Francis Mourey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Francis Mourey
Mourey tijdens een cross van Dijon (2014).
Mourey tijdens een cross van Dijon (2014).
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 08-12-1980
Geboorteplaats Montbéliard, Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lengte 170 cm
Gewicht 63 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Fortuneo-Oscaro
Discipline(s) Veldrijden, Wegwielrennen
Ploegen
2004–2015
2016–2017
FDJ
Fortuneo-Oscaro
Medailleoverzicht
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Francis Mourey (Montbéliard, 8 december 1980) is een Frans veldrijder en wegwielrenner die anno 2017 rijdt voor Fortuneo-Vital Concept.

Biografie[bewerken]

Mourey begon in competitieverband te fietsen in 1995. Nadat hij afstudeerde als metselaar wordt hij in 2002 door Frédéric Grappe, ploegleider van Française des Jeux ontdekt. Nadat hij in 2001 en 2002 Frans veldritkampioen geworden was bij de beloften, en in 2002 en 2003 de Tour de Corse op de weg gewonnen had, mocht hij eind 2003 stage lopen bij Française des Jeux, dit zou resulteren in een contract vanaf 2004.

In zijn eerste seizoen op de weg nam hij meteen deel aan de Ronde van Italië. Zijn functie was kopman Bradley McGee bijstaan, zelf reed hij uit en eindigde als 104e in het eindklassement. Op 20 juni van dat jaar wist hij ook zijn eerste professionele overwinning op de weg te winnen, hij won de 2de etappe in de Route du Sud voor David Millar en Alexandre Botcharov.

2005 begon uitstekend voor Mourey, te Liévin won hij zijn eerste nationale titel veldrijden bij de elites. 3 weken later volgde het Wereldkampioenschap in Duitsland. Hij reed een fantastische wedstrijd maar zou uiteindelijk net naast het podium vallen, hij finishte 18 seconden later dan de bronzen medaille Sven Vanthourenhout en 31 seconden achter de nieuwe wereldkampioen Sven Nys. Later dat jaar zou hij ook voor de eerste en voorlopig enige maal deelnemen aan de Ronde van Frankrijk.

In 2006 wou hij zijn Franse titel verlengen, hij werd echter nipt geklopt door John Gadret. Later nam hij revanche en werd hij 3de op het WK in Zeddam. Gedurende de wedstrijd reed hij samen met de Belgen Bart Wellens en Erwin Vervecken weg, die laatste ontsnapte en werd wereldkampioen, twee seconden later klopte Wellens Mourey in de sprint. In november van dat jaar boekte hij ook zijn allereerste overwinning in de Wereldbeker veldrijden. In het Italiaanse Treviso klopte hij Sven Nys in de spurt. Een maand later leek hij in het Spaanse Igorre op weg naar zijn tweede wereldbekerzege, maar nadat hij in de laatste ronde een voorsprong van driekwart minuut door materiaalpech zag smelten als sneeuw voor de zon, hij werd uiteindelijk pas vierde.

Vanaf 2007 tot en met 2011 werd hij onafgebroken Frans kampioen. Op de Wereldkampioenschappen kende hij wisselend succes. In zowel 2007 als 2008 kon hij door een val niet uitrijden. In 2009 had hij het parcours tegen, maar wist hij toch een mooie vijfde plaats te behalen. Dit resultaat herhaalde hij in 2010. Op het WK in 2011 te St. Wendel viel hij al vroeg in de wedstrijd en reed op een gegeven moment in positie 24. De Fransman reed echter een sterke achtervolging en kwam nog aansluiten bij de groep die streed om brons. Uiteindelijk werd de ongelukkige Fransman vierde. In 2012 wist hij voor het eerst in vijf jaar zijn nationale titel niet te prolongeren. In Quelneuc moest hij Steve Chainel en Aurélien Duval laten voorgaan.

2013 was voor Francis Mourey zijn beste seizoen ooit. Niet alleen behaalde hij al voor de zvendde maal in zijn loopbaan de Franse titel, hij werd ook samen met Eugène Christophe, Roger Rondeaux en André Dufraisse recordhouder in de eeuwige ranking. Maar ook reed hij een prima wegseizoen. Zo werd hij vijfde in de GP Cholet, en won hij de vijfde etappe in de Ronde van de Sarthe nadat hij op twaalf kilometer van de meet ontsnapte, en een sprintend peloton, en de laatste overblijver van de vroege vlucht Lloyd Mondory klopte. Tien dagen later wist hij ook op magistrale wijze de Tro Bro Léon, de herkansing voor Parijs-Roubaix te winnen. Samen met ploegmaats Johan Le Bon en Anthony Geslin nam hij de wedstrijd in handen. Met nog drie plaatselijke rondes te gaan in Lannilis trok hij in de aanval. Hij won uiteindelijk met een minuut voorsprong op zijn twee ploegmaats. Ook reed hij een prima Giro. Hij eindigde op een twintigste plaats in het eindklassement, als eerste Fransman. Ook in het veldritseizoen wist hij prima resultaten te behalen. Hij wist in Namen voor de 2de maal in zijn carrière een wereldbeker te winnen.

2014 begon uitstekend, te Lignières wist hij in de strijd om de Franse driekleur de tegenstand te overklassen, het was zijn achtste titel bij de elite, hiermee werd hij alleen recordhouder.

Veldrijden[bewerken]

Palmares[bewerken]

Seizoen Wereldbeker Challenge National FK
Franse kampioenentrui
WK
Regenboogtrui
Overige Totaal aantal zeges
2001-2002 NVT NVT Frenkendorf 1
2002-2003 DNF 6e Frenkendorf 1
2003-2004 7e 7e Frenkendorf, Hittnau 2
2004-2005 Lons-le-Saunier, eindklassement Goud 4e Wittenheim, Villers-le-Lac, Hortes, Saint-Bernard 7
2005-2006 Athée-sur-Cher, Nommay, eindklassement Zilver Brons Epenoy, Schlierbach, Dijon, Steinmaur, Toucy 8
2006-2007 Treviso Hénin-Beaumont, Sablé-sur-Sarthe, Blaye, eindklassement Goud DNF Schlierbach, St-Julien, Fehraltorf, Moussy, Chazot, Dagmersellen 11
2007-2008 Sarrebourg, Quelneuc, Cap d'Agde, eindklassement Goud DNF Montrevel, Saint-Félix, Epenoy, Schlierbach, Steinmaur, St-Junien, Wetzikon, Nommay 13
2008-2009 Montrevel, Le Crousot, Quelneuc, eindklassement Goud 5e Marle, Hittnau, Dagmersellen, Deluz, Ornans, Desnes 11
2009-2010 Saint Quentin, Besancon, Quelnec, eindklassement Goud 5e Sint-Niklaas, Marle, Dagmersellen 8
2010-2011 Miramas, St-Jean-de-Monts, eindklassement Goud 4e Marle, Dottenijs, Las Vegas, Redmond, State Park, Dagmersellen, Sterne, Bussnang, Pétange 13
2011-2012 Lignères-en-Berry, Rodez, Besançon, eindklassemente Brons 12e Marle, Nommay, Frenkendorf, Dagmersellen, 8
2012-2013 Saverne, Besançon, Pontchateau, eindklassement Goud 11e Baden, Aigle, Marle, Frenkendorf, Bussang, Dagmersellen, Beromünster 12
2013-2014 Namen St-Étienne-lès-Remiremont, Quelneuc, Flamanville, eindklassement Goud 8e Sainte Marguerite, Boulzicourt, Steinmauer, Marle, Saint Hippolyte, Chazot, Wiesbaden, Lorsch, Valdahon, Dijon, Oderzo, Dagmersellen, Beauchêne, Lanarvilly 20
2014-2015 Besancon, Lanarvilly, eindklassement Brons 20e Baden, Dielsdorf, Meziéres, Quelnec, Steinmaur, Boulzicourt, Epenoy, Arçon, Prix-Lés-Mezieres, Dagmersellen 13
2015-2016 Goud 15e Steinmaur, La Mézière, Meilen 3
2016-2017 Erôme Gervans 6e 31e Hittnau 2
2017-2018 La Mezière 1
Totaal 2 30 (11 x eindklassement) 9 0 84 125

Jeugd[bewerken]

Erelijst[bewerken]

Seizoen Aantal zeges Regenboogtrui Europeese kampioenstrui Franse kampioenentrui WB CN UCI
2002-2003 1 overwinning 6e NVT DNF 27e 7e
2003-2004 2 overwinningen 7e NVT 7e 7e Zilver
2004-2005 6 overwinningen 4e NVT Goud Goud
2005-2006 7 overwinningen Brons NVT Zilver Goud
2006-2007 12 overwinningen DNF NVT Goud 5e Goud
2007-2008 12 overwinningen DNF NVT Goud 9e Goud
2008-2009 10 overwinningen 5e NVT Goud 16e Goud 11e
2009-2010 7 overwinningen 5e NVT Goud 9e Goud 7e
2010-2011 12 overwinningen 4e NVT Goud 5e Goud 5e
2011-2012 7 overwinningen 12e NVT Zilver 6e Goud 8e
2012-2013 11 overwinningen 11e NVT Goud 8e Goud 6e
2013-2014 19 overwinningen 8e NVT Goud 5e Goud 7e
2014-2015 12 overwinningen 20e NVT Brons 8e Goud 13e
2015–2016 4 overwinningen 15e DNS Goud 35e 6e 12e
2016–2017 2 overwinningen 31e 16e 6e Zilver 41e
2017–2018 1 overwinning
Totaal 50 overwinningen 0 0 9 0 11 0

Wegwielrennen[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2002
Ronde van Corsica
2e etappe Ronde van Moselle
2003
Ronde van Corsica
2004
2e etappe Route du Sud
2013
5e etappe Ronde van de Sarthe
Tro Bro Léon

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2004 104e  
2005 94e  
2006
2007 43e  
2008 96e  
2009
2010
2011
2012 78e  
2013 20e  
2014 33e  
2015 43e  
2016
2017
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Waalse Pijl E3 Harelbeke
2004 opgave opgave opgave
2005 opgave opgave
2006 opgave opgave opgave 19e
2007 opgave 119e 128e
2008 131e 95e opgave
2009 109e 150e opgave
2010 103e 73e
2011
2012
2013
2014
2015
2016 75e
2017 81e

Ploegen[bewerken]

Wielerploegen

Bonnet · Boucher · Bouhanni · Chavanel · Courteille · Delage · Démare · Elissonde · Fédrigo · Fischer · Geniez · Geslin · Jeannesson · Ladagnous · Le Bon · Le Gac · Lecuisinier · Mangel · Mourey · Offredo · Pichon · Pineau · Pinot · Roux · Roy · Soupe · Vaugrenard · Veikkanen · Vichot · Viennet · Manzin (stagiair) · Martin (stagiair) · Sarreau (stagiair)

Bonnet · Boucher · Chavanel · Courteille · Delage · Démare · Elissonde · Fischer · Geniez · Geslin · Jeannesson · Ladagnous · Le Bon · Le Gac · Lecuisinier · Manzin · Morabito · Mourey · Offredo · Pichon · Pineau · Pinot · Reza · Roux · Roy · Sarreau · Vaugrenard · Veikkanen · Vichot · Doubey (stagiair) · Fournier (stagiair) · Gesbert (stagiair)

Bonnamour · Bouet · Corbel · Daniel · Delaplace · Feillu · Fonseca · Gérard · Gesbert · Hardy · Jarrier · Jeannesson · Ledanois · McLay · Mourey · Périchon · Pichon · Sepúlveda · Vachon · Vallée · Guernalec (stagiair) · Molly (stagiair) · Riou (stagiair)

Voorganger:
John Gadret
MaillotFra.PNG Frans kampioen veldrijden MaillotFra.PNG
Francis Mourey
2005
Opvolger:
John Gadret
Voorganger:
John Gadret
MaillotFra.PNG Frans kampioen veldrijden MaillotFra.PNG
Francis Mourey
2007-2011
Opvolger:
Aurélien Duval
Voorganger:
Aurélien Duval
MaillotFra.PNG Frans kampioen veldrijden MaillotFra.PNG
Francis Mourey
2013-2014
Opvolger:
Clément Lhotellerie
Voorganger:
Clément Lhotellerie
MaillotFra.PNG Frans kampioen veldrijden MaillotFra.PNG
Francis Mourey
2016