Kimberley Bos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kimberley Bos
Kimberley Bos bij De Wereld Draait Door
Geboortedatum 7 oktober 1993
Geboorteplaats Ede, Nederland
Sportieve informatie
Discipline Skeleton
Trainer / Coach Kristan Bromley
Olympische Spelen 2018
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Sport
Bos tijdens de wereldbekerwedstrijd in Lake Placid (2017)

Kimberley Bos (Ede, 7 oktober 1993) is een Nederlands skeletonster.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Bos nam vanaf 2009 deel aan de nationale jeugdselecties in het bobsleeën. Met Mandy Groot won ze in 2012 brons op de Olympische Jeugdwinterspelen. In 2013 maakte ze de overstap naar skeleton. In 2016 won ze zilver op het wereldkampioenschap junioren. Op de wereldkampioenschappen skeleton 2017 werd Bos veertiende. Bij de wereldbekerwedstrijd op 12 januari 2018 in Sankt Moritz bereikte ze de dertiende plaats op de world cup ranglijst, maar Bos plaatste zich toch voor de Olympische Winterspelen 2018 door de schorsing van Jelena Nikitina. Ze was hiermee de eerste Nederlands olympische deelnemer in skeleton.[1] Op de Spelen behaalde ze een achtste plaats.

In het wereldbekerseizoen 2020/2021 haalde Bos in vijf van de acht races het podium en werd ze derde in het eindklassement. In het seizoen wereldbekerseizoen 2021/2022 won ze haar eerste wereldbekerwedstrijd. Uiteindelijk werd ze op 14 januari 2022 Europees kampioen, en won ze de wereldbeker met een tweede plaats in de skeletonrace op de Cresta Run (natuurbaan) in Sankt Moritz.

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

OS[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Rang
2018 Vlag van Zuid-Korea Pyeongchang 8e

WK[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Rang
2016 Vlag van Oostenrijk Igls 8e
2017 Vlag van Duitsland Königssee 14e
2019 Vlag van Canada Whistler 13e
2020 Vlag van Duitsland Altenberg 15e
2021 Vlag van Duitsland Altenberg 11e

WK junioren[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Rang
2012 Vlag van Oostenrijk Igls 13e*
2014 Vlag van Duitsland Winterberg 10e
2015 Vlag van Duitsland Altenberg 10e
2016 Vlag van Duitsland Winterberg Zilver
2017 Vlag van Letland Sigulda 5e
* in de 2-bob met Mandy Groot

EK[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Rang
2017 Vlag van Duitsland Winterberg 5e
2018 Vlag van Oostenrijk Igls 5e
2019 Vlag van Oostenrijk Igls 12e
2020 Vlag van Letland Sigulda 9e
2021 Vlag van Duitsland Winterberg 6e
2022 Vlag van Zwitserland Sankt Moritz Goud
de EK's zijn een geselecteerde wereldbekerwedstrijd minus de deelnemende niet-Europeanen

Wereldbeker[bewerken | brontekst bewerken]

Eind- en dagklasseringen
Seizoen Rang Punten #1 #2 #3 #4 #5 #6 #7 #8
2016/17 12e 988 20e 12e 13e 7e 5e 13e Brons
2017/18 14e 905 12e 10e 16e 24e 7e 7e 20e 17e
2018/19 13e 984 9e 9e 16e 17e 8e 14e 13e 18e
2019/20 24e 359 17e DNS 24e 19e 9e
2020/21 Brons 1326 Zilver Brons Zilver Zilver 7e 12e Brons
2021/22 Goud 1600 Zilver Zilver 6e Goud 10e Brons Goud Zilver
Wereldbekerzeges
Datum Plaats
10 december 2021 Vlag van Duitsland Winterberg
7 januari 2022 Vlag van Duitsland Winterberg