Jan Sierhuis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jan Sierhuis (1969)

Jan Sierhuis (Amsterdam, 21 december 1928) is een Nederlandse kunstschilder.

Biografie[bewerken]

Sierhuis groeide op in de jaren van de depressie. Zijn vader overleed toen hij twee was. In zijn vroege jeugd boetseerde en tekende hij al en op zijn negende verjaardag kreeg hij een schildersset. Als jongen was hij vaak op zwerftocht door Amsterdam. Hij groeide op met de stadsgezichten zoals die van Israëls en Breitner. Hoewel Sierhuis de hele wereld over heeft gereisd, is hij zich altijd als een Amsterdammer blijven beschouwen. Hij bezocht de ambachtsschool om huisschilder te worden, waardoor hij veel materiaalkennis opdeed.

Hij stond samen met Appel, Corneille en Lucebert in het centrum van de naoorlogse ontwikkelingen in de kunst. In 1945 werd hij toegelaten op de avondopleiding van de Rijksakademie van beeldende kunsten, die hij na een conflict verliet. Hij was in 1947 betrokken bij de Experimentelen en in 1948 bij de CoBrA-groep. Hij was echter te jong om daarvan lid te worden.

Jan Sierhuis gaf in 1968 les aan Ateliers '63 in Haarlem en was van 1970 tot 1979 als begeleider verbonden aan Psychopolis, de Vrije Academie in Den Haag. In 1983 werd Sierhuis docent aan de Rietveld Academie en in 1984 aan de Rijksacademie, instituut voor praktijkstudie, beide te Amsterdam.

Sierhuis verkreeg voor zijn werk de Koninklijke Subsidie voor de Schilderkunst, de Thérèse van Duyl-Schwartze portretprijs. In 1987 werd aan hem de Jeanne Oosting Prijs toegekend. Tevens krijg hij een eervolle vermelding bij de Prix de Rome. In 2002 werd hij Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

Ontwikkeling van zijn werk[bewerken]

Jan Sierhuis is vooral een expressionistische schilder, geïnspireerd door onder anderen Paul Cézanne, Henri Matisse, van Gogh en Picasso. In zijn jonge jaren schilderde hij naturalistische landschappen. In de jaren vijftig en zestig werkte hij enige tijd vrijwel uitsluitend abstract. In het midden van de jaren zestig ging hij over van het expressionisme naar een periode met vooral menselijke figuren. Sierhuis schakelde over op meer figuratieve thema's, zoals dansende figuren, portretten en landschappen. Hij brengt veel zomers door in Spanje.[bron?] Zijn passie voor de flamenco heeft invloed op veel van zijn werken en heeft hem ertoe gebracht ook driedimensionaal te werken.

Over zichzelf[bewerken]

"Ik ben een vrij barokke figuur. Dat is op mijn schilderijen terug te vinden in het handschrift. Dat speelt een grote rol. Ik gebruik een soort innerlijke beeldtaal die vooral gestimuleerd wordt doordat ik een soort fantasiewereld zoek, waarin je een vervreemding ziet van de dingen. Ik geef toe dat mijn werk moeilijk te traceren is, moeilijk te plaatsen. En daar komt bij dat het expressieve in de Nederlandse kunst nooit zulke hoge ogen heeft gegooid."[bron?]

Musea en tentoonstellingen[bewerken]

De volgende Nederlandse musea bezitten werk van Sierhuis:

Jan Sierhuis had tentoonstellingen in Nederland, Frankrijk, Mexico, Argentinië, Zwitserland, Nederlandse Antillen, Colombia, Ierland, Verenigde Staten, Zweden, Denemarken, Noorwegen, Duitsland, Polen en Japan.

Externe link[bewerken]