Team Qhubeka NextHash

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf MTN-Quebeka)
Team Qhubeka NextHash
Team Qhubeka NextHash
Teaminformatie
UCI-code TQA
Land Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Opgericht 2007
Opgeheven 2022
Discipline(s) Wegwielrennen
Competitie UCI World Tour
Fietsmerk BMC
Onderdelen Shimano, Rotor, Enve, Selle Italia
Banden Schwalbe
Sleutelfiguren
Algemeen manager Douglas Ryder
Teammanager Lars Michaelsen
Ploegnamen
2007
2008
2009
2010
2011-2015
2016-2019
2020
2021
2021
MTN-Microsoft
MTN
MTN Cycling Team
MTN Energade
MTN-Qhubeka
Team Dimension Data
NTT Pro Cycling
Team Qhuebka-ASSOS
Team Qhubeka NextHash
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Team Qhubeka NextHash was een Zuid-Afrikaanse professionele wielerploeg. De ploeg kreeg in 2008 een licentie voor internationale wedstrijden onder de naam TQA. Van 2016 tot en met 2021 reed de ploeg in de UCI World Tour.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De wielerploeg werd de jaren negentig opgericht door de Zuid-Afrikaanse wielrenner Douglas Ryder en had aanvankelijk computerbedrijven als naamsponsor: eerst Lotus, later ook IBM en van 2002 tot 2007 de Zuid-Afrikaanse afdeling van Microsoft. In 2007 werd de Zuid-Afrikaanse gsm-provider MTN de hoofdsponsor. Het jaar daarop verkreeg MTN zijn eerste UCI-licentie maar verlengde deze niet in 2009. Sinds 2010 heeft deze ploeg opnieuw een licentie, waardoor het opnieuw mogelijk werd om deel te nemen aan de Continentale circuits van de UCI.

In 2011 voegde de ploeg Qhubeka toe aan de naam. Dit verwijst naar een project in Zuid-Afrika om kinderen en volwassenen fietsen te schenken zodat ze naar school of werk kunnen rijden. Qhubeka is geen sponsor, maar wordt juist gesteund door de wielerploeg.

Vanaf het seizoen 2013 was MTN-Qhubeka een professioneel-continentale wielerploeg, en doet het ook mee om wildcards te verdienen voor World Tourwedstrijden. In 2014 kreeg het een wildcard voor de Ronde van Spanje en in 2015 voor de Ronde van Frankrijk. In die laatste ronde won MTN-Qhubekarenner Steve Cummings in de veertiende etappe. Dat gebeurde op 18 juli, Nelson Mandela-dag. Serge Pauwels werd de best geklasseerde renner in het eindklassement, hij finishte op een 13e plaats en was daarmee ook de beste Belg.

In 2016 werd met Dimension Data een nieuwe hoofdsponsor gevonden en verkreeg de ploeg de status van Pro-Tourploeg. Met onder meer het aantrekken van Mark Cavendish en Kanstantsin Siwtsow werd de ploeg verder versterkt. Daarnaast werd bekend dat de ploeg een opleidingsploeg met een continentale licentie zou krijgen, later werd bekend dat dit team Dimension Data for Qhubeka zou gaan heten.

Omdat Dimension Data onderdeel werd van het moederbedrijf NTT, kreeg de ploeg vanaf het seizoen 2020 NTT als naamsponsor. In september 2020 werd aangekondigd dat de naamsponsor NTT het contract niet zal verlengen in 2021. De team manager Bjarne Riis bevestigde op 11 november 2020, na minder dan een jaar de functie te hebben vervuld, ook zijn vertrek[1].

Op 23 december verstrekte de UCI de ploeg de licentie voor de World Tour, wat betekende dat de ploeg in 2021 door gaat als Team Qhubeka-ASSOS.[2] Voor aanvang van de Ronde van Frankrijk 2021 werd in NextHash een nieuwe sponsor voor vijf jaar aangekondigd wat gepaard ging met een directe naamswijziging tot Team Qhubeka NextHash.[3][4]

Eind 2021 verdween de ploeg uit het peloton.

Bekende (oud-)renners[bewerken | brontekst bewerken]

Afrikanen
Vlag van Zuid-Afrika John-Lee Augustyn (2014)
Vlag van Zuid-Afrika Nicholas Dlamini (2018-2021)
Vlag van Zuid-Afrika David George (2008-2009)
Vlag van Zuid-Afrika Ryan Gibbons (2017-2020)
Vlag van Zuid-Afrika Daryl Impey (2007, 2011)
Vlag van Zuid-Afrika Jacques Janse van Rensburg (2012-2019)
Vlag van Zuid-Afrika Reinardt Janse van Rensburg (2010-2012, 2015-2021)
Vlag van Zuid-Afrika Songezo Jim (2012-2016)
Vlag van Zuid-Afrika Louis Meintjes (2013-2015, 2018-2020)
Vlag van Zuid-Afrika Jay Robert Thomson (2008-2009, 2013-2020)
Vlag van Zuid-Afrika Jacobus Venter (2010, 2012-2019)
Vlag van Algerije Youcef Reguigui (2013-2017)
Vlag van Eritrea Natnael Berhane (2015-2018)
Vlag van Eritrea Merhawi Kudus (2014-2018)
Vlag van Eritrea Daniel Teklehaimanot (2014-2017)
Vlag van Rwanda Adrien Niyonshuti (2009-2017)
Overige nationaliteiten
Vlag van Spanje Igor Antón (2016-2018)
Vlag van Italië Fabio Aru (2021)
Vlag van Denemarken Lars Bak (2019)
Vlag van Noorwegen Edvald Boasson Hagen (2015-2020)
Vlag van Nederland Theo Bos (2015-2016)
Vlag van Ierland Matthew Brammeier (2015-2016)
Vlag van België Victor Campenaerts (2020-2021)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish (2016-2019)
Vlag van Duitsland Gerald Ciolek (2013-2016)
Vlag van België Dimitri Claeys (2021)
Vlag van Australië Simon Clarke (2021)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Cummings (2015-2019)
Vlag van Verenigde Staten Tyler Farrar (2015-2017)
Vlag van Spanje Omar Fraile (2016-2017)
Vlag van Zwitserland Enrico Gasparotto (2019-2020)
Vlag van Duitsland Linus Gerdemann (2014)
Vlag van Australië Matthew Goss (2015)
Vlag van Colombia Sergio Henao (2021)
Vlag van Litouwen Ignatas Konovalovas (2013-2014)
Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger (2019-2020)
Vlag van Nederland Bert-Jan Lindeman (2021)
Vlag van Italië Giacomo Nizzolo (2019-2021)
Vlag van Spanje Sergio Pardilla (2013-2014)
Vlag van België Serge Pauwels (2015-2018)
Vlag van Australië Robert Power (2021)
Vlag van Italië Domenico Pozzovivo (2020-2021)
Vlag van Australië Mark Renshaw (2016-2019)
Vlag van Italië Kristian Sbaragli (2013-2017)
Vlag van Wit-Rusland Kanstantsin Siwtsow (2016)
Vlag van Nederland Tom-Jelte Slagter (2018-2019)
Vlag van Duitsland Andreas Stauff (2013-2015)
Vlag van Duitsland Sven Teutenberg (2009)
Vlag van Denemarken Michael Valgren (2019-2020)
Vlag van België Julien Vermote (2018-2019)
Vlag van Duitsland Max Walscheid (2020-2021)
Vlag van Zwitserland Danilo Wyss (2019-2020)

Belangrijkste resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

Grote ronden[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Ronde van Italië Ronde van Frankrijk Ronde van Spanje
hoogste klassering etappewinst hoogste klassering etappewinst hoogste klassering etappewinst
2014 geen deelname geen deelname 17e Sergio Pardilla
2015 geen deelname 13e Serge Pauwels 14e Steve Cummings 10e Louis Meintjes 10e Kristian Sbaragli
2016 10e Kanstantsin Siwtsow 42e Serge Pauwels 1e, 3e , 6e en 14e Mark Cavendish
7e Steve Cummings
Omar Fraile
38e Merhawi Kudus
2017 36e Jacques Janse Van Rensburg 11e Omar Fraile 19e Serge Pauwels 19e Edvald Boasson Hagen 35e Igor Antón
2018 44e Benjamin King 59e Tom-Jelte Slagter 31e Merhawi Kudus 4e en 9e Benjamin King
2019 32e Ben O'Connor 16e Roman Kreuziger 25e Ben O'Connor
2020 11e Domenico Pozzovivo 17e Ben O'Connor 73e Michael Valgren 20e Gino Mäder
2021 57e Kilian Frankiny 11e Mauro Schmid
13e Giacomo Nizzolo
15e Victor Campenaerts
21e Sergio Henao 51e Fabio Aru

Klassiekers[bewerken | brontekst bewerken]

2013
Milaan-San Remo: Gerald Ciolek