Hermann Hoth

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hermann Hoth
Hoth in 1941
Bijnaam "Papa Hoth"
Geboren 12 april 1885
Neuruppin, Duitse Keizerrijk
Overleden 25 januari 1971
Goslar, Bondsrepubliek Duitsland
Rustplaats Goslar, Nedersaksen, Duitsland; sectie: 11, graf: 23/24 Grafsteen in 2015 verwijderd[1].[2][3]
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Keizerrijk
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany (1903–1919).svg Deutsches Heer
War Ensign of Germany (1921–1933).svg Reichswehr
Heer - decal for helmet 1942.svg Heer
Dienstjaren 18981945
Rang WMacht Arabesken Generale OF9-6 1945.svg WMacht H OF9 GenOberst 1945.svg Generaloberst
Eenheid 4. Thüringisches Infanterie-Regiment Nr. 72
8. Armee (Deutsches Kaiserreich)
10. Armee (Deutsches Kaiserreich)
30. Division (Deutsches Kaiserreich)
Führerreserve (OKH)
10 december 1943 -
April 1945[4]
Armee-Oberkommando 7
Bevel 4. (Preußisches) Infanterie-Regiment (Reichswehr)
17. Infanterie-Regiment (Reichswehr)
818e Infanteriedivisie
3. Panzer Gruppe
16 november 1940 -
4 oktober 1941
17e Leger
5 oktober 1941 –
20 april 1942[5]
4e Pantserleger
31 mei 1942 –
26 november 1943[6]
Befehlshaber Saale
April 1945 -
8 mei 1945
Befehlshaber Erzgebirge
April 1945 -
8 mei 1945
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Hermann Hoth (Neuruppin, 12 april 1885 - Goslar, 25 januari 1971) was een Duits generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij voerde tijdens operatie Fall Gelb het bevel over het 15e Gemotoriseerde Korps en stak de Maas over te Dinant. Hij voerde nadien aan het oostfront het bevel over het 4e Pantserleger. Hij trachtte in opdracht van generaal Von Manstein door te stoten naar Stalingrad, om daar in december 1942 het omsingelde 6e Leger van Friedrich Paulus te ontzetten (Operatie Wintergewitter), maar werd de pas afgesneden. Nadien boekte hij een paar successen in de Slag om Koersk, maar ook die slag ging verloren.

In november 1941 deed hij de uitspraak dat de uitroeiing van de joodse bevolking een gebod van zelfbehoud is.

Militaire loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Decoraties[bewerken | brontekst bewerken]