Lodewijk I van Bar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lodewijk I, hertog en kardinaal van Bar
COA Cardinal de Bar.svg
Kardinaal van de Katholieke Kerk
Wapen van een kardinaal
Ambt Bisschop van Poitiers en van Verdun
Creatie
Consistorie 1391
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Lodewijk I van Bar (?, ca. 1370/1375 - Varennes-en-Argonne, 26 juni 1430) was de vijfde zoon van Robert I van Bar en Maria van Frankrijk (1344-1404).

Als vijfde zoon was Lodewijk voorbestemd voor de geestelijkheid en werd hij bisschop van Poitiers (1391-1395), kardinaal (1391), bisschop van Langres (1397-1413), van Châlons (1413-1430) en bisschop-administrator van Verdun (1419-1430). In 1409 nam hij deel aan het concilie van Pisa.

Bij de dood van zijn broer Eduard werd hij hertog van Bar, maar moest zich verdedigen tegen zijn zwager Adolf van Gulik-Berg, die stelde dat geestelijken geen hertog konden worden. Om een einde te maken aan de geschillen tussen Lotharingen en Bar, huwelijkte hij in 1419 René I van Anjou, zijn achterneef (kleinzoon van zijn zus Yolande) en tevens zijn uitverkoren opvolger uit aan Isabelle van Lotharingen, de erfgename van Karel II van Lotharingen.