Julia Kristeva

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Julia Kristeva
Julia Kristeva
Julia Kristeva
Algemene informatie
Land Frankrijk, Bulgarije
Geboortedatum 24 juni 1941
Geboorteplaats Sliven
Werk
Beroep schrijver, psychoanalist, vrouwenrechtenactivist, academisch docent, socioloog, filosoof, literatuurcriticus
Werkveld taalkunde, psychoanalyse
Werkgever(s) Paris Diderot University
Bekende werken Powers of Horror, Q2947073
Leerlingen Tomasz Kitliński
Promovendi Antoine Compagnon, Bernard Lamizet, Frédéric Boyer, Marcelo Villena Alvarado, Simon Harel, Geetha Ganapathy-doré, Évelyne Grossman, François Jost, Philippe Alméras
Studie
School/universiteit Universiteit Sofia, Paris 8 University
Promotor Lucien Goldmann
Kunst
Stroming Poststructuralisme
Familie
Echtgenoot Philippe Sollers
Persoonlijk
Etniciteit Bulgaren
Talen Frans, Bulgaars
Moedertaal Bulgaars
Schrijftaal Frans, Bulgaars
Diversen
Lid van American Academy of Arts and Sciences, Comité des intellectuels pour l'Europe des libertés, British Academy
Prijzen en onderscheidingen Commandeur in de Orde van Verdienste, Holberg International Memorial Prize, Hannah-Arendtprijs, honorary doctorate of Haifa University, honorary doctorate from Harvard University, honorary doctor of the Université libre de Bruxelles, Honorary doctorate from University of Toronto, Chevalier des Arts et des Lettres‎, Saint-Simon Award, eredoctor van de Universiteit van Sofia, Honorary Doctorate of University of Buenos Aires, honorary doctor of the Hebrew University of Jerusalem, Grootofficier in het Legioen van Eer, Doctor honoris causa at University of Bayreuth, The VIZE 97 Prize, Ridder in het Legioen van Eer, Commandeur in het Legioen van Eer
Website http://kristeva.fr
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie hier bewerken.

Julia Kristeva (Bulgaars: Юлия Кръстева) (Sliven, 24 juni 1941) is een Franse linguïste, psychoanalytica, schrijfster, filosofe en feministe van Bulgaarse komaf.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Kristeva studeerde linguïstiek aan de universiteit van Sofia. Op 23-jarige leeftijd verliet ze Bulgarije om naar Parijs te verhuizen. In Parijs kwam ze terecht in de turbulente ontwikkelingen van de jaren zestig. Zij was in 1965 een van de oprichters van het linguïstische en avantgardistische tijdschrift Tel Quel. Hier leerde ze haar latere man Philippe Sollers kennen. In 1974 promoveerde zij op La révolution du langage poétique. Nadat zij bij Jacques Lacan psychoanalyse had gestudeerd, begon ze een eigen psychoanalytische praktijk.

Haar linguïstische en psychoanalytische achtergrond komen samen in het onderscheid dat Julia Kristeva maakt tussen het semiotische en het symbolische. Het symbolische wordt hierbij geassocieerd met de orde, de wetten, terwijl het semiotische staat voor verwerping, revolutie en verandering. Kristeva werkt dit onderscheid uit op de gebieden van de psyche, de taal en de cultuur. Julia Kristeva noemt het semiotische ook wel het vrouwelijke en het symbolische het mannelijke. Dit heeft ermee te maken dat in de eerste levensjaren het lichamelijke contact met de moeder belangrijk is, terwijl in de symbolische orde, waar mannen dominant zijn, vaders wil wet is. Volgens Kristeva wordt er aan het semiotische in de traditionele linguïstiek en psychoanalyse ten onrechte minder aandacht besteed of het wordt zelfs verdrongen. Dit is volgens haar parallel aan de algemene positie van vrouwen in de westerse cultuur. Zij probeert door middel van haar geschriften daar verandering in te brengen.

Eind 1997 kreeg Kristeva zware kritiek in het boek Intellectueel bedrog – Postmodernisme, wetenschap en antiwetenschap van de fysici Alan Sokal en Jean Bricmont. Daarin analyseren zij de teksten van vooral Franse postmoderne intellectuele filosofen, die volgens hen naakt zijn achter hun imposante jargon (zie ook: Sokal-affaire).

Kristeva is als hoogleraar verbonden aan enkele universiteiten in de Verenigde Staten. In 2004 was zij de eerste winnaar van de prestigieuze Holbergprijs.

In 2018 heeft een speciale regeringscommissie in Bulgarije geconcludeerd dat Kristeva begin jaren zeventig als agent gewerkt heeft voor de Bulgaarse geheime dienst. Zij stond geregistreerd onder de codenaam 'Sabina'.[1][2]

Werk[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1969 - Semeiotike, recherche pour une sémanalyse
  • 1969 - Le Langage, Cet Inconnu (gepubliceerd onder de naam Julie Joyaux en in 1989 vertaald met de titel "Language, the Unknown")
  • 1970 - La texte du roman
  • 1972 - L'espace de Giotto (Nederlandse vertaling, De vreugde van Giotto, 1984);
  • 1974 - La révolution du langage poétique
  • 1974 - Des Chinoises
  • 1975 - La traversée des signes
  • 1977 - Polylogue
  • 1980 - Pouvoirs de l'horreur. Essai sur l'abjection
  • 1982 - 'Semiologie en grammatologie'. In: Krisis Tijdschrift voor actuele filosofie, 1982, issue 2.
  • 1983 - Histoires d'amour (Nederlandse vertaling, 1991)
  • 1985 - Au commencement était l'amour. Psychanalyse et foi (Nederlandse vertaling door Ton van der Stap en Henk Hillenaar, 1993)
  • 1987 - Soleil noir. Dépression et mélancolie
  • 1988 - Étrangers à nous-mêmes (Nederlandse vertaling, De vreemdeling in onszelf, 1991)
  • 1990 - Les Samouraïs
  • 1991 - Le vieil homme et les loups (roman)
  • 1997 - Possessions (roman)
  1. ‘Filosoof Kristeva spion voor Bulgaarse dienst in Parijs’. NRC. Geraadpleegd op 4 november 2018.
  2. (fr) Julia Kristeva: la Bulgarie publie le dossier de « l’agent Sabina ». Le Monde.fr. Geraadpleegd op 4 november 2018.