Jacob Kanbier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jacob Kanbier (Leiden, 1949) is een Nederlands kunstschilder.

In 1985 begon hij zijn opleiding aan de kunstacademie in Amsterdam, maar het kunstonderwijs sprak hem niet aan, zodat hij grotendeels autodidact is. Kanbier laat zich inspireren door vooral Willem de Kooning en Jean-Michel Basquiat. In navolging van deze kunstenaars maakt hij vooral 'ruig' werk in een 'explosief' creatief proces, met de benaming 'live-action painting'. Hij rekent zichzelf tot de neosymbolisten. Hij werkt samen met verwante kunstenaars als Justus Donker en de After Nature-groep van Peter Klashorst.

In 1987 had Jacob Kanbier zijn eerste solo-expositie in het Stedelijk Museum De Lakenhal in Leiden en trad hij op in een 'action-painting show' bij de Boulevard of Broken Dreams in Amsterdam. Daaraan namen ook Herman Brood, Jules Deelder en Simon Vinkenoog deel. In 1989 presenteerde hij in het Stedelijk Museum (Amsterdam) het Manifest van het Neosymbolisme.

Kanbier werkt, na periodes in Parijs, Praag en Friesland, in zijn geboortestad Leiden. Werk van hem maakt deel uit van de kunstcollecties van onder meer koningin Juliana, Prins Willem-Alexander, het Eerste Kamergebouw in Den Haag, De Lakenhal in Leiden, Wim Kok, Hedy d'Ancona, Rob Kampheus, Jaap Rutten en Felix Rottenberg.

Externe link[bewerken]