Knobbelhokko

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Knobbelhokko
IUCN-status: Bedreigd[1] (2013)
Crax globulosa -Houston Zoo, Texas, USA -female-8a (1).jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Galliformes (Hoendervogels)
Familie: Cracidae (Sjakohoenders en hokko's)
Geslacht: Crax
Soort
Crax globulosa
Spix, 1825
Knobbelhokko op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De knobbelhokko (Crax globulosa) is een vogel uit de familie sjakohoenders en hokko's (Cracidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Spix. Het is een bedreigde vogelsoort uit het westen van het Amazoneregenwoud.

Kenmerken[bewerken]

De vogel is 82 tot 89 cm lang en voornamelijk zwart gekleurd. Het mannetje heeft een kuif met gekrulde veren en een witte onderbuik. De vogel heeft een roodachtige, soms meer geel lijkende knobbel en lel aan de verder zwarte snavel. De poten zijn zwart. Het vrouwtje is ook zwart met een roodbruine buik en ze heeft ook een zwarte snavel met een rode washuid aan het begin.[2]

Voorkomen[bewerken]

De soort komt voor in het westen van het Amazoneregenwoud: in West-Brazilië, Zuid-Colombia, Oost-Ecuador, Oost-Peru en Noord-Bolivia. Het leefgebied bestaat uit regenwoud langs rivieren. De vogel wordt vaak foeragerend waargenomen in ondergelopen oeverzones, vooral in de droge tijd concentreren de hoenders zich langs rivieren en bij poelen.[2]

Beschermingsstatus[bewerken]

De knobbelhokko heeft een leefgebied langs rivieren die meestal de toegangswegen naar het oerwoud zijn voor mensen, daardoor zijn ze extra gevoelig (in vergelijking met andere soorten hoenderachtigen) voor jacht en is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2013 door BirdLife International geschat op 350 tot 1500 individuen en de populatie-aantallen nemen af door jacht een aantasting van het leefgebied. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]