Houtgas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schematische tekening van een houtgasgenerator die een verbrandingsmotor aandrijft. Links wordt hout ingevoerd en gedeeltelijk verbrand. De vrijkomende verbrandingsgassen worden vervolgens van grotere deeltjes ontdaan, afgekoeld (gecondenseerd) om de calorische waarde per volume-eenheid te vergroten en nogmaals gefilterd. Vervolgens wordt het houtgas met lucht gemengd om direct in een verbrandingsmotor te worden geïnjecteerd.

Houtgas is een brandbaar type gas dat met behulp van een zogenaamde houtvergasser of houtgasgenerator door middel van pyrolyse uit hout gewonnen wordt.

De hoofdbestanddelen van houtgas zijn kooldioxide, koolstofmonoxide, methaan, etheen, waterstof en waterdamp. Het hout wordt in zuurstofloze atmosfeer tot 700-800 °C verhit, waardoor houtgas ontstaat. 100 kilogram hout brengt ongeveer 34 - 40 m³ houtgas op, 25 tot 30 kg houtskool, 4 tot 5 kg teer en 40 tot 55 kg as.[bron?]

Houtgasgenerator op voertuigen[bewerken]

In de Tweede Wereldoorlog werd, door een gebrek aan benzine, houtgas veel gebruikt als brandstof voor auto's. Achterop het voertuig was dan een installatie bevestigd die houtvergasser of houtgasgenerator werd genoemd. Bij voldoende zuurstof verbrandt het houtgas, maar door het onthouden van zuurstof kan het gas worden afgevangen. Het gas wordt eerst langs filters gevoerd waar het water, teer en andere vaste bestanddelen worden verwijderd. Het gereinigde gas wordt in de motor verbrand. Drie à vier kilo hout vervangt zo één liter benzine. Aanpassingen aan de motor zijn niet noodzakelijk om houtgas te gebruiken, maar wel neemt het vermogen met zo'n 20% af[1].

Industriële vergassers[bewerken]

Sinds 1999 staat er op de Amercentrale in Geertruidenberg een grote vergasser die op zogenoemd B-hout gestookt wordt. De capaciteit hiervan ligt op circa 150.000 ton per jaar.[2] Het gas (koolstofmonoxide) wat hiermee geproduceerd wordt, wordt verstookt in de ketel van Amercentrale 9. Tevens worden er houtpellets verstookt in deze ketel, waardoor dit de grootste hybride centrale is van West-Europa.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Militärtechnik in den Technik Museen Sinsheim und Speyer, p. 101, ISBN 978-3-613-30577-9
  2. [1]