Kerkelijke tucht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De kerkelijke tucht of censuur is een systeem dat men in verschillende protestantse kerken kent. In conservatieve calvinistische en mennonitische kerken wordt de tucht het meest strikt toegepast.

In de calvinistische kerken wordt deze praktijk alleen nog geoefend in de kerken van de midden-orthodoxie en de orthodoxie. De censuur of tucht kent drie trappen:

  1. gesprek
  2. afhouding van het Heilig Avondmaal en
  3. afsnijding van de gemeente of ban.

Deze trappen van censuur volgen elkaar op wanneer de kerkenraad ziet dat de overtreder zijn leven na herhaaldelijke waarschuwing niet betert. De censuur is voortgekomen uit het idee dat de kerkenraad verantwoordelijk is voor het zuiver houden van de gemeente zowel in leer als in leven. Bij ultra-conservatieve mennonitische groepen als de amish geldt dat men alle contact met leden die door de ban getroffen zijn dient te mijden.

Het uiteindelijke doel van de censuur is het geestelijke behoud van de overtreder.