Laurette Onkelinx

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Laurette Onkelinx
Laurette Onkelinx 675.jpg
Geboren Ougrée, 2 oktober 1958
Vorming Rechten (ULg)
Partij PS
Federaal vicepremier
Aangetreden 12 juli 1999 (buiten 21 december 2007 - 20 maart 2008)
Einde termijn 11 oktober 2014
Monarch Koning Albert II en koning Filip
Voorganger Elio Di Rupo
Federaal minister van Volksgezondheid
Federaal minister van Sociale Zaken
Aangetreden 21 december 2007
Einde termijn 11 oktober 2014
Regering Verhofstadt III
Leterme I
Van Rompuy
Leterme II
Di Rupo
Voorganger Didier Donfut
Opvolger Maggie De Block
Minister van Wetenschapsbeleid en Personen met een handicap
Aangetreden 15 september 2014
Einde termijn 11 oktober 2014
Regering Di Rupo
Voorganger Philippe Courard
Opvolger Elke Sleurs
Federaal minister van Justitie
Aangetreden 12 juli 2003
Einde termijn 21 december 2007
Regering Verhofstadt II
Voorganger Marc Verwilghen
Opvolger Jo Vandeurzen
Federaal minister van Transport en Mobiliteit
Aangetreden 5 mei 2003
Einde termijn 12 juli 2003
Regering Verhofstadt I
Voorganger Isabelle Durant
Opvolger Bert Anciaux
Federaal minister van Werkgelegenheid en Gelijkekansenbeleid
Aangetreden 12 juli 1999
Einde termijn 12 juli 2003
Regering Verhofstadt I
Voorganger Miet Smet
Opvolger Frank Vandenbroucke
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek
Laurette Onkelinx
Afbeelding gewenst
6e minister-president van de Franse Gemeenschap
Aangetreden 11 mei 1993
Einde termijn 22 juli 1999
Regering Onkelinx I
Onkelinx II
Voorganger Bernard Anselme
Opvolger Hervé Hasquin
Functies
1995-1999 Franse Gemeenschapsminister van Onderwijs, het Audiovisuele, Jeugdzorg, Kinderen en Gezondheidsbevordering
1994-1995 Franse Gemeenschapsminister van Ambtenarenzaken, Kinderen en Gezondheidsbevordering
1993-1994 Franse Gemeenschapsminister van Sociale Aangelegenheden, Gezondheid en Toerisme
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Laurette A.J. Onkelinx (Ougrée, 2 oktober 1958) is een Franstalig Belgisch politica en lid van de Parti Socialiste. Ze is de dochter van Gaston Onkelinx en Germaine Ali Bakir, een Française van Algerijnse afkomst. Haar vader was een Limburgse mijnwerker en later Kamerlid en burgemeester. Haar oudere broer Alain is eveneens politiek actief binnen de PS.

Politieke carrière

Onkelinx werd onder andere bekend vanwege haar voorstellen ten aanzien van het familierecht, waarin het handhaven van de gezamenlijke zorg van gescheiden ouders voor hun kinderen centraal staat. Op 4 september 2006 verscheen mede door haar wetsontwerp de bilocatiewet,[1] in het Staatsblad, waarbij de norm van de verblijfsregeling van de kinderen na (echt)scheiding is dat de kinderen evenveel bij de moeder als bij de vader verblijven, als een van hen daarom verzoekt.

Ministerschap

  • Van 1992 tot 1993 was Onkelinx federaal minister van Sociale Integratie, Volksgezondheid en Leefmilieu.
  • Van 1993 tot 1999 was ze minister-president van de Franse Gemeenschapsregering.
  • In juli 1999 werd ze vicepremier en minister van Werkgelegenheid en Gelijke Kansen. In mei 2003, vlak voor de federale verkiezingen van 18 mei, volgde zij Isabelle Durant op als minister van Mobiliteit en Transport. Durant had ontslag genomen vanwege de crisis over de nachtvluchten te Zaventem.
  • Na de federale verkiezingen van 2003 werd zij vice-eersteminister en minister van Justitie.
  • December 2007 - maart 2008: minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid in de regering-Verhofstadt III.
  • Maart 2008 - december 2008: vicepremier en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid in de regering-Leterme I.
  • December 2008 - oktober 2014: vicepremier en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid in de regering-Van Rompuy I, regering-Leterme I en regering-Di Rupo.
  • September 2014 - oktober 2014: Philippe Courard werd PS-fractieleider in het Waals Parlement en Onkelinx nam diens bevoegdheden Gezinnen en Personen met een handicap en Wetenschapsbeleid over voor de rest van de legislatuur.

Andere politieke mandaten

Kritiek

  • Op 28 februari 2006 ontsnapte de veroordeelde terroriste Fehriye Erdal uit de handen van de staatsveiligheid. Daarop eisten Vlaams Belang en CD&V het ontslag van Onkelinx, maar zij weigerde op te stappen.[4]
  • In juli 2006 kwam Onkelinx onder vuur te liggen toen topcrimineel Kapllan Murat niet terugkeerde van een weekend verlof uit de gevangenis. Ze ontkende eerst dat er een deal was gesloten om hem in te rekenen, maar gaf dit achteraf toe.
  • In augustus 2006 kwam Laurette Onkelinx weer onder vuur te liggen toen 28 gevangenen uit de gevangenis van Dendermonde ontsnapten.
  • In september 2006 werd wederom haar ontslag geëist, ditmaal wegens van het dossier-Hoxha. Topcrimineel Victor Hoxha was vrijgelaten op voorwaarde dat hij binnen een termijn van tien jaar niet naar België zou terugkeren, maar hij zou niet veel later in Antwerpen opgemerkt zijn.[5]
  • Ook in september 2006 kwam Onkelinx in opspraak toen bekend werd dat de misdadiger Mohamed El Azzouzi niet was teruggekeerd na een dag penitentiair verlof uit de gevangenis van Hasselt.[6]
  • Medio oktober 2007 kwam federale minister van Justitie en vicepremier Onkelinx in opspraak door de Vlamingen te schofferen met de uitspraak dat zij zwammen ("mérules") zijn die van binnen uit huizen aantasten tot ze onbewoonbaar worden. Na een reactie in de Franstalige media wijzigde zij deze uitspraak door te zeggen dat ze vanaf de tribune slechts had gezegd dat "de zwam aan de federale staat vreet". MR-senator Alain Destexhe signaleerde op zijn weblog dat het in het verleden al eerder gebeurd was dat bevolkingsgroepen met insecten werden vergeleken, zoals joden met kakkerlakken en Hutu's met ongedierte. De krant Le Soir noemde de uitspraak over de Vlaamse zwammen een beeld dat doodt, een provocatie die aanleiding kan geven tot een polemisch opbod buiten alle normen.[7]
  • In 2008 werd bekend dat het advocatenkantoor van haar man tijdens de voorbije legislatuur meer dan 860.000 euro ontving voor opdrachten van de federale regering met de PS. Het grootste deel daarvan, 245.000 euro, kwam van justitie, het departement van Onkelinx.[8]
  • In 2014 zorgt ze ervoor dat homeopathie erkend wordt. Hierop komt veel kritiek omdat homeopathie hoogstens een placebo-effect heeft.[9]

Eretekens

  • Vlag van België België: Grootkruis in de Kroonorde, KB van 5 Juni 2007

Privéleven

Onkelinx was eerst met Abbès Guenned getrouwd, een tot Belg genaturaliseerde Marokkaan. In 1997-1998 vroeg Marokko aan België de uitlevering van Guenned wegens verdenking van betrokkenheid bij drugshandel. Guenned werd op 31 juli 1997 op de luchthaven van Zaventem aangehouden in het bezit van een diplomatiek paspoort.[10] Hierop scheidde Onkelinx van hem op 31 augustus.[11] In Turkije werd hij ook op aanvraag van Interpol aangehouden en moest Guenned voor een tijdje de cel in, maar hij werd onder druk van onder meer de Belgische regering losgelaten en nooit aan Marokko uitgeleverd.[12][13] Ze hertrouwde later met jurist Marc Uyttendaele, waarbij haar vorige echtgenoot als getuige optrad.[14] In 2003 werd Guenned als medewerker van haar ministeriële kabinet aangenomen in het kader van de verkiezing van de Belgische Moslimexecutieve.

Externe link

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Philippe Busquin
Federaal minister van Sociale Integratie en Milieu
1992-1993
Opvolger:
Jacques Santkin
Voorganger:
Bernard Anselme
Minister-president van de Franse Gemeenschap
1993-1999
Opvolger:
Hervé Hasquin
Voorganger:
Miet Smet
Federaal minister van Werkgelegenheid en Gelijkekansenbeleid
1999-2003
Opvolger:
Frank Vandenbroucke
Voorganger:
Isabelle Durant
Federaal minister van Mobiliteit
2003
Opvolger:
Bert Anciaux
Voorganger:
Marc Verwilghen
Federaal minister van Justitie
2003-2007
Opvolger:
Jo Vandeurzen
Voorganger:
Elio Di Rupo
Federaal vice-eersteminister
1999-2014
Voorganger:
Didier Donfut
Federaal minister van Sociale Zaken
2007-2014
Opvolger:
Maggie De Block
Voorganger:
Didier Donfut
Federaal minister van Volksgezondheid
2007-2014
Opvolger:
Maggie De Block
Voorganger:
Philippe Courard
Minister van Wetenschapsbeleid
2014
Opvolger:
Elke Sleurs
Voorganger:
Philippe Courard
Minister van Personen met een handicap
2014-heden
Opvolger:
Elke Sleurs