Roman Kreuziger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Dit artikel gaat over de in 1986 geboren Roman Kreuziger, niet te verwarren met zijn gelijknamige vader, die ook wielrenner was.
Roman Kreuziger
Roman Kreuziger 2013.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 6 mei 1986
Geboorteplaats Moravská Třebová, Tsjecho-Slowakije
Nationaliteit Tsjechische
Lengte 183 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Mitchelton-Scott
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) Klimmer
Ploegen
2006–2010
2011–2012
2013–2016
2017
2018–
Liquigas
Astana
Tinkoff-Saxo
Orica-Scott
Mitchelton-Scott
Beste prestaties (top-20)
Amstel Gold Race 1e (2013)
Luik-Bastenaken-Luik 4e (2011)
Ronde van Italië 5e (2011)
1 etappezege
Ronde van Frankrijk 5e (2013)
WK 6e (2018)
UCI World Tour 11e (2013)
Extra
Zeges:  
Ronde van Zwitserland
Ronde van Romandië
Clásica San Sebastián
2008
2009
2009
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Roman Kreuziger (Moravská Třebová, 6 mei 1986) is een Tsjechisch wielrenner die anno 2018 rijdt voor Mitchelton-Scott. Zijn vader, eveneens Roman Kreuziger geheten, was ook prof in de jaren 90.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Bij de jeugdcategorieën combineerde Kreuziger zowel het veldrijden als het wegwielrennen. Zo won hij in 2003 de Ronde van Toscane voor junioren en werd hij op het EK veldrijden in eigen land tweede achter Niels Albert. Begin 2004 eindigde hij weer tweede achter Albert, ditmaal tijdens het WK. Tijdens het wegseizoen prolongeerde Kreuziger zijn eindzege in de Ronde van Toscane, en ook wist hij het eindklassement in de Vredeskoers voor junioren te winnen. Peter Velits, Sven Krauß en Piotr Mazur zijn maar enkele namen die dit hem voordeden. Later dat jaar blonk hij uit tijdens de kampioenschappen. Tijdens het Tsjechisch kampioenschap wist hij zowel de tijd- als wegrit te winnen. Tijdens de wereldkampioenschappen in Italië reed hij zowel de weg- als tijdrit. In de tijdrit eindigde hij vijftien seconden achter de Duitser Patrick Gretsch die wereldkampioen werd. Enkele dagen later wist hij zich tot wereldkampioen te kronen; in de slotfase van de wegwedstrijd klopte hij Rafaâ Chtioui uit Tunesië in de spurt. Vanaf 2005 reed Kreuziger bij de beloften. Hij won dat jaar een rit in de Giro delle Regioni, en werd er tweede in het eindklassement achter Luigi Sestili.

Elite[bewerken]

Vanaf 1 januari 2006 werd Kreuziger prof bij Liquigas, waar hij ploegmaat was van onder andere Franco Pellizotti, Vincenzo Nibali en Danilo Di Luca. Het grote publiek maakte voor het eerst kennis met hem in de proloog van de rittenwedstrijd Parijs-Nice in 2007. Hij werd onverwachts tweede in de korte tijdrit, op één seconde van de Brit David Millar. Een paar maanden later deed hij weer van zich spreken. Wederom behaalde hij een tweede plaats, deze keer in de korte proloog van de Ronde van Romandië. Een jaar later brak Kreuziger definitief door met de eindoverwinning in de Ronde van Zwitserland.

Kreuziger reed van 2006 tot 2010 bij de Italiaanse wielerploeg Liquigas en in 2011 en 2012 voor het Kazachse Astana. Tijdens zijn tweede Giro-deelname in 2012 won Kreuziger voor het eerst een rit in een grote ronde. Tijdens de negentiende rit, een zware bergetappe naar Alpe di Pampeago, viel hij op de voorlaatste klim aan en behield voldoende voorsprong op de Canadees Ryder Hesjedal en de Spanjaard Joaquim Rodriguez.

In 2013 verruilde Kreuziger de Kazachse formatie voor Team Saxo-Tinkoff.[1] Op 14 april 2013 won hij de Amstel Gold Race. Ook behaalde hij in 2013 een vijfde plek in het eindklassement van de Ronde van Frankrijk. Dit ondanks dat hij in dienst diende te rijden van zijn kopman Alberto Contador.

In 2014 wist hij geen overwinningen te behalen. Wel werd hij dat seizoen derde in de Tirreno-Adriatico en achtste in de Ronde van Zwitserland. Na de Ronde van Zwitserland werd bekend dat hij de Ronde van Frankrijk moest missen vanwege afwijkende bloedwaarden in 2011 en 2012. In afwachting van een tuchtprocedure werd de Tsjech geschorst van deelname aan wielerwedstrijden, waardoor hij ook de Ronde van Spanje miste. Kreuziger ontkende doping te hebben gebruikt. Om zijn onschuld aan te tonen, maakte hij zijn biologisch paspoort openbaar en liet hij zich onderwerpen aan een leugendetector. Ook vocht hij de schorsing aan bij het Hof van Arbitrage voor Sport. Eind september 2014 werd hij vrijgesproken.

In 2015 reed Kreuziger zowel de Ronde van Italië als de Ronde van Frankrijk. In 2016 werd hij kampioen van Tsjechië op de weg.

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2003
Eindklassement Ronde van Toscane, Junioren
2004
1e en 4e etappe deel A Vredeskoers, Junioren
Eindklassement Vredeskoers, Junioren
MaillotRepúblicaCheca.PNG Tsjechisch kampioen tijdrijden, Junioren
MaillotRepúblicaCheca.PNG Tsjechisch kampioen op de weg, Junioren
2e etappe Ronde van Toscane, Junioren
Eindklassement Ronde van Toscane, Junioren
Eindklassement GP Rüebliland, Junioren
3e etappe deel B Ronde van Lunigiana, Junioren
Jersey rainbow.svg Wereldkampioen op de weg, Junioren
2005
3e etappe Giro delle Regioni
2007
1e (ploegentijdrit) en 2e etappe Wielerweek van Lombardije
2008
8e etappe Ronde van Zwitserland (individuele klimtijdrit)
Eindklassement Ronde van Zwitserland
2009
4e etappe Ronde van Romandië
Eindklassement Ronde van Romandië
Clásica San Sebastián (na schrapping Carlos Barredo)
2010
2e etappe Ronde van Sardinië
Eindklassement Ronde van Sardinië
2011
4e etappe Ronde van Trentino
2012
19e etappe Ronde van Italië
2013
Amstel Gold Race
2015
6e etappe USA Pro Challenge
2016
MaillotRepúblicaCheca.PNG Tsjechisch kampioen op de weg, Elite
2017
Pro Ötztaler 5500

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2006
2007 21e  
2008 12e  
2009 8e   61e  
2010 7e   26e  
2011 5e Jersey white.svg  112e  
2012 15e (1) 
2013 5e Jersey yellow number.svg  opgave  
2014
2015 28e   17e  
2016 10e  
2017 24e  
2018 55e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Clásica San Sebastián WK op de weg Wereld­ranglijst
2006 opgave 87e
2007 59e 39e opgave 80e (UPT)
2008 53e 51e 20e 51e 4e (UPT)
2009 18e 46e 51e Goud ↑ opgave 7e (UWR)
2010 86e 5e 51e 94e opgave 23e (UWR)
2011 4e 32e (UWT)
2012 opgave 20e (UWT)
2013 Goud ↑ 125e 17e Brons ↑ 11e (UWT)
2014 opgave 18e 7e 23e 8e 39e (UWT)
2015 29e 14e 5e 11e 13e opgave 61e (UWT)
2016 56e 12e 7e opgave 11e 22e 61e (UWT)
2017 126e 27e 32e 72e 63e 48e 154e (UWT)
2018 Zilver ↑ 8e 43e 4e 6e

Resultaten in kleinere rondes[bewerken]

Jaar Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van Catalonië Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Ronde van Polen
2006 59e 15e
2007 19e 6e
2008 opgave Zilver Algemeen klassement ↑ (1)
2009 opgave 10e Algemeen klassement ↑ (1) Jongerenklassement Brons
2010 Brons Jongerenklassement 8e opgave 16e
2011 17e 63e
2012 Brons 6e 6e
2013 13e 18e 30e Brons
2014 Brons 17e 8e
2015 10e
2016 10e 30e 19e
2017 opgave 33e 35e 28e
2018 19e

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Ploegen[bewerken]

Wielerploegen

Beltrán · Bennati · Boaro · Breschel · Contador · Hansen · Hernández · Juul-Jensen · Kolář · Kreuziger · Kroon · Kump · Majka · McCarthy · Mørkøv · Paulinho · Petrov · Pires · Poljański · Roche · Rogers · Rovny · C.A. Sørensen · N. Sørensen · Sutherland · Tosatto · Troesov · Valgren · Zaugg · Guldhammer (stagiair)

Basso · Beltrán · Bennati · Boaro · Bodnar · Breschel · Broett · Contador · Hansen · Hernández · Juul-Jensen · Kišerlovski · Kolář · Kreuziger · Majka · McCarthy · Mørkøv · Paulinho · Petrov · Pires · Poljański · Rogers · Rovny · J.Sagan · P.Sagan · C.A. Sørensen · Tosatto · Troesov · Valgren · Zaugg · Gogl (stagiair) · Großschartner (stagiair) · Tolhoek (stagiair)

Baška · Bennati · Blythe · Boaro · Bodnar · Broett · Contador · Gatto · Gogl · Hansen · Hernández · Kišerlovski · Kolář · Kreuziger · Majka · McCarthy · Paulinho · Petrov · Poljański · Rogers · Rovny · J.Sagan · P.Sagan · Tosatto · Trofimov · Troesov · Valgren · Ballerini (stagiair) · Fortunato (stagiair) · Montagnoli (stagiair)

Albasini · Bewley · Chaves · Cheung · Cort · Docker · Durbridge · Edmondson · Ewan · Gerrans · Haig · Hayman · Hepburn · Howson · Impey · Juul-Jensen · Keukeleire · Kluge · Kreuziger · Mezgec · Plaza · Power · Tuft · Verona · A. Yates · S. Yates

Albasini · Bauer · Bewley · Chaves · Durbridge · Edmondson · Ewan · Haig · Hamilton · Hayman · Hepburn · Howson · Impey · Juul-Jensen · Kluge · Kreuziger · Meyer · Mezgec · Nieve · Power · Trentin · Tuft · Verona · A. Yates · S. Yates