Jaap Eggermont

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jaap Eggermont
Jaap Eggermont (links), Fay Lovsky en Martin Duiser (1981)
Jaap Eggermont (links), Fay Lovsky en Martin Duiser (1981)
Algemene informatie
Volledige naam Jacobus Johannus Eggermont
Geboren 31 oktober 1946
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1965 - heden
Beroep producer en drummer
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Jacobus Johannus (Jaap) Eggermont (Den Haag, 31 oktober 1946) is een Nederlandse producer en ex-drummer van Golden Earring.

Biografie[bewerken]

Als drummer[bewerken]

In 1965 wordt de Haagse Eggermont aangetrokken om de ritmesectie van Golden Earring te versterken. De ambities van George Kooymans en Rinus Gerritsen reiken verder dan plaatselijke bekendheid. De groep kan zich in de kijker spelen door de kwaliteit omhoog te schroeven. Slachtoffer van deze professionalisering is de eerste drummer van The Golden Earrings: Fred van der Hilst. Eggermont maakt de doorbraak mee met Please Go (1965) en That Day (1966) nadat Freddy Haayen de Haagse formatie heeft ontdekt. Hij drumt op vier elpees: Just Earrings (1965), Winter Harvest (1967), Miracle Mirror (1968), On the Double (1969). Ook is hij van de partij op de eerste trip naar de Verenigde Staten in de zomer van 1969. Even later wordt hij vervangen door Sieb Warner. Beat heeft dan plaatsgemaakt voor psychedelische rock, waarin improvisatie het voornaamste credo is. Eggermont rolt er met gemak de volledige drumsolo van Iron Butterfly's "In a Gadda Da Vida" uit, inclusief fouten, maar daar zit niemand op te wachten. Met Sieb Warner op drums gaat de Earring werkelijk los.

Als producer[bewerken]

Jaap Eggermont heeft zijn belangstelling inmiddels verlegd en richt zich op het produceren. Achter de knoppen scoort hij meteen een regelrechte hit met het sterke Spooky's Day Off van The Swinging Soul Machine. Daarna volgen vele hits met o.m.Sandy Coast (True Love That's a Wonder), Earth and Fire (Memories), Livin' Blues (Wang Dang Doodle), Spooky and Sue (Swinging on a Star), Greenfield & Cook (Only Lies), Catapult (Let Your Hair Hang Down), Patricia Paay (Who's that Lady with my Man), Long Tall Ernie and the Shakers (Do you Remember), The Internationals met Young and in Love. Windsurfin van The Surfers (een studioformatie met o.m. André Sommer, Ed van Toorenburg, Bart van Schoonhoven, The Internationals) geproduceerd door Jaap en geschreven samen met de leden van Catapult staat in 1978 6 weken op de tweede plaats van de top 40. In de jaren tachtig volgen: Danny de Munk (Ik voel me zo verdomd alleen) en Novo Band.

Maar zijn grootste triomf behaalt Eggermont in 1981. Naar aanleiding van een bootleg met een medley van een aantal gemakkelijk in het gehoor liggende Beatles-klassiekers en Venus van Shocking Blue en Sugar Sugar van The Archies waar een disco-beat aan is toegevoegd, besluit hij deze helemaal na te maken met een aantal Nederlandse artiesten en gebruikt de projectnaam Stars on 45. In luttele weken staat de single nummer een. Maar daar blijft het niet bij. Heel Europa gaat overstag en zelfs in Amerika wordt de toppositie bereikt. Na Venus van Shocking Blue is Stars On 45 de tweede Nederlandse nummer-een-hit in de Verenigde Staten. Hierna volgen nog onder andere More Stars (Abba medley, tweede plaats in Engeland) en Proudly Presents The Star Sisters (Andrew Sisters medley, nr. 1 in Nederland en o.m. Frankrijk)

Voor de internationale successen van Stars on 45 werd onder meer Eggermont in 1981 en nogmaals in 1982 onderscheiden met de Conamus Exportprijs.

Als reclamemaker[bewerken]

In de jaren negentig begeeft Eggermont zich op het gebied van de reclame en wederom met succes. Hij ontvangt vele prijzen en is de muzikale man achter succesvolle campagnes voor o.m. Heineken, Grolsch, Douwe Egberts, Lätta, PTT Post, Holland Casino. Bert Heerink (ex-Vandenberg) houdt er een comeback aan over (Julie July, 1995).