Lillian Rubin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Lillian Breslow Rubin (Philadelphia (Pennsylvania), 13 januari 192417 juni 2014) was een Amerikaans feministisch georiënteerd sociologe en schrijfster. Ze heeft veel werk gemaakt van de beschrijving van arbeidersmilieu's door het afnemen van diepte-interviews. Haar interviews zijn dikwijls georiënteerd op de intieme aspecten van het leven zoals seksualiteit. Binnen dit alles keek ze vooral naar de positie van de vrouw.

Een van de centrale stellingen van Rubin was dat de ontwikkeling van mannen en vrouwen anders verloopt. Mannen zijn van een ander geslacht dan de opvoedende moeder. Vrouwen leren hun identiteit in hun overeenkomst met de moeder. Mannen zouden daardoor leren een duidelijkere grens te leggen tussen zelf en de ander. Vrouwen hanteren een vloeiender overgang.

In haar boek Het onverwoestbare kind onderzoekt Rubin hoe het komt dat sommige mensen hun traumatische en pijnlijke verleden te boven gekomen zijn, terwijl anderen er hun hele leven door beheerst worden. Persoonlijk levensverhalen van diversen personen staan in haar boek centraal en vertellen over hoe zij hun verleden overwonnen hebben.

Belangrijke in het Nederlands vertaalde boeken:

  • 1984 - Vrouwen, mannen en intimiteit
  • 1986 - Stille woede
  • 1990 - Het erotisch slagveld
  • 1996 - Het onverwoestbare kind
  • 2003 - De man met de mooie stem