Liesbeth van der Pol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Liesbeth van der Pol
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsinformatie
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlands
Geboortedatum 20 januari 1959
Geboorteplaats Amsterdam
Beroep architect
Werken
Praktijk Atelier Zeinstra van der Pol
Belangrijke gebouwen Nederlands Scheepvaartmuseum
Prijzen Charlotte Köhlerprijs, Maaskantprijs
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Liesbeth van der Pol (Amsterdam, 20 januari 1959)[1] is een Nederlands architect en was van 2008 tot 2011 Rijksbouwmeester.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Het depot "Het Behouden Huis" van het Nederlands Scheepvaartmuseum

Liesbeth van der Pol studeerde in 1988 af aan de TU Delft. In 1989 vestigde zij zich als zelfstandig architect. In 1995 richtte zij samen met haar partner Herman Zeinstra het bureau Atelier Zeinstra van der Pol op. Een bureau dat snel groeide en bekendheid kreeg met een grote verscheidenheid aan projecten, waaronder woningbouw en bouwen voor cultuur en industrie. Atelier Zeinstra van der Pol en Blue Architects Amsterdam verenigden zich in 2007 in het in Amsterdam gevestigde bureau Dok architecten, waar Van der Pol samen met Zeinstra, aan het hoofd staat.

Naast haar werk als architect was en is Van der Pol verbonden als gastdocent aan verschillende universiteiten en academies en heeft ze zitting genomen in meerdere jury's. Ze was hoofd Man and Public Space aan de Design Academy Eindhoven en regelmatig te gast als spreker tijdens lezingen, debatten, congressen en workshops.

Op 15 augustus 2008 volgde zij Mels Crouwel op als Rijksbouwmeester, de eerste vrouw ooit in die positie. Op 1 augustus 2011 gaf ze het stokje door aan Frits van Dongen.

Op 5 maart 2019 werd bekend dat de spanningen over renovatie van het Binnenhof in Den Haag zo hoog opgelopen zijn dat coördinerend architect Liesbeth van der Pol aan de kant is gezet. Zij wilde de Eerste Kamer ingrijpend verbouwen, tot ergernis van betrokken politici.

Gebouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Woningbouw, Amsterdam-Oost
Warmtekrachtkoppelingscentrale aan de Limalaan, complex "Uithof"

Van der Pols werk kenmerkt zich door aandacht voor de locatie en gebruiker, kracht, kleur en expressie. Haar gebouwen zijn uitgesproken karakters. In de zoektocht naar het karakter van de gebouwen gebruikt ze aquarellen en schetsen, waarin de kern van de ontwerpen ligt besloten. Bekende projecten zijn onder meer het Depotgebouw (1997-2001) en de vernieuwing van het Nederlands Scheepvaartmuseum in Amsterdam (2005-2010), de duurzame en geheel uit hout opgetrokken Brede School in Osdorp in Amsterdam (2000-2006), de Mediatheek in Delft (2000-2007) en, in samenwerking met landschapsarchitect Lodewijk Baljon, het Masterplan voor het Waalfront in Nijmegen (2005-2025), de Rooie Donders in de Regenboogbuurt van Almere Buiten (1994-1998), Aquartis in Amsterdam (1996-2001) en de Warmtekrachtkoppelingscentrale op de Uithof in Utrecht (2002).

In 2007 maakte zij een ontwerp voor een (niet uitgevoerd) Nationaal Historisch Museum in Den Haag.

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

In 1992 ontving Van der Pol van het Prins Bernhardfonds de Charlotte Köhler Prijs voor architectuur en in 1993 kreeg ze in Rotterdam de Maaskantprijs voor jonge architecten. In de loop der tijd kwam daar een keur aan prijzen bij, van prijzen voor materiaalgebruik tot publieksprijzen.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Liesbeth van der Pol van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.