John Osten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
In Gorleston, 2007
De Zuiderzeevlet

Johannes Franciscus Osten (1920 - Valparaiso, Chili, 22 september 2010) werd bekend als één van de laatste Engelandvaarders. Hij werd John genoemd en was de zoon van vice-admiraal Johannes Osten.

Overtocht[bewerken]

John Osten was student geologie toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Op 29 september 1943 probeerde Osten met elektrotechnisch ingenieur Edzard Moddemeyer vergeefs de Noordzee over te steken. In november kochten ze een zuiderzeevlet van 7 meter door bemiddeling van de gebroeders Pier en Joop Meyer. Via deze broers ruilden ze tevens de 17pk-motor in voor een 60pk-truckmotor van Chevrolet uit 1931. Op de werf van de Gebroeders Thijssen in Leidschendam werd de boot zeewaardig gemaakt en de organisatie volgde grotendeels de succesvolle operationele vluchtroute van ir. Anton Schrader.

Minerva-leden Flip Winckel, Hein Fuchter en Henk Baxmeier sloten zich bij hen aan en betaalden ieder 1000 gulden om de kosten te dekken. Winckel en Fuchter zorgden voor benzine, Osten kreeg via zijn vader goede zeekaarten, en een kompas mochten ze ophalen bij Feike de Boer, directeur van de Stoomvaart Maatschappij Nederland.

Goed voorbereid maakten deze vijf studenten de enige en laatste geslaagde overtocht in 1944 naar Engeland. Osten had van het verzet documenten meegekregen om in Londen af te geven. Op 24 februari om 12:30 haalde Flight Lieutenant Sidney Spencer Bates, schipper van RAF High Speed Rescue Launch 185, hen 65 km ten oosten van Great Yarmouth uit zee op, en de Amerikaanse filmer Captain Anthony J. Hardy legde de redding op film vast omdat hij dacht dat het om neergeschoten Amerikaanse piloten ging. Toen bleek dat het 'maar Hollanders' waren, kregen zij later in de oorlog de film mee. In opdracht van de RAF Coastal Command brachten ze met het Oerlikon-boordgeschut hun bootje zelf tot zinken.

Engeland[bewerken]

Bij aankomst in Lowestoft, 24 uur na hun vertrek, werden de vijf Engelandvaarders formeel gearresteerd door de lokale politie en een dag later per trein en onder militaire bewaking naar de Royal Victoria Patriotic School in Londen gebracht voor intensieve ondervraging door MI5 van de Britse geheime dienst. Vervolgens werden ze alle vijf nog eens door majoor Oreste Pinto onder handen genomen namens de Nederlandse Regering. De geslaagde overtocht werd op 4 april via Radio Oranje gemeld. Daarna gingen de vijf varensgezellen gezamenlijk naar Stubbings House voor een kopje thee met koningin Wilhelmina. Osten werd bij de Prinses Irene Brigade ingedeeld.

John Osten kreeg het Bronzen Kruis en het Oorlogsherinneringskruis.

Na de oorlog[bewerken]

In 1982 is Osten naar Chili geëmigreerd, Hein Fuchter ging naar Australië, Winckel bleef in Wassenaar wonen en is in 2009 overleden.

Reünie[bewerken]

In 2007 hebben Osten, Fuchter en Winckel elkaar na 63 jaar weer ontmoet. Ze zijn naar Gorleston, gegaan om hun redding te herdenken bij het 'RAF Air Sea Rescue Memorial' aan de Brush quay in Gorleston. Moddemeyer en Baxmeier hebben ze niet kunnen traceren. Winckels zoon Borre Winckel nam contact met de RAF Air Sea Rescue en de reünie werd georganiseerd in het kader van de Slag om Engeland-herdenking. Het laatst nog levende bemanningslid van HSL 185, John Scowes, was bij de reünie aanwezig.

John Osten overleed thuis in september 2010.

Onderscheidingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]