Laurette Onkelinx

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Laurette Onkelinx
Vlag van België België
Laurette Onkelinx 675.jpg
Geboren Ougrée, 2 oktober 1958
Vorming Rechten (ULg)
Partij PS
Federaal Vicepremier
Aangetreden 12 juli 1999
Monarch Koning Albert II en Koning Filip
Voorganger Elio Di Rupo
Federaal Minister van Volksgezondheid
Federaal Minister van Sociale Zaken
Aangetreden 21 december 2007
Regering Verhofstadt III
Leterme I
Van Rompuy
Leterme II
Di Rupo
Voorganger Didier Donfut
Federaal Minister van Justitie
Aangetreden 12 juli 2003
Einde termijn 21 december 2007
Regering Verhofstadt II
Voorganger Marc Verwilghen
Opvolger Jo Vandeurzen
Federaal Minister van Mobiliteit
Aangetreden 5 mei 2003
Einde termijn 12 juli 2003
Regering Verhofstadt II
Voorganger Isabelle Durant
Opvolger Bert Anciaux
Federaal Minister van Werkgelegenheid en Gelijkekansenbeleid
Aangetreden 12 juli 1999
Einde termijn 12 juli 2003
Regering Verhofstadt I
Voorganger Miet Smet
Opvolger Frank Vandenbroucke
Federaal Minister van Sociale Integratie en Milieu
Aangetreden 7 maart 1992
Einde termijn 4 mei 1993
Regering Dehaene I
Voorganger Philippe Busquin
Opvolger Jacques Santkin
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Laurette A.J. Onkelinx (Ougrée, 2 oktober 1958) is een Franstalig Belgisch politica en lid van de Parti Socialiste. Ze is de dochter van Gaston Onkelinx en Germaine Ali Bakir, een Française van Algerijnse afkomst. Haar vader was een Limburgse mijnwerker en later Kamerlid en burgemeester. Haar oudere broer Alain is eveneens politiek actief binnen de PS.

Politieke carrière[bewerken]

Onkelinx werd onder andere bekend vanwege haar voorstellen ten aanzien van het familierecht, waarin het handhaven van de gezamenlijke zorg van gescheiden ouders voor hun kinderen centraal staat. Op 4 september 2006 verscheen mede door haar wetsontwerp de bilocatiewet,[1] in het Staatsblad, waarbij de norm van de verblijfsregeling van de kinderen na (echt)scheiding is dat de kinderen evenveel bij de moeder als bij de vader verblijven, als één van hen daarom verzoekt.

Eind 2005 noemden de Franstalige media haar naam als potentiële opvolger van PS-voorzitter Elio Di Rupo. Ze stelde zich ook kandidaat voor het burgemeesterschap van Schaarbeek, hoewel ze daar nooit heeft gewoond.

Issues[bewerken]

  • Op 28 februari 2006 ontsnapte de veroordeelde terroriste Fehriye Erdal uit de handen van de staatsveiligheid. Daarop eisten Vlaams Belang en CD&V het ontslag van Onkelinx, maar zij weigerde op te stappen.[3]
  • In juli 2006 kwam Onkelinx onder vuur te liggen toen topcrimineel Kapllan Murat niet terugkeerde van een weekend verlof uit de gevangenis. Ze ontkende eerst dat er een deal was gesloten om hem in te rekenen, maar gaf dit achteraf toe.
  • In augustus 2006 kwam Laurette Onkelinx weer onder vuur te liggen toen 28 gevangenen uit de gevangenis van Dendermonde ontsnapten.
  • In september 2006 werd wederom haar ontslag geëist, ditmaal wegens van het dossier-Hoxha. Topcrimineel Victor Hoxha was vrijgelaten op voorwaarde dat hij binnen een termijn van tien jaar niet naar België zou terugkeren, maar hij zou niet veel later in Antwerpen opgemerkt zijn.[4]
  • Ook in september 2006 kwam Onkelinx in opspraak toen bekend werd dat de misdadiger Mohamed El Azzouzi niet was teruggekeerd na een dag penitentiair verlof uit de gevangenis van Hasselt.[5]
  • Medio oktober 2007 kwam federale minister van justitie en vicepremier Onkelinx in opspraak door de Vlamingen te schofferen met de uitspraak dat zij zwammen ("mérules") zijn die van binnen uit huizen aantasten tot ze onbewoonbaar worden. Na een reactie in de Franstalige media wijzigde zij deze uitspraak door te zeggen dat ze vanaf de tribune slechts had gezegd dat "de zwam aan de federale staat vreet". MR-senator Alain Destexhe signaleerde op zijn weblog dat het in het verleden al eerder gebeurd was dat bevolkingsgroepen met insecten werden vergeleken, zoals joden met kakkerlakken en Hutu's met ongedierte. De krant Le Soir noemde de uitspraak over de Vlaamse zwammen een beeld dat doodt, een provocatie die aanleiding kan geven tot een polemisch opbod buiten alle normen.[6]

Eretekens[bewerken]

  • Vlag van België België: Grootkruis in de Kroonorde, KB van 5 Juni 2007

Privéleven[bewerken]

Onkelinx was eerst met Abbès Guenned getrouwd, een tot Belg genaturaliseerde Marokkaan. In 1997-1998 vroeg Marokko aan België de uitlevering van Guenned wegens verdenking van betrokkenheid bij drugshandel. Guenned werd op 31 juli 1997 op de luchthaven van Zaventem aangehouden in het bezit van een diplomatiek paspoort.[7] Hierop scheidde Onkelinx van hem op 31 augustus.[8] In Turkije werd hij ook op aanvraag van Interpol aangehouden en moest Guenned voor een tijdje de cel in, maar hij werd onder druk van onder meer de Belgische regering losgelaten en nooit aan Marokko uitgeleverd.[9][10] Ze hertrouwde later met jurist Marc Uyttendaele, waarbij haar vorige echtgenoot als getuige optrad.[11] In 2003 werd Guenned als medewerker van haar ministeriële kabinet aangenomen in het kader van de verkiezing van de Belgische Moslimexecutieve.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Philippe Busquin
Federaal Minister van Sociale Integratie en Milieu
1992-1993
Opvolger:
Jacques Santkin
Voorganger:
Bernard Anselme
Minister-president van de Franse Gemeenschap
1993-1999
Opvolger:
Hervé Hasquin
Voorganger:
Miet Smet
Federaal Minister van Werkgelegenheid en Gelijkekansenbeleid
1999-2003
Opvolger:
Frank Vandenbroucke
Voorganger:
Isabelle Durant
Federaal Minister van Mobiliteit
2003
Opvolger:
Bert Anciaux
Voorganger:
Marc Verwilghen
Federaal Minister van Justitie
2003-2007
Opvolger:
Jo Vandeurzen
Voorganger:
Elio Di Rupo
Federaal Vice-eersteminister
1999-heden
Voorganger:
Didier Donfut
Federaal Minister van Sociale Zaken
2007-heden
Voorganger:
Didier Donfut
Federaal Minister van Volksgezondheid
2007-heden