Literaire salon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dit artikel is in bewerking voor de Schrijfwedstrijd. Crystal wp.png
Wil je een grotere wijziging in dit artikel doorvoeren, dan is het misschien beter deze eerst op de overlegpagina voor te stellen. Voor uitleg hierover zie hier.

Een literaire salon is een bijeenkomst (meestal bij iemand thuis) waar verschillende schrijvers, dichters, filosofen en kunstenaars elkaar regelmatig ontmoeten om literatuur, poëzie, filosofie en soms andere (beeldende) kunsten en politiek te bespreken. De bijeenkomsten - georganiseerd door zogenaamde salonnières - bloeiden vooral in de 17e en 18e eeuw in Frankrijk. Maar ook in latere eeuwen en in andere Europese landen als Duitsland. Italië en Engeland vonden vergelijkbare literaire bijeenkomsten plaats. Uitgangspunt van deze literaire salons was veelal om volgens Horatius's regels in Ars Poetica zowel plezier te geven als te onderwijzen (aut delectare aut prodesse). Tijdens de Verlichting speelden salons een grote rol in het ontstaan van de Verlichtingsfilosofieën. Bekende salonnières waren onder andere: Madeleine de Scudéry, Julie de Lespinasse, Madame de Staël en Virginie Ancelot.

In de negentiende eeuw werden grote jaarlijkse tentoonstellingen van schilderijen georganiseerd; deze tentoonstellingen werden ook salon genoemd, zoals de Salon van Parijs of de Salon des Refusés.