Luis Ricardo Falero

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Luis Ricardo Falero

Luis Ricardo Falero (Toledo[1], 23 mei 18517 december 1896) (ook bekend als Luis Riccardo Falero en als Luis Ricardo Falero de Candelarese, Duque de Labranzano[2]) was een Spaans kunstschilder. Hij is bekend van zijn schilderijen van naakte vrouwen in een mythologische, oriëntaalse of sprookjesachtige enscenering.

Leven en werk[bewerken]

De vroegwijze Luis Ricardo Falero, geboren in een aristocratische familie, was voorbestemd tot een carrière in de Spaanse marine. Op jonge leeftijd ging hij naar een school in Londen. Hij leerde er ook om te gaan met waterverf. Daarna ging hij naar Parijs om te leren schilderen.[3] Terug in Spanje begon hij een opleiding aan de marineschool, maar hij verliet deze op 16-jarige leeftijd, tot ongenoegen van zijn familie. Verstoken van financiële ondersteuning ging hij terug naar Parijs waar hij schilderen, scheikunde en werktuigbouwkunde studeerde. Om zijn studie te betalen tekende hij portretten.[4] Op een gegeven moment gaf hij de technische studies op voor de schilderkunst. Hij behield echter een levendige interesse in alchemie en astronomie.

A Fairy under Starry Skies

Falero schilderde in een academische stijl met tendensen van het oriëntalisme. Hij schakelde over op allegorische, fantastische en mythologische thema’s. Meestal nam hij naakte vrouwen op in zijn werk, welke hij vanuit een interesse in astronomie soms combineerde met hemellichamen. Een bekend voorbeeld is L'étoile double, thans te zien in het Metropolitan Museum of Art te New York. Waardering kreeg hij ook voor Heksen op weg naar de sabbat. Zijn schilderijen kenmerken zich door een sensuele dromerigheid, de verheerlijking van het menselijk lichaam en een grote technische vaardigheid.[4] Zijn keuze voor mythologische en allegorische thema's stelden hem in staat om uitbundige voorstellingen van anderszins onwelvoeglijke onderwerpen te schilderen. Zijn schilderijen van het vrouwelijk naakt waren in Frankrijk een succes, maar in Spanje kreeg hij de naam nagenoeg pornografie te schilderen.[5]

Hij exposeerde op de Parijse Salon van 1879 tot 1885 en, na zijn verhuizing naar Londen, bij de Royal Academy van 1889 tot 1893.

Ontevredenheid over de weigeringen om sommige doeken op de Parijse Salon te exposeren deed hem in 1887 naar Londen vertrekken, waar hij zich definitief zou vestigen.[1] Zijn studio bevond zich op 100 Fellows Road in Hampstead, een wijk met meer succesvolle kunstenaars.

Op het hoogtepunt van zijn carrière[1] overleed hij in het University College Hospital, vijfenveertig jaar oud.

Wetenswaardigheden[bewerken]

  • Falero illustreerde ook wetenschappelijke werken over astronomie, onder andere van Camille Flammarion.
  • Op een Internationale Tentoonstelling in Amsterdam in 1883 hing ook een schilderij van Falero, genaamd Heks, voorstellende een vrouw op een bezemsteel.[6]
  • In 1896, het jaar van zijn overlijden, verloor Falero nog een rechtszaak van zijn voormalig model Maud Harvey, die op zeventienjarige leeftijd zwanger van hem zou zijn geraakt en die hij had ontslagen. Hij moest haar een wekelijkse vergoeding van vijf shilling betalen. Het gaf echter ook een indruk van zijn faam in die tijd; in de verslaggeving werd hij namelijk als "bekend kunstenaar" gekenschetst.[7]
  • Luis Falero was tevens oprichter van de Société Internationale des Électriciens[8]
  • Onbekende schilderijen:[3]
  1. Galatée devant Pygmalion en extase
  2. Charmeuses de serpents
  3. Faunes enlevent des nymhes
  4. Une fumeuse d'opium

Galerij[bewerken]

Literatuur[bewerken]

Externe links[bewerken]