Koninkrijkszaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koninkrijkszaal aan de Wittevrouwensingel te Utrecht
Interieur van een Koninkrijkszaal

Een Koninkrijkszaal is een religieuze vergaderplaats voor Jehova's getuigen waar een of meerdere gemeenten vergaderen. De term werd voor het eerst gebruikt door Joseph Franklin Rutherford in 1935.[1] Jehova's getuigen spreken vanaf die tijd niet meer van "Kerkgebouw" of "Kerk" om hun plaats van bijeenkomst aan te duiden, maar van "Koninkrijkszaal" of kortweg "zaal". Jehova's getuigen noemen hun kerkdiensten "vergaderingen".

Een Koninkrijkszaal is in de regel een gebouw met een sobere inrichting. Jehova's getuigen gebruiken niet de gebruikelijke symbolen voor hun aanbidding, dus er worden geen beelden, kaarsen, kruisen of andere symbolen aangetroffen op of in Koninkrijkszalen. Volgens de interne richtlijnen dient aan een muur, gewoonlijk achter het podium, waar de spreker staat, de jaartekst te worden bevestigd, een Bijbeltekst die wereldwijd als thema voor het hele jaar wordt gebruikt.[2]

De zaal heeft in de regel een grote en een kleine gehoorzaal. Sommige Koninkrijkszalen hebben meerdere zalen zodat meerdere gemeenten tegelijk vergaderingen kunnen houden. Een zaal heeft meestal een bibliotheek van publicaties van het Wachttorengenootschap, een "bijdragenbus"[3] en een "lectuurbalie", waar publicaties worden uitgestald en kunnen worden afgehaald.[4] Zowel de gehoorzaal als het hele gebouw kan worden aangeduid als "een Koninkrijkszaal".

Activiteiten in de Koninkrijkszaal[bewerken]

Een gemeente van Jehova's getuigen organiseert wekelijks een tweetal diensten, die zij vergaderingen noemen. Het bestuur van de gemeenten (de ouderlingen) bepaalt op welke tijden er diensten zijn. In de regel is dit zondagochtend, waarbij een openbare lezing wordt gehouden, gevolgd door een bespreking uit het tijdschrift De Wachttoren. Ook op één van de doordeweekse avonden wordt er een dienst gehouden, die in het teken staat van het opleiden tot een "verkondiger". De tijden kunnen afwijkend zijn als meerdere gemeenten gebruik maken van hetzelfde gebouw. Bij iedere "vergadering" worden twee gebeden uitgesproken en drie liederen gezongen.

De vergaderingen worden in sommige gemeenten ook opgenomen en/of in livestream aangeboden.

Weekendbijeenkomst

In het weekend wordt er een tweedelig programma georganiseerd:

  • Openbare Lezing
  • Wachttorenstudie
Doordeweeks programma

Op een van de doordeweekse avonden wordt een driedelig programma georganiseerd:

  • Gemeentebijbelstudie[5]
  • Theocratische School
  • Dienstvergadering[6]
Andere activiteiten

De enige activiteiten die volgens de voorschriften van het Wachttorengenootschap mogen worden ontplooid in de Koninkrijkszaal:

  • Velddienstbijeenkomst[7]
  • Gedachtenisviering[8]
  • Speciale lezing[9]
  • Huwelijkslezing[10]
  • Begrafenislezing

Snelbouw[bewerken]

Om in de tijd dat de ruimtes voor Koninkrijkszalen werden gehuurd de periode van dubbele huur te verkorten, begon het Wachttorengenootschap in de jaren 1980 met Koninkrijkszaalprojecten. Het Wachttorengenootschap stelde een Koninkrijkszalenfonds in waar leden hun donaties aan kunnen doen en richtte Regionale Bouwcomités (RBC) op. Een RBC is (op pro Deo basis) een soort aannemersbedrijf en bestaat uit een vaste ploeg vrijwilligers die hun vakmanschap inzetten bij de realisatie van een nieuwe Koninkrijkszaal. De leden van zo'n RBC zijn architecten, timmerlieden, metselaars, elektriciens, etc. Het RBC onderhoudt ook de contacten met de plaatselijke autoriteiten over de vergunningen, bouwtekeningen en andere zaken. In Nederland wordt sinds 1987 via de snelbouw-methode gebouwd. Hoewel de voorbereidingen maanden duren (zoals het leggen van het fundament, etc.), wordt het bovengrondse deel van een "snelbouwzaal" in de regel in één weekeinde gebouwd.

Externe links[bewerken]

Fotoserie[bewerken]