Luc Lallemand

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Luc Lallemand (30 juni 1966) is een Belgisch bestuurder. Sinds maart 2020 staat hij aan het hoofd van de Franse spoornetbeheerder SNCF Réseau. Hij was tot dan gedelegeerd bestuurder van de Belgische tegenhanger Infrabel.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Lallemand studeerde af in 1987 aan de Hogere Zeevaartschool Antwerpen als officier ter lange omvaart en behaalde het diploma van commercieel ingenieur in 1990 aan de Haute école Francisco Ferrer (ULB) in Brussel. In 1994 werd hij gediplomeerde van het Institut de Finance internationale et de Cambisme (IFCA).

Lallemand startte zijn professionele carrière in 1988 in Antwerpen als koopvaardijofficier bij Ahlers Shipping. Na enkele maanden ging hij in 1989 werken als boekhouder bij Groep Rossel & Cie tot 1991. Hij werkte daarna nog even bij DHL en werd in 1991 financieel adviseur bij het departement financies van de NMBS.

Vanaf 1995 ging hij werken op ministeriële kabinetten. Eerst werd hij budgettair adviseur en kabinetschef bij de Minister voor Verkeer Michel Daerden en vanaf 1999 adjunct-kabinetschef van de vice-eersteminister Laurette Onkelinx. In zijn kabinetsfuncties nam hij onder meer deel aan de lancering van hogesnelheidswerken, de oprichting van de Financiering TGV, de liquidatie van de Regie voor Maritiem Transport (met het herklasseren van 1600 personeelsleden) en het operationeel maken van Belgocontrol en van BIAC.

Spoorwegen[bewerken | brontekst bewerken]

In 2002 keerde hij terug naar de NMBS in het kielzog van Karel Vinck. Hij werd er directeur-generaal financies en lid van het directiecomité. Van bij de aanvang was hij betrokken bij de oprichting van Infrabel, infrastructuurbeheerder van het Belgische spoorwegennet, waarvan hij in oktober 2004 gedelegeerd bestuurder en voorzitter van het directiecomité werd. Met zijn 12.000 medewerkers is Infrabel een van de grootste ondernemingen in de openbare sector in België.

Van februari 2005 tot november 2013 behoorde hij tot het triumviraat dat de Belgische spoorwegen leidde binnen de NMBS-Groep, samen met Jannie Haek (NMBS-Holding) en Marc Descheemaecker (Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen). Zoals alle topbenoemingen in België speelde bij hem ook de politieke achtergrond, die zich situeert bij de Parti Socialiste. Na het treinongeval bij Buizingen in februari 2010 werd hij net als zijn collega-spoorbazen door een Bijzondere Kamercommissie ondervraagd over het gebrek aan veiligheid bij de NMBS.[1]

Na de herstructurering van de Belgische spoorwegen, waarbij de NMBS-Holding verdween, bleef Lallemand als enige zijn functie bekleden, terwijl Jo Cornu de leiding nam over spoorwegmaatschappij NMBS.

In maart 2020 stapte hij over naar de Franse spoorwegen bij netbeheerder SNCF Réseau.[2]

Andere activiteiten[bewerken | brontekst bewerken]

Hij was naast CEO van Infrabel ook bestuurder bij bpost en bij RATP Développement (RATP Dev) (Paris). Daarnaast was hij ook voorzitter bij Vinçotte en TUC Rail.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]