Indexnotatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Index (formule))
Naar navigatie springen Jump to search

Een index (meervoud: indices of indexen) is in de wiskunde een symbool dat voorkomt als sub- of superscript ter onderscheiding van verschillende grootheden, exemplaren, enz., die met dezelfde letter worden aangeduid.

In de onderstaande formule zijn v en k indices, gebruikt als subscript:

In veel gevallen wordt ook een variabele als index genoteerd, in het bijzonder variabelen als n, i, k, die een natuurlijk getal als rangnummer of aantal voorstellen. Zo wordt met het n-de element van de rij a bedoeld (of meer algemeen als niet noodzakelijk 1 de eerste indexwaarde is: het element met nummer n).

Een index kan bestaan uit meer dan één teken, zoals in:

Diversen[bewerken]

Indices worden ook in de taalkunde gebruikt om coreferentie aan te geven.

Zie ook[bewerken]