Indian Railways

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Dit artikel gaat over de Indian Railways, het overheidsbedrijf dat zorg draagt voor het treinverkeer in India. Zie het artikel Spoorwegen in India voor de spoorwegen in India in brede zin, waaronder de technische kant.

De Indian Railways (Hindi: भारतीय रेल, vertaling: Indiase spoorwegen), afgekort als IR, is een afdeling van de Indiase overheid die zorg draagt voor het functioneren van de spoorwegen in India. De Indian Railways valt onder het Ministerie van Spoorwegen. Het Ministerie wordt geleid door een in het kabinet zittende Minister van Spoorwegen (anno 2012 Mukul Roy). De afdeling wordt geleid door de Railway Board (spoorwegraad). Het hoofdkwartier van de Indian Railways bevindt zich in New Delhi. Tot 2006 had de Indian Railways een monopolie op het treinverkeer in India.[1]

Activiteiten[bewerken]

Het bedrijf opereert een van de grootste en drukste spoorwegnetten ter wereld. De Indian Railways is met meer dan 1,3 miljoen werknemers de grootste commerciële of publieke dienstverlenende werkgever ter wereld.

De spoorwegen lopen door het hele land en had in 2014 een totale lengte van 65.808 kilometer. In 2014 bezat de Indian Railways 245.267 wagonnen, 65.358 compartimenten en 10.499 locomotieven. In 2002 reden er dagelijks 14.444 treinen, waarvan 8702 passagierstreinen. Naast de langere afstanden, heeft de Indian Railways ook de lokale spoorwegen onder zijn hoede.

Prestaties[bewerken]

Overzicht spoorwijdte in India.

Sinds 1980 is de lengte van het spoornetwerk maar bescheiden toegenomen. Het netwerkt heeft in 2014 een totale lengte van 65.808 kilometer, waarvan 21.614 kilometer geëlectrificeerd. Op ongeveer 30% van de lengte ligt tenminste dubbelspoor. Ongeveer 90% (58.177 km) van het netwerk heeft een spoorwijdte van 1,676 meter en 8% (5.334 km) is meterspoor. De rest van het netwerk heeft een spoorwijdte van minder dan een meter. In de jaren 80 zijn grote delen van het netwerk aangepast en naar de huidige standaardmaat van 1,676 meter verbreed.

Het vervoer van passagiers is sinds 1980 ruimschoots verdubbeld hetgeen ook zichtbaar is in de ontwikkeling van het aantal wagons. Het aantal locomotieven is min of meer gelijk gebleven. In 1980 had de maatschappij nog ruim 7000 stoomlocomotieven rijden waarvan er in 2014 nog maar 43 over zijn. Ondanks de daling van het aantal vrachtwagons is het vrachtvervoer bijna vervijfvoudigd sinds 1980. Ongeveer de helft van alle vracht over het spoor is steenkool.

Jaar[2] Lengte
netwerk
(in km)
Passagiers
(in miljoen)
Locomotieven Passagier-
wagons
Vracht-
wagons
Werknemers
1980-81 61.240 3.613 10.908 38.333 400.946 1.572.200
1990-91 62.367 3.858 8.417 38.511 346.102 1.651.800
2000-01 63.028 4.833 7.566 42.515 222.193 1.545.300
2010-11 64.460 7.651 9.213 61.983 229.997 1.332.000
2013-14 65.808 8.397 10.499 65.358 245.267 1.334.000

Veiligheid[bewerken]

Per jaar komen ruim 30.000 mensen om bij ongevallen en ongelukken waarbij treinen zijn betrokken. Zo’n 15.000 mensen komen op bij het onvoorzichtig oversteken van spoorwegen en evenveel mensen vallen uit rijdende treinen of worden al rijdende geraakt door masten en andere obstakels langs het spoor.[3]

Hogesnelheidstrein[bewerken]

Eind 2015 gaf het kabinet van Narendra Modi toestemming voor een hogesnelheidstrein van Japanse makelij tussen de steden Mumbai en Ahmedabad.[4] De huidige reistijd van acht uur gaat dankzij de trein omlaag naar twee. De kosten voor de aanleg van de 500 kilometer lange spoorweg en de aanschaf van de treinen zijn begroot op 13,4 miljard euro.[4] Japan geeft hiervoor een lening tegen zeer gunstige voorwaarden.

Geschiedenis[bewerken]

In 1853 reed de eerste passagierstrein in India van Bombay naar Thane. In 1947, het jaar van de onafhankelijkheid van India, waren er 42 spoorwegmaatschappijen. In 1951 werden deze maatschappijen genationaliseerd en tot een eenheid gesmeed. Het jaar daarop werden er zes zones ingesteld.

Naarmate de economie van India verbeterde werden vrijwel alle onderdelen van de spoorwegen in India zelf geproduceerd. Breedspoor werd de standaard en de Indian Railways begon met het elektrificeren van de spoorlijnen naar wisselstroom. In 1985 waren de laatste stoomlocomotieven uit de roulatie gehaald in het voordeel van diesel en elektrische locomotieven.

Onder Rajiv Gandhi werden er hervormingen doorgevoerd en in 1987 werd er in Bombay begonnen met de automatisering van het reserveringssysteem en in 1989 werden de treinnummers gestandaardiseerd in vier cijfers. In 1995 was het gehele reserveringssysteem geautomatiseerd.

In november 2015 plaatste Indian Railways orders ter waarde van $ 5,6 miljard bij General Electric en Alstom voor nieuwe locomotieven. Alstom gaat 800 elektrische locomotieven leveren in de komende 11 jaar en zal hiervoor een fabriek bouwen in Madhepura. Deze locomotieven met een vermogen van 12.000 pk worden gebruikt voor het trekken van zware treinen. General Electric gaat over dezelfde periode 1000 diesellocomotieven leveren met een totale waarde van $ 2,6 miljard. Het Amerikaanse bedrijf bouwt een nieuwe fabriek in Marhowra in de deelstaat Bihar, en onderhoudsfaciliteiten in Bhatinda (Punjab) en Gandhidham (Gujarat). Deze nieuwe locomotieven krijgen motoren met een vermogen van 4500 pk of 6000 pk.

Zones[bewerken]

Schematische kaart van zones en het spoorwegennet in India

Er zijn zestien zones. Elke zone wordt geleid door een General Manager (GM) die weer rapporteert aan de Railway Board. De zones bestaan op hun beurt weer uit een bepaald aantal divisies, die elk hun eigen hoofdkantoor hebben. Er zijn in totaal 67 divisies.

Nr. Naam Afk. Hoofdkantoor Opgericht op
 1. Northern Railway NR Delhi 14 april 1952
 2. North Eastern Railway NER Gorakhpur 1952
 3. Northeast Frontier Railway NFR Guwahati 1958
 4. Eastern Railway ER Calcutta April 1952
 5. South Eastern Railway SER Calcutta 1955
 6. South Central Railway SCR Secunderabad 2 oktober 1966
 7. Southern Railway SR Madras 14 april 1951
 8. Central Railway CR Bombay 5 november 1951
 9. Western Railway WR Bombay 5 november 1951
10. South Western Railway SWR Hubli 1 april 2003
11. North Western Railway NWR Jaipur 1 oktober 2002
12. West Central Railway WCR Jabalpur 1 april 2003
13. North Central Railway NCR Allahabad 1 april 2003
14. South East Central Railway SECR Bilaspur 1 april 2003
15. East Coast Railway ECoR Bhubaneshwar 1 april 2003
16. East Central Railway ECR Hajipur 1 oktober 2002
17. Konkan Railway[5] KR Navi Mumbai 26 januari 1998

De metro van Calcutta is in bezit van en wordt beheerd door de Indian Railways, maar is geen onderdeel van een zone. Bestuurlijk wordt het echter wel beschouwd als een zone.

Externe links[bewerken]