Mark Cavendish

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mark Cavendish
Cavendish tijdens Ronde van Groot-Brittannië 2016.
Cavendish tijdens Ronde van Groot-Brittannië 2016.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Mark Simon Cavendish
Bijnaam Cav, Manx Express, Cannonball Cav, Manx Missile
Geboortedatum 21 mei 1985
Geboorteplaats Douglas, Man
Lengte 175 cm
Gewicht 70 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Team Dimension Data
Discipline Weg
Specialisatie Sprinter
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 1e (2009)
WK 1e (2005, 2008, 2016 (baan), 2011 (weg))
Extra
30 etappezeges in Ronde van Frankrijk
17 etappezeges in Ronde van Italië
4 etappezeges in Ronde van Spanje
Zeges:  
Kuurne-Brussel-Kuurne
Scheldeprijs
2012, 2015
2007, 2008, 2011
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Mark Cavendish MBE (Douglas, Man, 21 mei 1985) is een Brits wielrenner die actief is op de weg en op de baan. Hij won 30 etappes in de Ronde van Frankrijk, 17 etappes in de Ronde van Italië en 4 etappes in de Ronde van Spanje.

Biografie[bewerken]

Cavendish is profwielrenner sinds 2005. Voordien haalde hij tal van overwinningen in de jeugdcategorieën van het baanwielrennen. In 2005, 2008 en 2016 werd hij wereldkampioen ploegkoers op de baan. Hij deed dit in 2005 gekoppeld aan Robert Hayles, in 2008 en 2016 gekoppeld aan Bradley Wiggins.

2007 - 2009[bewerken]

In 2007 won Cavendish de Scheldeprijs, door favorieten zoals Robbie McEwen en Graeme Brown te verslaan. Ook schreef hij in diverse etappekoersen ritten op zijn naam. In 2008 bemachtigde hij zijn status van topsprinter door in de Ronde van Italië twee etappes te winnen en in de Tour de France vier etappes, allemaal massasprints. Hij reed de Tour echter niet uit en stapte voor de vijftiende etappe, de eerste Alpenetappe, uit de wedstrijd. Op de Olympische Spelen in Peking kwam hij uit voor Groot-Brittannië op de wielerbaan. Hij reed samen met Bradley Wiggins op het onderdeel Men's Madison, waarin ze op de negende plaats eindigden.

In 2009 won Cavendish de klassieker Milaan-San Remo. Hij overleefde de beklimmingen van de Cipressa en de Poggio, haalde in extremis Haussler terug en klopte hem op de streep. In de Ronde van Italië, later dat jaar, won hij met zijn ploeg Team Columbia de eerste etappe, een ploegentijdrit; Cavendish startte in de tweede etappe in de roze trui. Hij won ook drie massasprints in diezelfde Ronde van Italië.

In de Ronde van Frankrijk 2009 slaagde Cavendish erin zes etappes te winnen, waaronder de slotetappe op de Champs-Élysées. De laatste keer dat een wielrenner zoveel etappes won in één Ronde van Frankrijk, was in 1979, toen Bernard Hinault zeven etappes op zijn naam wist te schrijven. Cavendish slaagde er ondanks zijn successen echter niet in het puntenklassement op zijn naam te schrijven.

2010 - 2012[bewerken]

Tijdens de Ronde van Frankrijk 2010 kwam Cavendish aanvankelijk moeilijk op gang, maar later herpakte hij zich en wist vijf etappes op zijn naam te schrijven. Voor het tweede jaar op rij won Cavendish ook op de Champs-Élysées. Hij kwam echter andermaal tekort voor de groene trui, die hij moest laten aan Alessandro Petacchi.

In de Ronde van Spanje 2010 won Cavendish met zijn ploeg Team HTC-Columbia de eerste etappe, een ploegentijdrit van 13 kilometer. Daardoor mocht hij na de roze trui in de Giro van 2009 nu ook de rode leiderstrui van de Vuelta aantrekken, en behoort hij tevens tot het kransje renners met etappezeges in de drie Grote Rondes. Ook de 12e, de 13e en de 18e etappe sloot Cavendish winnend af. Hij reed een groot deel van de Vuelta in de groene trui van het puntenklassement en schreef deze uiteindelijk ook op zijn naam.

In 2011 kwam Cavendish, na drie etappes gewonnen te hebben in de Ronde van Italië, terug aan de start van de Ronde van Frankrijk. Net als een jaar eerder won hij hier vijf etappes, waarmee hij samen met Eddy Merckx de enige renner werd die vier jaar op rij telkens vier of meer Touretappes wist te winnen. Cavendish, uitgegroeid tot de succesvolste sprinter ter wereld, bekroonde zijn Tour bovendien met het winnen van de groene trui. Hij profiteerde van een nieuw ingevoerd puntensysteem, met dagelijks maar één tussensprint die veel punten opleverde. Een maand later, in de Ronde van Spanje, stapte hij in de vierde etappe uit de wedstrijd zonder een etappe gewonnen te hebben.

Op 25 september 2011 won Cavendish in Kopenhagen de wereldtitel op de weg door in een massasprint Matthew Goss en André Greipel te verslaan. Hij was de tweede Britse wereldkampioen op de weg, na Tom Simpson in 1965.

Na 2011 verdween de ploeg HTC-High Road uit het peloton. Tijdens het seizoen 2012 reed Cavendish voor de Britse formatie Team Sky. Als wereldkampioen reed hij een groot deel van het seizoen in de regenboogtrui. Zowel tijdens de Ronde van Italië als tijdens de Ronde van Frankrijk, die werd gewonnen door ploeggenoot Bradley Wiggins, wist Cavendish drie etappes te winnen. Voor de vierde keer op rij werd hij ook winnaar van de slotetappe in Parijs, een absoluut record.

Het grote doel van Cavendish in 2012 was het behalen van olympisch goud op de Olympische Spelen in Londen. Dit mislukte; de Britse ploeg was niet bij machte een omvangrijke kopgroep terug te halen en Cavendish eindigde als 29e. Na het seizoen 2012 verruilde Cavendish Team Sky voor Omega Pharma-Quickstep, omdat de ploeg van Team Sky vooral gericht was op het ondersteunen van klassementsrenners als Bradley Wiggins en Chris Froome, wat ten koste ging van de ondersteuning van de sprinters.[1]

Sinds 2013[bewerken]

In 2013 behaalde Cavendish vijf etappezeges in de Ronde van Italië, waarmee hij de mijlpaal van honderd professionele overwinningen overschreed. Hij won in die Giro uiteindelijk ook het puntenklassement, waarmee hij na de Vuelta en de Tour alle puntenklassementen in de drie Grote Ronde gewonnen heeft. Datzelfde jaar won hij ook het Brits kampioenschap wielrennen op de weg. In de Ronde van Frankrijk won hij de vijfde en de dertiende etappe. Deze twee overwinningen brachten hem in totaal op 25 etappeoverwinningen in de Ronde van Frankrijk.

In 2014 won Cavendish onder andere twee etappes in de Ronde van Californië en vier etappes in de Ronde van Turkije. In de Ronde van Frankrijk had hij zijn zinnen gezet op de eerste drie etappes, die verreden werden op Britse bodem. De eerste etappe bood Cavendish de unieke kans om voor eigen volk de gele trui te veroveren. Bij een valpartij liep hij echter een schouderblessure op en kon daardoor in de tweede etappe niet meer van start gaan. Het werd de eerste Tour in zeven jaar zonder een ritzege van Cavendish.

In de Ronde van Frankrijk van 2015 kreeg Cavendish hevige concurrentie van collega-sprinter André Greipel. De Duitser wist vier Touretappes te winnen, terwijl Cavendish alleen de zevende etappe won. Sinds 2016 rijdt Cavendish bij de Zuid-Afrikaanse ploeg Team Dimension Data. Voor deze ploeg won hij in 2016 onder andere de Ronde van Qatar. Ook schreef hij de openingsetappe van de Ronde van Frankrijk 2016 op zijn naam, waardoor Cavendish voor het eerst in zijn loopbaan de gele trui mocht dragen. Cavendish won in totaal vier etappes in de Tour van 2016. Na de tweede rustdag verliet hij de Tour om zich voor te bereiden op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, waar hij op de baan zal uitkomen.

In 2016 behaalde Cavendish een olympische medaille. In het omnium eindigde hij op de tweede plaats, achter de Italiaan Elia Viviani. Tijdens de puntenkoers, het laatste onderdeel van het omnium, veroorzaakte Cavendish een zware valpartij waarbij onder andere Park Sang-hoon en Viviani ten val kwamen. Zijn manoeuvre bleef echter onbestraft, waardoor Cavendish voor het eerst in zijn carrière op het olympisch podium stond.

Palmares[bewerken]

Baanwielrennen[bewerken]

Jaar Vlag van Verenigd Koninkrijk BK Arc en ciel.png WK Overig Zeges
Als elite
2004 Zilver ploegkoers Manchester: ploegkoers 1
2005 Goud ploegenachtervolging
Zilver scratch
Goud ploegkoers 2
2006 Zilver ploegenachtervolging Commonwealth Games:
Goud scratch
1
2007 Manchester: scratch 1
2008 Goud ploegkoers Goud ploegkoers 2
2009 0
2010 0
2011 Manchester: scratch 1
2012 0
2013 0
2014 Zesdaagse Zürich 1
2015 Manchester: ploegkoers 1
2016 Goud ploegkoers Olympische Spelen:
Zilver omnium
Zesdaagse Gent
2
Totaal 2 3 6 11

Wegwielrennen[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2004 - 1 zege

  • 1e etappe Girvan Easter 3 Day (geen UCI-zege)

2005 - 2 zeges

  • Criterium van Bellheim (geen UCI-zege)
  • Criterium van Kleve (geen UCI-zege)

2006 - 1 zege

2007 - 11 zeges

2008 - 21 zeges

2009 - 30 zeges

2010 - 14 zeges

2011 - 17 zeges

2012 - 19 zeges

2013 - 20 zeges

2014 - 12 zeges

2015 - 14 zeges

2016- 9 zeges

Totaal: 171 zeges bij de elite (waarvan 143 individuele UCI-zeges)

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2007 opgave  
2008 132e (2)  opgave (4) 
2009 opgave (4)  131e (6) 
2010 154e (5)  142e (4)Jersey green.svg 
2011 opgave (3)  130e (5)Jersey green.svg  opgave  
2012 145e (3)  143e (3) 
2013 127e (5)Jersey red.svg  148e (2) 
2014 opgave  
2015 142e (1) 
2016 opgave (4) 
(*) tussen haakjes aantal etappe-overwinningen incl. ploegentijdrit in Giro 2009, Vuelta 2010 en Giro 2011
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Gent-Wevelgem Scheldeprijs WK op de weg Wereld- ranglijst
2007 Goud ↑ opgave 106e (UPT)
2008 17e Goud ↑ 110e (UPT)
2009 Goud ↑ 55e 8e (UWR)
2010 89e opgave 23e (UWR)
2011 52e 110e 60e Goud ↑ Regenboogtrui ↑ 28e (UWT)
2012 opgave 40e opgave 40e (UWT)
2013 9e 18e Zilver ↑ opgave 29e (UWT)
2014 5e 58e (UWT)
2015 46e opgave 106e (UWT)
2016 110e 30e Zilver ↑ Zilver ↑
Resultaten in kleinere rondes
Jaar Ronde van San Luis Ronde van Qatar Tirreno-Adriatico Ronde van Catalonië Driedaagse van De Panne-Koksijde Ronde van Romandië Ronde van Californië Ronde van Zwitserland Ronde van Denemarken Eneco Tour Ronde van Groot-Brittannië
2006 26e
2007 165e (2 etappes) 20e (1 etappe) Jersey red.svg 87e (1 etappe) Jersey white.svg 36e (2 etappes) Jersey green.svg Jersey white.svg
2008 131e 87e (2 etappes) 113e (1 etappe) 55e
2009 9e (2 etappes) 113e (1 etappe) 29e (2 etappes) 123e (1 etappe, ploegentijdrit) 64e (2 etappes) 115e (2 etappes)
2010 154e opgave (1 etappe) opgave (1 etappe) DNF (1 etappe)
2011 125e 127e 13e (2 etappes)
2012 6e (2 etappes) opgave (1 etappe) opgave 78e (1 etappe) 45e (3 etappes)
2013 119e (1 etappe) Jersey yellow.svg (4 etappes) Silver jersey.jpg opgave (1 etappe, ploegentijdrit) 10e (1 etappe) 7e (1 etappe) 34e (3 etappes)
2014 91e 127e (1 etappe, ploegentijdrit) DNS 78e (2 etappes) 41e
2015 86e (1 etappe) opgave 76e (4 etappes)
2016 Jersey yellow.svg (1 etappe) 169e

Olympische Spelen Olympische Spelen[bewerken]

Ploegen[bewerken]

Privéleven[bewerken]

Cavendish is getrouwd met voormalig Page Three girl Peta Todd. Samen hebben ze twee kinderen.

Onderscheidingen en eretitels[bewerken]

  • Op 22 december 2011 werd Cavendish verkozen tot BBC-Sportpersoonlijkheid van het Jaar 2011 in Groot-Brittannië.
  • Op 13 juli 2012 riep L'Équipe Cavendish uit tot beste sprinter ooit in de geschiedenis van de Ronde van Frankrijk.[2]

Afbeeldingen[bewerken]

Externe link[bewerken]

Wielerploegen

Boonen · Brambilla · Cavendish · Chavanel · De Weert · Devenyns · Fenn · Gołaś · Grabsch · Keisse · Kwiatkowski · Maes · Martin · Meersman · Pauwels · Petacchi · Pineau · Raboň · Serry · Steegmans · Štybar · Terpstra · Trentin · Vandenbergh · Vandewalle · Van Keirsbulck · P. Velits · M. Velits · Vermote · Verona

Alaphilippe · Bakelants · Boonen · Brambilla · Cavendish · De Gendt · De Weert · Fenn · Gołaś · Keisse · Kwiatkowski · Maes · Martin · Meersman · Pauwels · Petacchi · Poels · Renshaw · Serry · Steegmans · Štybar · Terpstra · Trentin · Urán · Vakoč · Vandenbergh · Van Keirsbulck · M. Velits · Vermote · Verona

Alaphilippe · Boonen · Bouet · Brambilla · Cavendish · de la Cruz · Gołaś · Keisse · Kwiatkowski · Lampaert · Maes · Martin · Meersman · Renshaw · Sabatini · Serry · Štybar · Terpstra · Trentin · Urán · Vakoč · Vandenbergh · Van Keirsbulck · M. Velits · Vermote · Verona · Wisniowski · Contreras (stagiair) · Gaviria (stagiair)

Antón · Berhane · Boasson Hagen · Bos · Brammeier · Cavendish · Cummings · Debesay · Dougall · Eisel · Farrar · Fraile · Haas · J.Janse van Rensburg · R.Janse van Rensburg · Jim · Kudus · Meyer · Niyonshuti · Pauwels · Reguigui · Renshaw · Sbaragli · Siwtsow · Teklehaimanot · Thomson · Venter · van Zyl · Eyob (stagiair) · Gebrezgabihier (stagiair) · Gibbons (stagiair)

Voorganger:
Thor Hushovd
Vlag van Noorwegen
2010
Regenboogtrui Wereldkampioen wielrennen Regenboogtrui
2011
Arc en ciel.pngArc en ciel.pngArc en ciel.png
Opvolger:
Philippe Gilbert
Vlag van België
2012
Voorganger:
Alessandro Petacchi
Vlag van Italië
2010
Groene trui Winnaar groene trui in de Ronde van Frankrijk Groene trui
Mark Cavendish
Vlag van Verenigd Koninkrijk
2011
Opvolger:
Peter Sagan
Vlag van Slowakije
2012