Langstaarthagedis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Langstaarthagedis
De langstaarthagedis heeft een uitzonderlijk lange staart.
De langstaarthagedis heeft een uitzonderlijk lange staart.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Scincomorpha (Skinkachtigen)
Familie: Lacertidae (Echte hagedissen)
Onderfamilie: Lacertinae
Geslacht: Takydromus (Langstaarthagedissen)
Soort
Takydromus sexlineatus
Daudin, 1802
Afbeeldingen Langstaarthagedis op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Langstaarthagedis op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De langstaarthagedis (Takydromus sexlineatus) is een kleine hagedis met een zeer lange staart uit de familie echte hagedissen (Lacertidae).

Naamgeving[bewerken]

De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Francois-Marie Daudin in 1802. Later werd de wetenschappelijke naam Tachydromus sexlineatus gebruikt. Deze soort wordt ook wel langstaartje, zesstreephagedis of zesstreeprenhagedis genoemd. De wetenschappelijke soortnaam wordt abusievelijk wel eens met six- in plaats van sexlineatus aangeduid. [1]

Verspreiding en habitat[bewerken]

Van alle echte hagedissen is de langstaarthagedis één van de soorten die zich in het uiterste oostelijke deel van het verspreidingsgebied van de familie heeft gevestigd. De soort leeft in het oostelijke en zuidelijke deel van Azië terwijl de meeste soorten echte hagedissen leven in Europa en delen van Afrika, naarmate het oostelijke deel van Azië wordt genaderd neem het soortenaantal snel af.[2]

De langstaarthagedis komt voor in de landen Cambodja, China (inclusief Guizhou, Fujian, Hongkong, Guangxi, Kwantung, Hainan en Yunnan) India, Indonesië (inclusief Borneo, Java en Sumatra) Laos, Maleisië, Myanmar, Thailand en Vietnam. [1]

De habitat bestaat uit dichtbegroeide omgevingen, de hagedis is door zijn lange staart een goede klimmer in dichte vegetatie omdat de hagedis zich goed kan verankeren aan de grashalmen.

Kenmerken[bewerken]

De langstaarthagedis is door zijn lange staart gemakkelijk van de meeste andere hagedissen te onderscheiden en zelfs van de meeste verwante soorten uit het geslacht Takydromus. De hagedis heeft namelijk een exceptioneel lange staart die tot acht keer de lichaamslengte kan bedragen. De hagedis bereikt een totale lengte van 36 centimeter waarbij de kopromplengte zes centimeter bedraagt maar de staart een lengte van dertig cm heeft.[2]

De bovenzijde is bruin tot olijfgroen van kleur met in de flanken en onderzijde beige strepen. Juvenielen hebben een meer groene kleur in vergelijking met de volwassen exemplaren. De mannetjes zijn van de vrouwtjes te onderscheiden door een dikkere staartwortel, wat wordt veroorzaakt door de hemipenis.

Levenswijze[bewerken]

Deze zeer slanke hagedis is erg actief en is erg vraatzuchtig, op het menu staan vliegen, krekeltjes en andere kleine dieren. Grotere prooien worden eerst ontdaan van vleugels en poten en in delen opgegeten. De hagedis heeft een lange tong waarmee na de maaltijd de bek wordt schoongelikt.

Omdat de dieren in tropische gebieden leven, kunnen ze zich het gehele jaar door voortplanten. Er worden tot zes keer per jaar eieren afgezet, die begraven worden in ondiepe holletjes. Een legsel bevat steeds tot tien eieren. [3]

In het terrarium[bewerken]

Een exemplaar in een terrarium.

De langstaarthagedis wordt veel in terraria gehouden, omdat het een levendige, dagactieve hagedis is, en de mannetjes, anders dan veel andere hagedissensoorten, elkaar zelfs in de paartijd goed kunnen uitstaan. Bovendien komt de soort nog algemeen voor en is niet duur. De langstaarthagedissen die aangeboden worden in dieren- en reptielenwinkels zijn bijna altijd wildvang dieren, wat inhoudt dat de dieren uit hun natuurlijk leefgebied worden gevangen en verscheept. [4]. De langstaarthagedis wordt voornamelijk verkocht in Europa en de Verenigde staten. De hagedis kan het beste in groepen worden gehouden in een terrarium van minstens (LxBxH) 100x50x60 centimeter voor een groepje van drie mannen en vijf vrouwen. Het grasland-achtige habitat van de dieren moet bij de inrichting van het terrarium een belangrijke rol spelen; te denken valt aan het plaatsen van vele kleine rechtopstaande takken of rietbundels, ook bamboestengels volstaan.

Een wijd verbreid misverstand is dat T. sexlineatus vochtig gehouden moet worden; de hagedis kan daar juist slecht tegen.[3] Men dient wel enkele drinkplaatsen aan te leggen, maar iedere dag nevelen is niet nodig, omdat het vocht uit de drinkbak al wordt afgestaan aan de lucht. Toch hoort de langstaarthagedis ook niet in een droog terrarium thuis. Een terrarium met een droger, en een vochtiger gedeelte is aan te bevelen. De relatieve luchtvochtigheid behoort overdag zo'n 60% te zijn en 's nachts tot 80% op te lopen.

Ondersoorten[bewerken]

Er worden twee ondersoorten erkend, die zowel in uiterlijk als verspreidingsgebied iets verschillen.[1] Takydromus sexlineatus ocellatus komt voor in het zuiden en oosten van het verspreidingsgebied en is alleen te vinden op het vasteland. Deze ondersoort dankt de naam ocellatus (oogvlekken) aan de witte, zwartomzoomde vlekjesrij aan de bovenzijde van de flank, die bij de andere ondersoort mindert geprononceerd zijn. Takydromus sexlineatus sexlineatus komt voor in het grootste deel van het verspreidingsgebied, deze ondersoort heeft minder of geen vlekken op de flanken.

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. a b c Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database - Takydromus sexlineatus
  2. a b Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971 ISBN ISBN 90 274 8626 3.
  3. a b Eugène Bruins, Terrarium Encyclopedie, Rebo Productions, 1999 ISBN 90 366 1176 8.
  4. RapidFeet. Langstaarthagedis
Bronnen
  • (nl) Takydromus.nl - Langstaarthagedis - Website
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Takydromus sexlineatus - Website Geconsulteerd 2 september 2014
  • Bernhard Grzimek - Het Leven Der Dieren Deel I: Lagere Dieren - 1971 - Kindler Verlag AG - ISBN 90 274 8662 X
  • Eugène Bruins - Terrarium Encyclopedie - Rebo Productions - 1999 - ISBN 90 366 1176 8