Amstel Gold Race 2021

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De wielerwedstrijd Amstel Gold Race werd in 2021 verreden op zondag 18 april. De wedstrijd voor de mannen, de 55e editie, maakte deel uit van de UCI World Tour van dit seizoen en die voor de vrouwen, de zevende editie, van de UCI Women's World Tour van dit seizoen.

Vanwege de coronapandemie werd de editie van 2020 aanvankelijk uitgesteld van april naar oktober en werd later alsnog geannuleerd. Het was lange tijd onzeker of de editie van 2021 wel doorgang kon vinden. Begin maart werd pas bekend dat de Amstel Gold Race gehouden kon worden, zij het onder strenge regels.[1] Zo was er totaal geen publiek toegestaan.[2][3] Hierdoor werd het parcours beperkt tot de finaleronde van de afgelopen jaren, met enkel de Geulhemmerberg, de Bemelerberg en de Cauberg. Deze lus van 16,9 kilometer werd door de mannen twaalf keer afgelegd gevolgd door een iets kortere ronde waarbij de Cauberg werd overgeslagen en de route over iets smallere wegen ging. De vrouwen reden zeven ronden over nagenoeg het zelfde parcours, eveneens over 16,9 kilometer. De start vond plaats in Valkenburg (parkeerterrein Holland casino) en de finish was op de gebruikelijke plek tussen Vilt en Berg en Terblijt.

Mannen[bewerken | brontekst bewerken]

Amstel Gold Race 2021
55e editie
Routekaart van de Amstel Gold Race 2021
Datum 18 april 2021
Startplaats Valkenburg
Finishplaats Berg en Terblijt
Totale afstand 218,6 km
Gem. snelheid 43,2 km/u
Deelnemers 175
Eindklassementen
Eerste Vlag van België Wout van Aert
Tweede Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tom Pidcock
Derde Vlag van Duitsland Maximilian Schachmann
Navigatie
2019     2022
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Wout Van Aert na de aankomst.

De winnaar bij de mannen in 2019, de Nederlander Mathieu van der Poel, deed dit jaar niet mee. De Belg Wout van Aert won bij de mannen voor de Brit Tom Pidcock, na een millimeterspurt die beslist werd door een fotofinish.

Deelnemers[bewerken | brontekst bewerken]

Per team mochten zeven renners worden opgesteld, wat het totaal aantal deelnemers op 175 bracht.

19 UCI World Tour-ploegen 6 wildcards
Vlag van Frankrijk AG2R-Citroën Vlag van Frankrijk Groupama-FDJ Vlag van Australië Team BikeExchange Vlag van België Alpecin-Fenix
Vlag van Kazachstan Astana-Premier Tech Vlag van het Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers Vlag van Duitsland Team DSM Vlag van Frankrijk Arkéa-Samsic
Vlag van Bahrein Bahrain-Victorious Vlag van België Intermarché-Wanty-Gobert Matériaux Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma Vlag van België Bingoal Pauwels Sauces WB
Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe Vlag van Israël Israel Start-Up Nation Vlag van Zuid-Afrika Team Qhubeka Vlag van Rusland Gazprom-RusVelo
Vlag van Frankrijk Cofidis, Solutions Crédits Vlag van België Lotto Soudal Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo Vlag van België Sport Vlaanderen-Baloise
Vlag van België Deceuninck–Quick-Step Vlag van Spanje Movistar Team Vlag van de Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates Vlag van Noorwegen Uno-X Pro Cycling Team
Vlag van de Verenigde Staten EF Education-Nippo

Uitslag[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van België Wout van Aert Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma 5u03'27"
2 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tom Pidcock Vlag van het Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers z.t.
3 Vlag van Duitsland Maximilian Schachmann Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe z.t.
4 Vlag van Australië Michael Matthews Vlag van Australië Team BikeExchange + 3"
5 Vlag van Spanje Alejandro Valverde Vlag van Spanje Movistar Team z.t.
6 Vlag van Frankrijk Julian Alaphilippe Vlag van België Deceuninck–Quick-Step z.t.
7 Vlag van Italië Kristian Sbaragli Vlag van België Alpecin-Fenix z.t.
8 Vlag van Polen Michał Kwiatkowski Vlag van het Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers z.t.
9 Vlag van Slovenië Matej Mohorič Vlag van Bahrein Bahrain-Victorious z.t.
10 Vlag van België Tosh Van der Sande Vlag van België Lotto Soudal z.t.
11 Vlag van Spanje Alex Aranburu Vlag van Kazachstan Astana-Premier Tech z.t.
12 Vlag van Italië Matteo Trentin Vlag van de Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates z.t.
13 Vlag van Denemarken Michael Valgren Vlag van de Verenigde Staten EF Education-Nippo z.t.
14 Vlag van Oostenrijk Patrick Konrad Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe z.t.
15 Vlag van België Tiesj Benoot Vlag van Duitsland Team DSM z.t.
16 Vlag van Frankrijk Guillaume Martin Vlag van Frankrijk Cofidis z.t.
17 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ben Tulett Vlag van België Alpecin-Fenix z.t.
18 Vlag van Frankrijk Aurélien Paret-Peintre Vlag van Frankrijk AG2R-Citroën z.t.
19 Vlag van Noorwegen Markus Hoelgaard Vlag van Noorwegen Uno-X Pro Cycling Team z.t.
20 Vlag van België Quinten Hermans Vlag van België Intermarché-Wanty-Gobert Matériaux z.t.
37 Vlag van Nederland Wilco Kelderman Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe + 9"

Vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Amstel Gold Race 2021
7e editie
Routekaart van de Amstel Gold Race 2021
Datum 18 april 2021
Startplaats Valkenburg
Finishplaats Berg en Terblijt
Totale afstand 116,3 km
Gem. snelheid 38,7 km/u
Deelnemers 142
Eindklassementen
Eerste Vlag van Nederland Marianne Vos
Tweede Vlag van Nederland Demi Vollering
Derde Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
Navigatie
2019     2022
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Marianne Vos na de aankomst.

Bij de vrouwen werd de winnares in 2019, de Poolse Katarzyna Niewiadoma deze editie tiende; zij werd op de erelijst opgevolgd door de Nederlandse Marianne Vos, die de sprint won van een selecte groep.

Deelnemende ploegen[bewerken | brontekst bewerken]

Er namen 24 teams deel met (op twee teams na) elk zes rensters aan de start wat het totaal aantal deelneemsters op 142 bracht.

World Tourteams UCI-teams
Vlag van Italië Alé BTC Ljubljana
Vlag van Australië BikeExchange
Vlag van Duitsland Canyon-SRAM
Vlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope
Vlag van Nederland Liv Racing
Vlag van Spanje Movistar Team
Vlag van Nederland SD Worx
Vlag van Duitsland Team DSM
Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo
Vlag van Luxemburg Andy Schleck-CP NVST-Immo Losch
Vlag van Italië A.R. Monex
Vlag van België Bingoal Casino-Chevalmeire
Vlag van het Verenigd Koninkrijk CAMS-Tifosi
Vlag van Duitsland Ceratizit-WNT
Vlag van Rusland Cogeas-Mettler
Vlag van België Doltcini-Van Eyck Sport
Vlag van Nederland Grant Thornton Krush Tunap
Vlag van België Lotto Soudal Ladies
Vlag van België Multum Accountants
Vlag van Nederland NXTG Racing
Vlag van Nederland Parkhotel Valkenburg
Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma
Vlag van de Verenigde Staten Team Tibco
Vlag van Italië Valcar-Travel & Service

Uitslag[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma 3u00'20"
2 Vlag van Nederland Demi Vollering Vlag van Nederland SD Worx z.t.
3 Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Spanje Movistar Team z.t.
4 Vlag van Australië Amanda Spratt Vlag van Australië BikeExchange z.t.
5 Vlag van Italië Soraya Paladin Vlag van Nederland Liv Racing z.t.
6 Vlag van Spanje Margarita Victoria García Vlag van Italië Alé BTC Ljubljana z.t.
7 Vlag van Denemarken Cecilie Uttrup Ludwig Vlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope + 1"
8 Vlag van Italië Elisa Longo Borghini Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo z.t.
9 Vlag van Zuid-Afrika Ashleigh Moolman-Pasio Vlag van Nederland SD Worx z.t.
10 Vlag van Polen Katarzyna Niewiadoma Vlag van Duitsland Canyon-SRAM + 2"
64 Vlag van België Valerie Demey Vlag van Nederland Liv Racing + 9'43"