Kemmel No.1 French Cemetery

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kemmel No.1 French Cemetery
Toegang en Cross of Sacrifice
Toegang en Cross of Sacrifice
Locatie Kemmel, Vlag van België België
Totaal aantal slachtoffers 390
Ongeïdentificeerde slachtoffers 349
Type Militaire begraafplaats
Verantwoordelijke Commonwealth War Graves Commission
Ontwerper Edwin Lutyens

Kemmel No.1 French Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Kemmel (Heuvelland). De begraafplaats ligt ongeveer 2,5 kilometer ten noordoosten van het dorpscentrum en werd ontworpen door Edwin Lutyens met assistentie van William Cowlishaw. De begraafplaats ligt op een helling en bestaat uit twee niveaus. Het terrein is 1.948 m² groot en wordt omgeven door een bakstenen muur. De toegang bestaat uit een lange trap tot aan het Cross of Sacrifice dat vooraan staat. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 390 doden herdacht waarvan 349 niet meer geïdentificeerd konden worden.

In de onmiddellijke nabijheid bevindt zich de Klein-Vierstraat British Cemetery.

Geschiedenis[bewerken]

Tijdens het Duitse lenteoffensief, in het voorjaar van 1918, werd hevig gevochten om Kemmel en omgeving. Hierbij waren zowel Franse als Britse troepen betrokken. Het dorp was vanaf 26 april tot eind augustus 1918 in Duitse handen. Pas na de oorlog werd de begraafplaats ontdekt door de Franse dienst voor oorlogsgraven. Er lagen Duitse, Britse en Franse graven. De Franse graven werden overgebracht naar het Ossuaire Kemmelberg in Kemmel en naar de Franse militaire begraafplaats Saint-Charles de Potyze in Ieper. Er werden nog enkele Britse graven vanuit de omliggende slagvelden, en ook uit Becelaere Churchyard in Beselare en uit Beerst German Cemetery in Beerst, naar hier overgebracht. Door de Belgische dienst voor oorlogsgraven werden nog Duitse stoffelijke resten ontdekt die ook hier begraven werden.

Onder de 390 doden zijn er 278 Britten (waaronder 247 niet geïdentificeerde), 12 Australiërs (waaronder 9 niet geïdentificeerde), 3 Canadezen (waaronder 2 niet geïdentificeerde), 3 Nieuw-Zeelanders (waaronder 2 niet geïdentificeerde) en 94 Duitsers (waaronder 89 niet geïdentificeerde).

Onderscheidingen[bewerken]

De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd.[2]

Externe links[bewerken]