Matej Mohorič

Matej Mohorič
	Mohorič in 2023
Persoonlijke informatie
Geboortedatum	19 oktober 1994
Geboorteplaats	Podblica, Slovenië
Sportieve informatie
Huidige ploeg	Bahrain Victorious
Discipline(s)	Wegwielrennen
Ploegen
2013; 2014; 2015; 2016; 2017; 2018–	Sava; Cannondale; Cannondale-Garmin; Lampre-Merida; UAE Team Emirates; Bahrain
Beste prestaties
Milaan-San Remo	1e (2022)
Gent-Wevelgem	9e (2019)
Parijs-Roubaix	5e (2022)
Amstel Gold Race	9e (2021)
Luik-Bast.-Luik	4e (2020)
Ronde van Italië	1 etappezege
Ronde van Frankrijk	3 etappezeges
Ronde van Spanje	1 etappezege
Overige
Zeges:
BinckBank Tour	2018
Portaal	Wielersport

Matej Mohorič (Podblica, 19 oktober 1994) is een Sloveens wielrenner die sinds 2018 rijdt bij Bahrain-Victorious.

Carrière

Eerste jaren en UAE

Mohorič begon in 2013 zijn wielercarrière bij de Sloveense wielerploeg Sava. Daarvoor werd hij wereldkampioen op de weg bij de junioren in 2012 door Caleb Ewan te verslaan en tijdens zijn jaar bij Sava won hij de wedstrijd voor beloften door Louis Meintjes voor te blijven. Na een jaar bij Sava ging hij in 2014 rijden voor Cannondale. Nadat die ploeg per 2015 ophield te bestaan, werd hij actief bij het Amerikaanse Cannondale-Garmin.

In 2016 nam Mohorič namens Slovenië deel aan de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, maar reed deze niet uit. Later dat jaar reed hij voor het eerst de Ronde van Hainan en won hier de zesde etappe, in het eindklassement kwam hij na negen etappes op een derde plaats.^[1] Hij moest hier Aleksej Loetsenko en Przemysław Niemiec voor zich laten. Namens UAE Team Emirates reed hij in 2017 voor de tweede maal in zijn carrière de Ronde van Spanje. In de heuvelachtige zevende etappe kwam hij in Cuenca als eerste over de eindstreep, hij finishte zestien seconden voor de Pool Paweł Poljański.^[2] Eind oktober greep Mohorič net naast het jongerenklassement in de Ronde van Guangxi, dat op naam kwam van Julian Alaphilippe.

Successen in Grote Rondes

Voor het seizoen van 2018 tekende hij een contract bij Bahrain-Victorious.^[3] Vrij snel in het seizoen boekte hij zijn eerste overwinning namens de ploeg door de 41e editie van de GP Industria & Artigianato-Larciano te winnen. In deze Italiaanse eendagswedstrijd finishte hij in Larciano drie seconden voor Marco Canola en de achtervolgende groep onder leiding van Davide Ballerini volgde elf seconden na Mohorič. Na deelnames in de Ronde van Catalonië en de Ronde van Kroatië startte hij begin mei voor het derde jaar op rij in de Ronde van Italië. De tiende etappe reed hij samen met de Duitser Nico Denz naar de eindstreep, hier bleek de Sloveen de sterkste in de eindsprint.^[4] Dat jaar behaalde hij nog meer successen, onder andere in de Ronde van Oostenrijk en de Ronde van Duitsland won hij etappes. In zijn tweede jaar bij de ploeg behaalde hij eenmaal ritsucces in een meerdaagse etappe; hij won de zevende etappe in de Ronde van Polen. Hij kwam in Bukowina Tatrzańska als eerste over de finish door 57 kilometer alleen in de aanval te rijden.^[5] Een jaar later moest hij het doen zonder overwinningen, wel eindigde hij in Luik-Bastenaken-Luik als vierde, achter zijn landgenoten Primož Roglič en Tadej Pogačar en de Zwitser Marc Hirschi.

Zijn vierde jaar bij Bahrain-Victorious startte hij met enkele eendaagse wedstrijden in Italië, gevolgd door de Ronde van Catalonië waar hij in de laatste etappe als tweede eindigde achter medevluchter Thomas De Gendt.^[6] Eind juni 2021 won Mohorič voor de tweede maal, net als in 2018, de wegwedstrijd op het nationale kampioenschap. Een week later verscheen hij voor de derde maal op rij aan de start van de Ronde van Frankrijk. In vier etappes was hij geruime tijd aanwezig in de vlucht van de dag, tweemaal reed hij naar etappesucces. In de heuvelachtige zevende etappe kwam hij na bijna 250 kilometer als eerste over de finish in Le Creusot.^[7] Zeventien van zijn medevluchters finishten meer dan een minuut na hem, voordat het peloton meer dan vijf minuten later arriveerde. Hij completteerde hiermee de trilogie van etappesucces in de drie Grote Rondes. Twee weken later was het wederom raak voor de Sloveen, nu kwam hij in Libourne bijna een minuut voor Christophe Laporte over de finish.^[8] In het najaar van 2021 behaalde Mohorič nog meerdere ereplaatsen in de Ronde van Polen en won hij een etappe in de Benelux Tour.^[9]

Milaan-San Remo 2022

Vroeg in het seizoen van 2022 won hij Milaan-San Remo. In de finale van deze wedstrijd was hij nog vooraan in de wedstrijd, onder meer met landgenoten Pogačar en Roglič. Beiden probeerden een gat te slaan uit de kopgroep, net als Søren Kragh Andersen. Mohorič was de enige renner die echt een voorsprong wist te pakken. De afdaling van de Poggio viel hij zogezegd gevaarlijk aan.^[10] Later bleek dat hij een kleine aanpassing had gedaan aan zijn fiets waardoor hij sneller kon afdalen, al zorgde dit ook voor meer gevaar voor hem zelf. Aan zijn fiets had hij zijn zogeheten dropper laten aanpassen waardoor hij sneller naar beneden ging.^[11] Hij bouwde zijn voorsprong uit, al kwam de Fransman Anthony Turgis uiteindelijk nog dichtbij in San Remo; hij finishte twee seconden na de Sloveen. In oktober van hetzelfde jaar won hij ook het eindklassement in de CRO Race, mede doordat hij in vier van de zes etappes bij de beste drie eindigde.

Vervolg aan successen

Net als in voorgaande jaren startte hij het seizoen in 2023 met eendaagse klassiekers en Spaanse meerdaagse wedstrijden. Zijn eerste overwinning van het seizoen kwam medio juni, toen hij de laatste etappe won in de Ronde van Slovenië. Hij eindigde hiermee in het eindklassement als tweede achter Filippo Zana. In juli reed hij wederom de Ronde van Frankrijk, deze editie reed hij driemaal in de vroege vlucht. In de negende etappe moest hij het doen met een derde plaats achter Michael Woods en Pierre Latour. De negentiende etappe van dat jaar finishte in Poligny, Mohorič bereikte de finish hier als eerst door Kasper Asgreen te verslaan middels een sterkere eindsprint.^[12] In augustus boekte hij wederom etappesucces in de Ronde van Polen, deze editie won Mohorič ook het eindklassement. In 2024 won hij een etappe in de Ronde van Valencia en zegevierde hij in de tijdrit op het Sloveense kampioenschap. Het seizoen van 2025 was zijn eerste seizoen sinds 2020 zonder een of meerdere overwinningen. In het najaar werd bekend gemaakt dat hij zijn contract bij Bahrain-Victorious tot en met 2027 had verlengd.^[3]

Palmares

Overwinningen

2012: Eindklassement Ronde van Opper-Oostenrijk, Junioren; Eindklassement Giro della Lunigiana, Junioren; 1e, 2e, 4e en 5e etappe Giro di Basilicata, Junioren; Eind-, punten- en bergklassement Giro di Basilicata, Junioren; Wereldkampioen op de weg, Junioren
2013: Wereldkampioen op de weg, Beloften
2016: 6e etappe Ronde van Hainan
2017: 7e etappe Ronde van Spanje; Hong Kong Challenge
2018: GP Industria & Artigianato-Larciano; 10e etappe Ronde van Italië; Sloveens kampioen op de weg, Elite; 1e etappe Ronde van Oostenrijk; Eindklassement BinckBank Tour; 3e etappe Ronde van Duitsland; Eind-, punten- en jongerenklassement Ronde van Duitsland
2019: 7e etappe Ronde van Polen
2021: Puntenklassement Ronde van Slovenië; Sloveens kampioen op de weg, Elite; 7e en 19e etappe Ronde van Frankrijk; 7e etappe Benelux Tour
2022: Milaan-San Remo; Eindklassement CRO Race
2023: 5e etappe Ronde van Slovenië; 19e etappe Ronde van Frankrijk; 2e etappe Ronde van Polen; Eind- en puntenklassement Ronde van Polen; 5e etappe Renewi Tour; 4e etappe CRO Race; Wereldkampioen gravel
2024: 2e etappe Ronde van Valencia; Sloveens kampioen tijdrijden, Elite

Resultaten in voornaamste wedstrijden

Jaar	Ronde van Italië	Ronde van Frankrijk	Ronde van Spanje
2014
2015			opgave
2016	97e
2017	135e		30e (1)
2018	30e (1)
2019		119e
2020		76e	opgave
2021	opgave	31e (2)
2022		86e
2023		72e (1)
2024		127e
2025		126e

Jaar	Milaan-San Remo	Gent-Wevelgem	Ronde van Vlaanderen	Parijs-Roubaix	Amstel Gold Race	Luik-Bast.‑Luik	Ronde van Lombardije	Waalse Pijl	Strade Bianche	Clásica San Sebastián	WK op de weg	Wereldranglijsten
2014					112e	127e		137e
2015					opgave	opgave		opgave				669e (UWR)
2016					99e							869e (UWR)
2017	57e				86e	93e		127e	80e		91e	117e (UWT)
2018	25e						56e		11e		opgave	59e (UWT)
2019	5e	9e		70e	46e	36e		49e			opgave	95e (UWR)
2020	10e					4e		25e	19e			86e (UWR)
2021	11e			opgave	9e	10e	opgave	57e	56e	2 ↑	14e	12e (UWR)
2022	1 ↑	9e	21e	5e	13e	37e	61e		opgave	opgave		28e (UWR)
2023	8e	43e	opgave	29e	33e	40e		23e	6e			20e (UWR)
2024	6e	13e	opgave				111e		5e			73e (UWR)
2025	100e	opgave	21e	opgave					opgave		opgave	199e (UWR)

Resultaten in kleinere rittenkoersen

Jaar	Tour Down Under	Tirreno-Adriatico	Ronde van Catalonië	Ronde van het Baskenland	Ronde van Romandië	Critérium du Dauphiné	Ronde van Zwitserland	Renewi Tour	Ronde van Polen	Ronde van Guangxi
2013
2014	89e				opgave
2015				87e			73e		70e
2016			117e		62e				opgave
2017		73e		87e			58e		60e	6e
2018			20e					↑
2019		17e					62e		27e (1)
2020						55e
2021			50e					2 ↑ (1)	2 ↑
2022
2023								7e (1)	↑ (1)
2024								8e	6e
2025							63e	32e