Iberische Oorlog (526-532)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Iberische oorlog (526-532))
Ga naar: navigatie, zoeken

██ Iberië

De Iberische Oorlog (526-532) was een van de zovele Romeins-Perzische oorlogen over de heerschappij over de Kaukasus. Deze keer draaide het conflict over het koninkrijk Iberië. Koning Vachtang I, stichter van de stad Tbilisi, had begin zesde eeuw partij gekozen voor de Romeinen. Het was niet enkel een politiek, maar ook een godsdienstig conflict, tussen het christendom en het zoroastrisme.

Achtergrond[bewerken]

De Sassanidische koning Kavad I had tijdens zijn regeerperiode reeds meermaals hulp gevraagd aan het Byzantijnse Rijk en ook deze keer ving hij bot. Toen hij aan de Byzantijnse keizer Justinus I vroeg of hij zijn zoon Khusro I in bescherming wou nemen, weigerde die.

Verloop[bewerken]

Schermutselingen tussen de twee landen waren er voortdurend. De nieuwe keizer Justinianus I was minder inschikkelijk en stuurde twee nieuwe magister militum, Sittas en Belisarius. Er volgden drie veldslagen met wisselend succes, de Slag bij Dara, Slag bij Satala en de Slag bij Callinicum.

Resultaat[bewerken]

Eind 531 stierf Kavad I en beide partijen gingen aan de tafel zitten. Eeuwige vrede werd ondertekend. De Romeinen betaalden een eenmalige schadevergoeding van 110 centenaria (11.000 pond goud); Iberia bleef in Perzische handen en de Iberiërs die hun land hadden verlaten mochten in Romeinse grondgebied blijven of terugkeren naar hun geboorteland.

Bronnen[bewerken]