It couldn't happen here

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
It couldn't happen here
Tagline You see I'm a bilingual. A bilingual illiterate - I can't read in two languages.
Regie Jack Bond
Producent Jack Bond
Martin Haxby
Scenario Jack Bond
James Dillon
Neil Tennant
Chris Lowe
Hoofdrollen Neil Tennant
Chris Lowe
Joss Ackland
Neil Dickson
Gareth Hunt
Barbara Windsor
Muziek Pet Shop Boys
Montage Rodney Holland
Cinematografie Simon Archer
Distributie EMI Films/Picture Music International (UK)
Liberty Films (USA)
Première December 1987
Genre Muziek, drama, cult, mystery
Speelduur 87 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

It couldn't happen here is een film van de Pet Shop Boys, uitgebracht in 1987. De film was oorspronkelijk bedoeld als een video van een uur gebaseerd op hun album Actually, maar het eindresultaat was een surrealistische bioscoopfilm geregisseerd door Jack Bond, met als mede-acteurs Barbara Windsor, Joss Ackland, Neil Dickson en Gareth Hunt.

Verhaal[bewerken]

Het is vroeg in de ochtend in Clacton-on-Sea. Een paar dansers zijn zich aan het opwarmen op het strand, en Neil Tennant verschijnt op een fiets. Het nummer It couldn't happen here wordt gespeeld. Hij fietst naar een kiosk waar hij vier kaarten en een kop thee besteld bij de kiosk houder (Gareth Hunt). De kiosk houder klaagt over de politieke fouten van de moderne wereld.

Intussen is Chris Lowe in een Bed & breakfast. Hij is in zijn kamer zijn koffer aan het pakken, met een schijnbaar eindeloze capaciteit. Hij rent naar beneden en wacht tot het ontbijt geserveerd wordt door de eigenaresse (Barbara Windsor). In de ontbijtkamer maakt een lolbroek (Gareth Hunt) foute grappen met feestartikelen. Als het gigantische warme ontbijt geserveerd is en de eigenaresse na een gebed een ruzie begint met een van de gasten, neemt Chris zijn ontbijt, gooit het over de eigenaresse en rent de straat op. Als hij over de promenade rent wordt hij achterna gezeten door een groep Hells Angels op motors.

Neil fietst verder langs het strand. Hij passeert een, althans zo lijkt het, blinde priester (Joss Ackland) die verzen voor zich uit mompelt en een groep schoolkinderen leidt. Twee van de jongens zijn de Pet Shop Boys in hun kindertijd. Ze rennen naar de pier. In een gebouw op de pier bezoekt de volwassen Neil een waarzegster. Als hij weggaat doet ze haar sluier af en blijkt "zij" Chris Lowe te zijn. In de film is dit de eerste ontmoeting tussen beide heren.

De jonge Neil en Chris kijken in een Mutoscoop en zien een korte slapstickfilm die zich in een slaapkamer afspeelt. Een schildknaap (Chris Lowe) en een butler (Neil Tennant (zanger)|Neil Tennant) maken avances naar een dienstmeisje (Barbara Windsor). De priester voegt zich weer bij de jongens en roept nog meer verzen naar hen. De jongens ontsnappen en zien een rockster (Neil Tennant (zanger)|Neil Tennant) in een gouden kostuum. Vervolgens gaan ze naar een theater, waar ze een groep nonnen zien dansen op het nummer It's a sin. De priester voegt zich weer bij hen en neemt ze mee naar buiten. Het is avond.

De volwassen Neil en Chris passeren drie rappers die West End girls rappen en kopen een auto. De autoverkoper (Neil Dickson) speelt zijn verkoopspelletje terwijl Neil slechts wil weten wat de auto kost. Uiteindelijk noemt hij de prijs: "3000". Als reactie biedt Neil "500" en de verkoper gaat meteen akkoord. Ze betalen de auto cash en rijden weg, met Chris achter het stuur. In de auto horen ze een nieuwsbericht op de radio waarin melding wordt gemaakt van een lifter, verkleed als priester, die al drie mensen die hem een lift gaven heeft vermoord. De nieuwslezer benadrukt dat men niet moet stoppen als men een donker geklede man ziet.

Neil en Chris zien een vrouwelijke lifter en stoppen. Het is echter niet de vrouw die instapt, maar een als priester verklede man (Joss Ackland). Hij voldoet aan het signalement van de moordenaar op de radio. Na een kort gesprek zet hij de radio harder wanneer Always on my mind gedraaid wordt. Uiteindelijk vraagt hij om uit te mogen stappen en de Pet Shop Boys rijden verder.

Ze komen bij een café waar ze naast een reiziger komen te zitten (Gareth Hunt). Ze bestellen een maaltijd. Aan een andere tafel zit een piloot (Neil Dickson). Hij rommelt wat met een computerspelletje dat steeds zegt "divided by... divided by... zero" (de lyrics van het nummer Two divided by zero). Een stem uit het koffer van de reiziger, vraagt om eruit gelaten te worden en als hij het koffer openmaakt blijkt er een buikspreekpop in te zitten. De pop begint te filosoferen over het concept "tijd". Om hem stil te krijgen speelt Neil een plaat in de jukebox (Rent) en de muur van het café gaat omhoog waardoor er enkele dansers in beeld komen.

Intussen zien we de piloot terug in zijn kantoor terwijl hij een boek leest over tijd. Vervolgens gaat hij aan boord van zijn vliegtuig. Neil en Chris rijden intussen weer in hun auto, als de piloot aanvalt. Two divided by zero wordt gespeeld. De auto wordt doorzeefd met kogels maar de Pet Shop Boys rijden verder.

Ze stoppen bij een telefooncel die wordt vernield door een groep jongeren. In plaats van Neil aan te vallen openen ze beleefd de deur voor hem en hij belt zijn moeder (Barbara Windsor). Neil en Chris wisselen de opmerking "What have I done to deserve this?".

Bij station Paddington staan soldaten en er staat een limousine te wachten op Neil en Chris. Ze stappen in en rijden door een tunnel terwijl de chauffeur (Neil Dickson) passages uit John Miltons Paradise Lost citeert. Ze rijden door een slagveld met exploderende bommen. Ze stoppen bij een nachtclub en Neil en Chris stappen in. Ze spelen One more chance voor een groep dansers. Elke danser heeft een nummer op zijn rug. Als het nummer is afgelopen, lopen Neil en Chris de trap om te vertrekken. Op hun rug blijken ook nummers te zitten, echter beiden hebben het nummer "0".

Muziek[bewerken]

De film bevat de volgende Pet Shop Boys-nummers:

Nummers[bewerken]

MC: Parlophone / TC-PSB1 (UK)[bewerken]

  1. It couldn't happen here (5:17)
  2. Suburbia (5:07)
  3. It's a sin [Extended version] (7:39)
  4. West End girls (4:41)
  5. Always on my mind (3:59)
  6. Rent (5:09)
  7. Two divided by zero (3:32)
  8. What have I done to deserve this? [Extended version] (4:17)
  9. King's Cross (5:11)
  10. One more chance (5:28)
  11. I want to wake up (5:09)
  • 200 exemplaren zijn geproduceerd van de cassette en zijn weggegeven als promo-items.

Rolverdeling[bewerken]

DVD/VHS-uitgave[bewerken]

It couldn't happen here is wereldwijd uitgebracht op video (VHS) in 1989. In Duitsland is een in het Duits nagesynchroniseerde versie uitgebracht. In de Verenigde Staten en Japan is de film uitgebracht op LaserDisc tussen 1990 en 1992. In 1992 en 1997 zijn er heruitgaven geweest op VHS. In 2001 is de film in Hongkong uitgebracht op Video CD. Op dit moment is geen van deze releases nog verkrijgbaar.

Op de officiële Pet Shop Boys website hebben de Pet Shop Boys op vragen van fans geantwoord dat de film op dvd zal worden uitgebracht, maar er zijn geen definitieve plannen.

Trivia[bewerken]

  • De reden dat de Pet Shop Boys een film maakten was dat op het hoogtepunt van hun carrière de vraag naar een concert tour steeds groter werd. Dit idee stond hen echter tegen. Men hoopte dat het uitbrengen van een film de wens van de fans om hen live te zien zou bevredigen. De band zou uiteindelijk een jaar later in 1989 alsnog op tournee gaan.
  • Toen de film in première ging op West End in Londen stond een groep fans de Pet Shop Boys op te wachten voor de bioscoop. Neil en Chris slaagden er echter in volledig onopgemerkt langs de menigte naar binnen te lopen, ze vielen niet op door hun anonieme uiterlijk.
  • De videoclip van de single Always on my mind is een compilatie van scènes uit de film.
  • De werktitel voor de film was A hard day's shopping, een knipoog naar de film A hard day's night van The Beatles, en het Pet Shop Boys nummer Shopping van het album Actually.
  • Er was een album gepland ter ondersteuning van de film met alle nummers die in It couldn't happen here te horen zijn, maar dit plan werd niet uitgevoerd. Het album zou uitsluitend reeds uitgebrachte nummers van de albums Please en Actually bevatten. Wel is er een promocassette uitgebracht, naar verluidt in een oplage van 200 stuks, die een verzamelobject geworden is.
  • De film bevat een scène waarin een man het brandende King's Cross station verlaat. Het station vloog na de opnames inderdaad in brand, op 18 november 1987. De scène zou geschrapt worden maar is uiteindelijk in de film gebleven op verzoek van de nabestaanden van de 31 slachtoffers.