Jo Vandeurzen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jo Vandeurzen
Jo Vandeurzen in 2013
Jo Vandeurzen in 2013
Volledige naam Johan Maria Gerardus Vandeurzen
Geboren Heusden, 2 juni 1958
Kieskring Flag of Limburg (Belgium).svg Limburg
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Partij CVP / CD&V
Minister van Welzijn, Gezondheid en Gezin
Aangetreden 13 juli 2009
Regering Regering-Bourgeois
Voorganger Veerle Heeren
Functies
1989 - 1993 OCMW-voorzitter Genk
1993 - 1998 OCMW-raadslid Genk
1993 - 2007 Volksvertegenwoordiger[1]
1993 - 1995 Lid Vlaamse Raad[2]
1995 - 2004 Gemeenteraadslid Genk
2001 - 2004 Secretaris-generaal CD&V
2004 - 2007 Partijvoorzitter CD&V
2007 - 2008 Minister van Justitie
2008 Minister van Institutionele Hervormingen
2008 Vicepremier
2009 - heden Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin
2012 - 2015 Gemeenteraadslid Genk
Website
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Johan Maria Gerardus (Jo) Vandeurzen (Heusden, 2 juni 1958) is een Belgisch politicus voor CD&V.

Levensloop[bewerken]

Studie en opleiding[bewerken]

Vandeurzen werd licentiaat in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven en werkt als advocaat-medewerker in de associatie Geyskens-Vandeurzen in Beringen.

Politieke carrière[bewerken]

Jo Vandeurzen werd lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers in januari 1993 in opvolging van zijn stadsgenoot Luc Dhoore die met pensioen ging. Hij liet zich in de Kamer van Volksvertegenwoordigers gelden als specialist in volksgezondheid en justitie, onder meer door zijn verzet tegen de snel-Belgwet (wegens het ontbreken van integratie als voorwaarde) en tegen het gedoogbeleid voor softdrugs. In de periode januari 1993-mei 1995 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad. De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.

In 2001 werd hij secretaris-generaal van de kersverse CD&V. Onder het voorzitterschap van Stefaan De Clerck en Yves Leterme voert hij een intensieve professionalisering door van de partij. In 2004 wordt hij zelf voorzitter van CD&V. Hij leidde zijn partij naar een overwinning bij de provincie- en gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006 en bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007.

Op 7 november 2007 liet hij het omstreden wetsvoorstel rond de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde ter stemming brengen (passer au vote), waardoor Franstalige inwoners in Vlaams-Brabant niet meer kunnen stemmen op kieslijsten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Op 11 november 2007 verklaarde de CD&V-voorzitter dat er een stevige blauwdruk voor een grondswetsherziening voor moest liggen vooraleer het kartel in een regering stapte. Als de Franstaligen niet in die logica wilden stappen, was er volgens hem een groot probleem. Voor de CD&V-voorzitter was de BHV-stemming in de Kamercommissie een signaal naar de Franstaligen.[3] Op 21 december 2007 werd Vandeurzen minister van Justitie in de regering-Verhofstadt III.

Hij bleef deze functie bekleden in de regering Leterme I. Op dat moment was hij ook vicepremier. Eind december 2008 nam hij ontslag naar aanleiding van de Fortis-affaire: de voorzitter van het Hof van Cassatie, Ghislain Londers, had het daarbij over een schijn van beïnvloeding bij de behandeling in beroep van de zaak aandeelhouders Fortis Bank tegen de Federale Participatie en Investeringsmaatschappij.[4] Op 20 december werd duidelijk dat koning Albert II het ontslag van de minister van Justitie in beraad hield.[5] Op 22 december aanvaardde de koning het ontslag van de regering.

Bij de Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 leidde hij de Limburgse CD&V naar een verkiezingsoverwinning met een persoonlijke score van 69.223 voorkeurstemmen. Dat wordt gezien als een eerherstel na zijn ontslag als minister van Justitie. In Limburg wordt hij sindsdien van Arme Joe opgewaardeerd naar Super Joe.[6] Hij bleef Vlaams volksvertegenwoordiger tot 12 juli 2009, waarna hij op 13 juli 2009, bij de start van de regering-Peeters II, Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin werd. De functie van Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin behield hij vanaf 25 juli 2014 in de Regering-Bourgeois, nadat hij bij de Vlaamse verkiezingen van 25 mei 2014 opnieuw verkozen was tot Vlaams volksvertegenwoordiger. Op 22 mei 2013 werd Jo Vandeurzen in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement gehuldigd voor zijn 20 jaar parlementair mandaat.

In december 2014 werd hij Commandeur in de Leopoldsorde.[7]

In januari 2015 verliet hij de Genkse gemeenteraad omdat hij dit ambt om praktische redenen niet meer kon combineren met zijn ministerschap.[8]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Yves Leterme
Partijvoorzitter van de CD&V
2004-2007
Opvolger:
Etienne Schouppe
Voorganger:
Laurette Onkelinx
Federaal minister van Justitie
2007-2008
Opvolger:
Stefaan De Clerck
Voorganger:
Yves Leterme
Federaal minister van Institutionele Hervormingen
2008
Opvolger:
Steven Vanackere
Voorganger:
Veerle Heeren
Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin
2009 - heden
Partijvoorzitters: August de Schryver · François-Xavier van der Straten-Waillet · Théo Lefèvre · Jos De Saeger · Robert Vandekerckhove · Wilfried Martens · Leo Tindemans · Frank Swaelen · Herman Van Rompuy · Johan Van Hecke · Marc Van Peel · Stefaan De Clerck · Yves Leterme · Jo Vandeurzen · Marianne Thyssen · Wouter Beke
Premiers na 1945: Gaston Eyskens · Jean Duvieusart (PSC) · Joseph Pholien (PSC) · Jean Van Houtte · Théo Lefèvre · Pierre Harmel (PSC) · Paul Vanden Boeynants (PSC) · Leo Tindemans · Wilfried Martens · Mark Eyskens · Jean-Luc Dehaene · Yves Leterme · Herman Van Rompuy
Vlaamse ministers-presidenten: Gaston Geens · Luc Van den Brande · Yves Leterme · Kris Peeters
Fractievoorzitters: Kamer: Raf Terwingen · Senaat: Steven Vanackere · Vlaams Parlement: Koen Van den Heuvel · Brussels Hoofdstedelijk Parlement: Brigitte De Pauw · Europees Parlement: Marianne Thyssen (voor de EVP)
Ministers en staatssecretarissen: Federale regering: Kris Peeters · Koen Geens · Pieter De Crem
Vlaamse regering: Hilde Crevits · Jo Vandeurzen · Joke Schauvliege
Brusselse Hoofdstedelijke Regering: Bianca Debaets
Voorgangers: Katholieke Partij · Christene Volkspartij · Katholieke Unie · Katholieke Partij · Katholiek Verbond van België (UCB) · Katholieke Vlaamse Volkspartij (KVV) · Katholiek Blok · Christelijke Volkspartij (CVP)
Nevenorganisaties: JONGCD&V · Vrouw & Maatschappij · CD&V-senioren · CEDER
Zusterpartijen: Centre démocrate humaniste (cdH) · Christlich Soziale Partei (CSP) · Europese Volkspartij (EVP) · Christendemocratische Internationale (CDI)
Standen: Beweging.net · Unie van Zelfstandige Ondernemers (UNIZO) · Boerenbond
Christelijke zuil: Katholieke Kerk in België · Algemeen Christelijk Vakverbond (ACV) · Christelijke Mutualiteiten (CM) · Verbond van Kristelijke Werkgevers en Kaderleden (VKW) · Kristelijke Arbeidersjongeren (KAJ) · Kristelijke Arbeiders Vrouwenbeweging (KAV) · Kristelijke Werknemersbeweging (KWB) · Open, Kristelijk, Respectvol en Actief (OKRA) · Familiehulp · Wit-Gele Kruis · Caritas · Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs (VSKO) · Vlaams Verbond van Katholieke Hogescholen (VVKHO) · Scouts en Gidsen Vlaanderen · Chiro · Katholieke Studerende Jeugd - Katholieke Studenten Actie - Vrouwelijke Katholieke Studerende Jeugd (KSJ-KSA-VKSJ) · Katholieke Landelijke Jeugd (KLJ) · Landelijke Gilden · Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen (KVLV) · Sporta · Davidsfonds · Pasar · Wereldsolidariteit (WS) · Broederlijk Delen · Groep Arco