Jules Rummens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jules Rummens
Oorlogsmonument Hartebrugkerk
Persoonsgegevens
Volledige naam Julianus Josephus Rummens
Geboren Antwerpen, 1 maart 1905
Overleden 2000
Nationaliteit Nederlands
Beroep(en) beeldhouwer, glazenier, schilder en docent
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Julianus Josephus (Jules) Rummens (Antwerpen, 1 maart 19052000) was een Nederlandse beeldhouwer, glazenier, schilder en docent.[1]

Leven en werk[bewerken]

Rummens was een zoon van de Roermondse strijkster Maria Antonetta Hubertina Rummens. Zijn grootvader Corneille Rummens werkte als beeldhouwer bij het Atelier Cuypers-Stoltzenberg. Rummens werd opgeleid aan de gemeentelijke tekenschool in Roermond (1919-1924). Van 1924 tot 1927 was hij docent bij de NV Kunstwerkplaatsen in Roermond.[2] In de jaren dertig studeerde hij aan de Académie des beaux-arts in Parijs. Met Piet Schoenmakers, Jozef Thissen en Victor Sprenkels behoorde hij tot de eerste docenten van het Instituut voor beeldende kunst in Roermond, dat in 1947 van start ging. Leerlingen van Rummens waren Bob Booms, Leo Hofman en Jan Tullemans.

Rummens werkte enige tijd bij het atelier Cuypers en voor het Atelier St. Joris in Beesel. Hij schilderde landschappen, stillevens en religieuze voorstellingen en maakte of ontwierp houtsnijwerk, glas-in-loodramen en keramische beelden. Het glas in lood voor Assen en Spoordonk werd uitgevoerd bij de Roermondse firma Soentjens, zijn keramisch werk bij St. Joris. Hij illustreerde ook boeken van zijn jeugdvriend, de joodse schrijver Jacob Hiegentlich.[3] Rummens was lid van de Kunstkring Roermond en de Algemene Katholieke Kunstenaarsvereniging.

Werken (selectie)[bewerken]

Afbeeldingen[bewerken]

Literatuur[bewerken]