Sam Bennett

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sam Bennett
Bennett aan de start van de Ronde van Keulen 2019.
Bennett aan de start van de Ronde van Keulen 2019.
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 16 oktober 1990
Geboorteplaats Wervik, Vlag van België België
Nationaliteit Vlag van Ierland Ierland
Lengte 178 cm
Gewicht 73 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Deceuninck–Quick-Step
Discipline(s) Wegwielrennen
Specialisatie(s) Sprinter
Ploegen
2010
2011–2013
2014-2019
2020
FDJ (stagiair)
An Post
BORA-hansgrohe
Deceuninck–Quick-Step
Beste prestaties
Ronde van Italië 3 etappezeges
Ronde van Frankrijk 2 etappezeges
Ronde van Spanje 3 etappezeges
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Sam Bennett (Wervik, 16 oktober 1990) is een, in België geboren, Iers wielrenner. Hij komt sinds 2020 uit voor het Belgische WorldTour team Deceuninck–Quick-Step.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Zijn vader Michael Bennett kwam in 1989 naar België om te voetballen voor Eendracht Wervik en speelde daar tot 1995 en speelde 125 wedstrijden en scoorde 33 keer. In 1990 werd Sam Bennett zo in het Belgische Wervik geboren.[1] Bij de junioren was Bennett ook actief op de baan. In 2008 werd hij Europees kampioen puntenkoers. Op de weg boekte Bennett gedurende enkele jaren vooral overwinningen in de kleinere koersen, zoals de Clásica de Almería (2014), de Ronde van Keulen (2014) en Parijs-Bourges (2015 en 2016). In 2015 startte hij voor het eerst in de Ronde van Frankrijk, die hij in de zeventiende etappe verliet. Een jaar later reed hij de Tour wel uit, maar werd hij laatste in het eindklassement, de zogeheten Rode lantaarn.

In 2018 schreef Bennett drie etappezeges in de Ronde van Italië op zijn naam. Met zijn overwinning in de zevende etappe zorgde hij voor de eerste Ierse ritzege in de Giro sinds Stephen Roche in 1987. Later in de ronde won Bennett ook de twaalfde etappe op het racecircuit van Imola en de afsluitende eenentwintigste etappe in Rome.

Bennett werd in 2019 Iers kampioen op de weg. Hij versloeg zijn mede-vluchter Eddie Dunbar in de sprint.[2]

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Overwinningen[bewerken | brontekst bewerken]

2009 - 1 zege
7e etappe FBD Insurance Rás
2010 - 1 zege
4e etappe Ronde van Rhône-Alpes Isère
2011 - 1 zege
GP van de stad Geel
2013 - 3 zeges
3e en 8e etappe An Post Rás
5e etappe Ronde van Groot-Brittannië
2014 - 3 zeges
Clásica de Almería
Ronde van Keulen
5e etappe Ronde van Beieren
2015 - 5 zeges
6e etappe Ronde van Qatar
1e en 3e etappe Ronde van Beieren
2e etappe Arctic Race of Norway
Parijs-Bourges
2016 - 3 zeges
1e etappe Internationaal Wegcriterium
2e etappe Ronde van Toscane
Parijs-Bourges
2017 - 10 zeges
3e etappe Parijs-Nice
1e en 4e etappe Ronde van Slovenië
2e en 4e etappe Ronde van Tsjechië
Ronde van het Münsterland
1e, 2e, 3e en 5e etappe Ronde van Turkije
2018 - 7 zeges
7e, 12e en 21e etappe Ronde van Italië
Ronde van Keulen
2e, 3e en 6e etappe Ronde van Turkije
2019 13 zeges
7e etappe Ronde van San Juan
7e etappe Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten
3e en 6e etappe Parijs-Nice
1e en 2e etappe Ronde van Turkije
3e etappe Critérium du Dauphiné
MaillotIrlanda.PNG Iers kampioen op de weg, Elite
1e, 2e en 3e etappe BinckBank Tour
3e en 14e etappe Ronde van Spanje
2020 - 6 zeges
1e etappe Tour Down Under
Race Torquay
4e etappe Ronde van Burgos
3e etappe Ronde van Wallonië
10e en 21e etappe Ronde van Frankrijk
Groene trui Puntenklassement Ronde van Frankrijk
4e etappe Ronde van Spanje

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2013
2014
2015 opgave  
2016 174e (laatste) 
2017 158e  
2018 112e (3) 
2019 134e (2) 
2020 138e (2)Jersey green.svg   (1) 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Gent-Wevelgem Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Eschborn-Frankfurt Parijs-Tours WK op de weg Wereld­ranglijsten
2013 opgave
2014 12e opgave 134e
2015 78e opgave 100e 40e
2016 129e buit.tijd Brons ↑ 15e opgave
2017 66e 17e 22e 75e (UWT)
2018 7e 55e (UWT)
2019 28e opgave 30e (UWR)
2020 60e opgave

Resultaten in kleinere rondes[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Parijs-Nice Ronde van Beieren An Post Rás Ronde van Slovenië Ronde van Tsjechië BinckBank Tour Ronde van Turkije
2009 17e (1 etappe)
2010
2011 44e
2012 47e
2013 31e (2 etappes)
2014 112e (1 etappe) Puntenklassement
2015 48e (2 etappes)
2016
2017 DNF (1 etappe) 63e (2 etappes) Puntenklassement 78e (2 etappes) Puntenklassement 52e (4 etappes)
2018 DNF 91e (3 etappes) Puntenklassement
2019 DNF (2 etappes) 61e (3 etappes) Puntenklassement 54e (2 etappes) Puntenklassement
2020 DNF

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Ploegen[bewerken | brontekst bewerken]

Wielerploegen
Voorganger:
Conor Dunne
2018
MaillotIrlanda.PNG Iers kampioen wielrennen MaillotIrlanda.PNG
Sam Bennett
2019
Opvolger:
-
Zie de categorie Sam Bennett van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.