Marianne Thyssen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marianne Thyssen
MarianeThyssen.jpg
Volledige naam Marianne Leonie Petrus Thyssen
Geboortedatum 24 juli 1956
Geboorteplaats Sint-Gillis-Waas
Kieskring Flag of Flemish-Brabant.svg Vlaams-Brabant
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Partij CD&V
Vlag van Europa Europees commissaris voor Werkgelegenheid, Sociale Zaken, Vaardigheden en Arbeidsmobiliteit
Aangetreden 1 november 2014
Voorganger László Andor (Werk, Sociale Zaken en Inclusie )
Functies
1980-1988 Juridisch adviseur CMBV
1980-1988 Juridisch adviseur NCMV
1986-1988 Juridisch adviseur Wivina Demeester
1988-1991 Directeur Studiedienst NCMV
1991 Waarnemend secretaris-generaal NCMV
1991-heden Europees Parlementslid[1]
1995-2008 Gemeenteraadslid Oud-Heverlee
2001-2008 Schepen Oud-Heverlee
2008-2010 Partijvoorzitter CD&V
2014-heden Europees Commissaris voor Werk, Sociale Zaken, Vaardigheden en Arbeidsmobiliteit.
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Marianne Leonie Petrus Thyssen[2] (Sint-Gillis-Waas, 24 juli 1956) is een Belgische christendemocratisch politica voor CD&V. Sinds 1 november 2014 is ze Europees commissaris voor Werk, Sociale Zaken, Vaardigheden en Arbeidsmobiliteit in de commissie-Juncker. Tussen 1991 en 2014 was ze lid van het Europees Parlement. Daarnaast was ze van 2008 tot 2010 ook partijvoorzitter van CD&V.

Levensloop[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Thyssen, die uit een bakkersfamilie afkomstig is, studeerde rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. In 1979 behaalde ze een graad in de rechten.

Eén van haar studiegenoten was professor kerkelijk recht Rik Torfs, een leeftijdsgenoot van Thyssen. Als voorzitter van CD&V zou ze Torfs in 2010 naar haar partij halen. Rik Torfs kreeg de tweede plaats op de Senaatslijst voor de federale verkiezingen aangeboden. Na haar studies werd Thyssen assistent aan de faculteit rechtsgeleerdheid.

Carrière[bewerken]

In 1980 ging ze aan de slag als juridisch adviseur voor bij de Christelijke Middenstands- en Burgervrouwen (CMBV) (nu Markant) en het Nationaal Christelijk Middenstandsverbond (NCMV), het huidige UNIZO. In 1988 werd ze directeur van de studiedienst van UNIZO. In die functie nam ze Kris Peeters, gewezen Vlaams minister en Vlaams minister-president, in dienst. In 1991 was Marianne Thyssen kortstondig waarnemend secretaris-generaal van UNIZO. Ze had toen al twee jaar (1986-1988) van de politiek geproefd als juridisch medewerker op het kabinet van de toenmalige Staatssecretaris voor Volksgezondheid, Wivina Demeester.

In 1991 werd ze lid van het Europees Parlement voor de CVP, later CD&V. Frappant detail is dat ze in dat Europees Parlement voorzitter van de bierclub is.[3]

Van 15 mei 2008 tot 23 juni 2010 was ze partijvoorzitter van de CD&V. Na haar verkiezing tot voorzitter gaf ze ontslag als eerste schepen van de gemeente Oud-Heverlee[4] - een functie die ze uitoefende sinds 2001 - en gemeenteraadslid (sinds 1995).[5]

Marianne Thyssen was het boegbeeld en kandidaat-premier bij de vervroegde federale verkiezingen van juni 2010. Ze trok de lijst voor de Senaat voor de CD&V, maar kon in die woelige periode niet beletten dat haar partij een verkiezingsnederlaag leed. Hoewel binnen haar partij niemand haar als oorzaak van de nederlaag zag en niemand haar ontslag vroeg, per 23 juni 2010 stapte ze op als partijvoorzitter.

Korte tijd nadien werd bij haar borstkanker vastgesteld en verdween ze enkele maanden uit de politieke schijnwerpers.

In de periode 2012-2013 liet ze zich in het Europees Parlement vooral opmerken als rapporteur voor twee belangrijke dossiers in de strijd tegen de eurocrisis: de hervorming van de Economische Monetaire Unie (EMU) en de invoering van een nieuw Europees bankentoezicht (Single Supervisory Mechanism, SSM).[bron?] Ze kwam in september 2013 ook in de belangstelling toen uit uitgelekte documenten bleek dat tabaksgigant Philip Morris haar beschouwde als een parlementslid op wie de tabakslobby geen vat kon krijgen.

Naast haar activiteiten in het Europees Parlement is Marianne Thyssen ook bestuurder bij o.m. Markant vzw, bij VLEVA (Vlaams-Europees Verbindingsagentschap) en bij de Associatie KU Leuven.

Op 4 september 2014 werd zij door de Belgische federale regeringsonderhandelaars voorgedragen als kandidaat-EU-commissaris.[6] Op september stelde Jean-Claude Juncker haar voor voor de portefeuille "Werkgelegenheid, Sociale Zaken, Vaardigheden en Arbeidsmobiliteit". Haar benoeming ging in op 1 november 2014.[7]

In 2015 werd ze een van de ondervoorzitters van de Europese Volkspartij.[8]

Overzicht deelname politieke verkiezingen[bewerken]

  • Senaat 18 mei 2003 - voorlaatste opvolger kieskring Vlaanderen - CD&V
  • Europees Parlement 13 juni 2004 - 2e plaats kieskring Vlaanderen - CD&V-N-VA - verkozen
  • Gemeenteraad 8 oktober 2006 - Oud-Heverlee - 1e plaats - CDV-N-VA - verkozen
  • Europees Parlement 7 juni 2009 - 2e plaats kieskring Vlaanderen - CD&V - verkozen
  • Senaat 13 juni 2010 - 1e plaats kieskring Vlaanderen - CD&V - verkozen (322.540 voorkeurstemmen). Ze koos ervoor te blijven zetelen in het Europees Parlement en werd in de Senaat vervangen door Dirk Claes, die 35.756 voorkeurstemmen behaalde.[9]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Petrus Thys
Waarnemend Secretaris-generaal van de NCMV
1991
Opvolger:
Jan Steverlynck
Voorganger:
Wouter Beke
Partijvoorzitter van CD&V
2008 - 2010
Opvolger:
Wouter Beke
Partijvoorzitters: August de Schryver · François-Xavier van der Straten-Waillet · Théo Lefèvre · Jos De Saeger · Robert Vandekerckhove · Wilfried Martens · Leo Tindemans · Frank Swaelen · Herman Van Rompuy · Johan Van Hecke · Marc Van Peel · Stefaan De Clerck · Yves Leterme · Jo Vandeurzen · Marianne Thyssen · Wouter Beke
Premiers na 1945: Gaston Eyskens · Jean Duvieusart (PSC) · Joseph Pholien (PSC) · Jean Van Houtte · Théo Lefèvre · Pierre Harmel (PSC) · Paul Vanden Boeynants (PSC) · Leo Tindemans · Wilfried Martens · Mark Eyskens · Jean-Luc Dehaene · Yves Leterme · Herman Van Rompuy
Vlaamse ministers-presidenten: Gaston Geens · Luc Van den Brande · Yves Leterme · Kris Peeters
Fractievoorzitters: Kamer: Servais Verherstraeten · Senaat: Steven Vanackere · Vlaams Parlement: Koen Van den Heuvel · Brussels Hoofdstedelijk Parlement: Paul Delva · Europees Parlement: Ivo Belet (voor de EVP)
Ministers en staatssecretarissen: Federale regering: Kris Peeters · Koen Geens · Pieter De Crem
Vlaamse regering: Hilde Crevits · Jo Vandeurzen · Joke Schauvliege
Brusselse Hoofdstedelijke Regering: Bianca Debaets
Voorgangers: Katholieke Partij · Christene Volkspartij · Katholieke Unie · Katholieke Partij · Katholiek Verbond van België (UCB) · Katholieke Vlaamse Volkspartij (KVV) · Katholiek Blok · Christelijke Volkspartij (CVP)
Nevenorganisaties: JONGCD&V · Vrouw & Maatschappij · CD&V-senioren · CEDER
Zusterpartijen: Centre démocrate humaniste (cdH) · Christlich Soziale Partei (CSP) · Europese Volkspartij (EVP) · Christendemocratische Internationale (CDI)
Standen: Beweging.net · Unie van Zelfstandige Ondernemers (UNIZO) · Boerenbond
Christelijke zuil: Katholieke Kerk in België · Algemeen Christelijk Vakverbond (ACV) · Christelijke Mutualiteiten (CM) · Verbond van Kristelijke Werkgevers en Kaderleden (VKW) · Kristelijke Arbeidersjongeren (KAJ) · Kristelijke Arbeiders Vrouwenbeweging (KAV) · Kristelijke Werknemersbeweging (KWB) · Open, Kristelijk, Respectvol en Actief (OKRA) · Familiehulp · Wit-Gele Kruis · Caritas · Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs (VSKO) · Vlaams Verbond van Katholieke Hogescholen (VVKHO) · Scouts en Gidsen Vlaanderen · Chiro · Katholieke Studerende Jeugd - Katholieke Studenten Actie - Vrouwelijke Katholieke Studerende Jeugd (KSJ-KSA-VKSJ) · Katholieke Landelijke Jeugd (KLJ) · Landelijke Gilden · Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen (KVLV) · Sporta · Davidsfonds · Pasar · Wereldsolidariteit (WS) · Broederlijk Delen · Groep Arco