Iljo Keisse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Iljo Keisse
Keisse 2015
Keisse 2015
Persoonlijke informatie
Volledige naam Iljo Keisse
Bijnaam Jolly Jumper
Geboortedatum 21-12 1982
Geboorteplaats Gent, Vlag van België België
Lengte 183 cm
Gewicht 72 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Etixx-Quick Step
Specialisatie baanwielrennen
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Iljo Keisse (Gent, 21 december 1982) is een Belgisch wielrenner, die naam heeft gemaakt op de piste en die sinds 2013 voornamelijk actief op de weg is. Hij komt sinds 2010 uit voor het Belgische WorldTour-team Etixx-Quick Step.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

De in de buurt van Gent geboren wielrenner werd al bij de jeugd beschouwd als een groot talent op de Piste. De eerste maal dat hij echt van zich liet spreken was tijdens het nationaal kampioenschap Omnium bij de junioren. Dit onderdeel wist hij met grote overmacht te winnen. Vanaf zijn beloften tijd die begon in 2001, reed hij zijn Belgische kampioenschappen bij de profs. Dit resulteerde in 2001 in een Belgische titel puntenkoers, en in 2003 een in de achtervolging en ook weer een in de puntenkoers. Zijn internationale wedstrijden reed hij nog wel de categorie onder de 23 jaar. Vooral in de ploegkoers liet hij mooie dingen zien, zo werd hij samen met betreurde Dimitri De Fauw 3de op het het Europees kampioenschap ploegkoers te Amsterdam. Ze moesten er enkel het Franse koppel Ladagnous/Patanchon en de Russen Shmidt/Ponomarev laten voorgaan. In 2002 werd hij ditmaal aan de zijde van Wouter Van Mechelen weer 3de op het Europees kampioenschap, idem een jaar later. In 2004 slaagde hij er uiteindelijk dan toch in om de Europese titel te veroveren. In het Italiaanse Firenzuola won hij samen met Kenny De Ketele voor Berling/Rasmussen uit Denemarken, en het Italiaanse duo Montaguti en Marzoli. In juli 2004 maakte hij tijdens de Zesdaagse van Fiorenzuola zijn debuut in een zesdaagse, aan de zijde van Franco Marvulli werd hij tweede.

Baanwielrennen[bewerken]

Vanaf 1 januari 2005 tekende hij een profcontract bij Chocolade Jacques - T Interim, de voorloper van Topsport Vlaanderen. Aan de zijde van Matthew Gilmore brak hij definitief door; samen wonnen ze in het seizoen 2005-2006 vier zesdaagsen: Firenzuola, Grenoble, Gent en Hasselt. Ze wonnen samen niet alleen zesdaagsen maar werden in 2005 ook Europees kampioen op de koppelkoers en pakten het brons op het wereldkampioenschap. Ook individueel brak Keisse helemaal door. Hij werd in 2006 Europees kampioen achter de Derny, het daaropvolgende jaar werd hij tweede achter de Nederlander Matthé Pronk. Nog in datzelfde jaar eindigde hij tweede in de puntenkoers op het wereldkampioenschap.

In juli 2006 blesseerde Gilmore zich zwaar en besloot hij een einde te maken aan zijn carrière. Daarom moest hij van partner wisselen. Hij koos voor de Duitser Robert Bartko.

Vanaf dan reed hij vooral samen met Robert Bartko. Samen met Bartko vormde hij drie jaar een absoluut topduo in de zesdaagse wereld. Samen wonnen ze tweemaal Gent (2007, 2008). Tijdens de Gentse zesdaagse van 2006 stonden ze samen na vijf dagen aan de leiding toen deze door het overlijden van de Spaanse wereldkampioen Isaac Gálvez werd stilgelegd. Samen zouden ze in hun drie jaar samen acht zesdaagsen winnen.

Tezamen met Kenny De Ketele reed hij in die perioden EK's en WK's. Ze werden in 2008 Europees kampioen op de koppelkoers. Zo werden zij samen 4de op de olympische koppelkoers. Ze leken lange tijd op weg naar goud, maar doordat Rusland, Spanje en de latere winnaar Argentinië in de slotfase een ronde voorsprong namen, werden ze uiteindelijk vierde.

Na zijn zege in de Zesdaagse van Vlaanderen-Gent van 2008 werd bekend dat Keisse positief had getest op zowel het stimulerend middel cathine als het maskeermiddel hydrochloorthiazide (HCT). Ook het B-staal bleek positief. Hierop werd hij door zijn wielerploeg Topsport Vlaanderen begin 2009 ontslagen. Keisse betwiste echter het dopinggebruik en trok naar de rechtbank. Op 2 november 2009 werd hij echter vrijgesproken van dopinggebruik. Zijn advocaat was Walter Van Steenbrugge. Voor het gebruik van cathine had Keisse als reden opgegeven dat hij dit nam als middel tegen verkoudheid. Volgens diens verdediging waren de hoeveelheden HCT die bij hem waren aangetroffen onvoldoende om echt prestatiebevorderend te werken. In juli 2009 werd echter bekend dat het TAS de vrijspraak van de Belgische wielerbond ongedaan had gemaakt en Keisse alsnog schorste voor de periode van twee jaar.[1] Door zijn nieuwe ploeg Quick Step werd hij op non-actief gezet.[1] De schorsing ging met terugwerkende kracht in, en omdat Keisse al elf maanden buitenspel stond, mocht hij vanaf 7 augustus 2011 weer koersen.[1] Op 12 november werd echter bekend dat de straf van het TAS werd opgeschort tot april 2011.[2] In een tussenarrest bepaalde het Hof van Beroep in Brussel dat Keisse tot die tijd mag deelnemen aan wedstrijden.Hij won deze editie ook, en nam zo revanche.

Wel won hij in 2010 de zesdaagses van Rotterdam en Gent, dit aan de zijde van respectievelijk Danny Stam en Peter Schep. Hij werd na wat juridisch getouwtrek geschorst tot januari 2012. In het seizoen 2011-2012 won hij de zesdaagsen van Amsterdam (Terpstra), Grenoble (Kneisky), Zürich (Marvulli) en Kopenhagen (Hester). Door het winnen van die laatste twee zesdaagsen had Keisse de acht grote zesdaagsen allemaal gewonnen. Dat seizoen werd hij ook samen met Kenny De Ketele voor de derde maal in zijn carrière Europees kampioen op de koppelkoers.

Ondanks het feit dat hij zich vanaf dan meer op de weg focus rijdt Keisse nog steeds op de piste. Hij rijdt in de winter nog steeds een 5-tal zesdaagse en het nationaal kampioenschap.

Wegwielrennen[bewerken]

In zijn tijd voor Topsport Vlaanderen bewees Keisse dat hij ook op de weg uit de voeten kon. Zo werd hij in 2007 3de in Kuurne-Brussel-Kuurne.

Nadat hij in 2009 voor een eigen sponsor had gereden, kreeg hij vanaf 1 januari een 2-jarig contract bij Quick-Step. Door een juridische strijd in verband met zijn dopingbeschuldigingen reed hij echter niet veel. Ook in 2011 waren er dopingperikelen. Maar in januari 2012 was de schorsing definitief voorbij. Op 28 april 2012 bewees Keisse dat hij ook een uitstekend wegwielrenner is, won hij de zevende etappe in de ronde van Turkije, hoewel hij in de laatste bocht op één kilometer van de finish ten val was gekomen.[3] Marcel Kittel werd tweede. Hij kwam ook aan de start van Parijs-Roubaix, maar reed deze niet uit.

Ondertussen nam Keisse gerechtelijke stappen om het financieel verlies van zijn dopingschorsing te drukken: in maart 2012 raakte bekend dat de UCI Keisse 100.000 euro moest betalen.

Hij groeide vooral uit tot Knecht in de Klassiekers. Af en toe gaat hij ook zijn eigen kans zo won hij in 2014 de Châteauroux Classic de l'Indre, en de Ronde van Zeeland Seaports in 2015.

In de Ronde van Italië startte Keisse in 2015 voor het 3de jaar op rij. Zij ploeg kende veel uitvallers en viel in deze ronde tegen. Keisse maakte dit toch nog goed voor een deel door de slotrit te winnen. Op 30km van de streep trok hij samen met Luke Durbridge ten aanval. Ze hielden verassend stand, en na wat gepoker werd de strijd in een spurt beslecht. Keisse won en boekte zo de mooiste zege uit zijn carrière.[4]

Overwinningen[bewerken]

Piste[bewerken]

Jaar Vlag van België BK Vlag van Europa EK Arc en ciel.png WK Overige
2001 Goud Puntenkoers, Zilver Ploegsprint, Brons Sprint, Brons 1KM
2002 Zilver Achtervolging, Zilver 1KM, Brons Puntenkoers, Brons Scratch
2003 Goud Achtervolging, Goud Puntenkoers, Zilver Scratch, Zilver 1KM
2004
2005 Goud Ploegkoers Brons Ploegkoers WB Moskou: Ploegkoers, International Track GP
2006 Goud Puntenkoers Goud Derny
2007 Goud Puntenkoers, Goud Ploegkoers Zilver Derny Zilver Puntenkoers
2008 Goud Puntenkoers, Goud Ploegkoers Goud Ploegkoers
2009
2010 Goud Derny VK: Ploegkoers
2011 Goud Scratch, Goud Ploegkoers Goud Ploegkoers
2012
2013 Goud ploegkoers, Goud scratch, Zilver puntenkoers VWEM: Omnium, Ploegkoers, Internal parløb
2014 VWEM: Omnium, Ploegkoers

Zesdaagse[bewerken]

Nr. Jaar Zesdaagse van Samen met
1 2005 Fiorenzuola Vlag van België Matthew Gilmore
2 2005 Grenoble Vlag van België Matthew Gilmore
3 2005 Gent Vlag van België Matthew Gilmore
4 2006 Hasselt Vlag van België Matthew Gilmore
5 2007 Rotterdam Vlag van Duitsland Robert Bartko
6 2007 Amsterdam Vlag van Duitsland Robert Bartko
7 2007 Gent Vlag van Duitsland Robert Bartko
8 2008 Bremen Vlag van Duitsland Robert Bartko
9 2008 Stuttgart Vlag van Duitsland Robert Bartko/Leif Lampater
10 2008 München Vlag van Duitsland Robert Bartko
11 2008 Gent Vlag van Duitsland Robert Bartko
12 2010 Rotterdam Vlag van Nederland Danny Stam
13 2010 Gent Vlag van Nederland Peter Schep
14 2011 Amsterdam Vlag van Nederland Niki Terpstra
15 2011 Grenoble Vlag van Frankrijk Morgan Kneisky
16 2011 Zürich Vlag van Zwitserland Franco Marvulli
17 2012 Kopenhagen Vlag van Denemarken Marc Hester
18 2012 Grenoble Vlag van België Kenny De Ketele
19 2012 Gent Vlag van Australië Glenn O'Shea
20 2013 Rotterdam Vlag van Nederland Niki Terpstra
21 2013 Zürich Vlag van Zwitserland Silvan Dillier
22 2014 Rotterdam Vlag van Nederland Niki Terpstra
23 2014 Zürich Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish
24 2015 Rotterdam Vlag van Nederland Niki Terpstra
Aantal Samen met
7
4
1

Weg[bewerken]

2004- 1 zege

2012- 1 zege

2014- 1 zege

2015- 2 zeges

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2011
2012
2013 159e  
2014 139e  
2015 145e (1) 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix E3 Harelbeke Gent-Wevelgem
2011 opgave
2012 opgave opgave
2013 50e 38e opgave
2014 opgave 26e opgave 94e 71e
2015 83e opgave opgave

Ploegen[bewerken]

Externe links[bewerken]

Wielerploegen

De Ketele · De Neef · De Wilde · Hovelijnck · Huysmans · Jacobs · Keisse · Meirhaeghe · Paulissen · Ranson · Renders · Roelandts · Schets · Steurs · Uytterhoeven · Van De Gehuchte · Van den Abeele · Van Der Hasselt · Van Rooy · Verspeeten · Wijnands · Wynants

Barbé · Belaey · Caethoven · Daelmans · De Schrooder · Eeckhout · Ghyllebert · Gilmore · Hovelijnck · Huysmans · Keisse · Kleynen · Lisabeth · Mertens · Peeters · Stubbe · Van Der Linden · Van Impe · Van Mechelen · Van Speybroeck · Veuchelen · Willems · Wynants

Barbé · Belaey · Caethoven · D'Hollander · De Fauw · Dehaes · De Schrooder · Eeckhout · Ghyllebert · Gilmore · Hovelijnck · Huysmans · Keisse · Lisabeth · Pauwels · Renders · Stubbe · Van Der Linden · Van Mechelen · Vanheule · Verbist · Veuchelen · Willems · Wynants · Maes (stagiair)

Barbé · Caethoven · Coenen · D'Hollander · De Fauw · De Ketele · Dehaes · De Schrooder · Eeckhout · Ghyllebert · Gilmore · Hovelijnck · Keisse · Lisabeth · Maes · Pauwels · Renders · Schets · Stubbe · Van Der Linden · Vanendert · Vanheule · Verbist · Veuchelen

Barbé · Coenen · De Ketele · Dehaes · Eeckhout · Ghyllebert · Goddaert · Hovelijnck · Ingels · Keisse · Maes · Neyens · Nolf · Pauwels · Renders · Schets · Van Hecke · Vandewalle · Vanheule · Vanspeybrouck · Verbist · Veuchelen · Bakelants (stagiair)

Bakelants · Coenen · Criel · De Gendt · De Ketele · Goddaert · Hermans · Joseph · Keisse · Lodewyck · Maes · Mertens · Neirynck · Neyens · Nolf · Renders · Steurs · Vandewalle · Van Hecke · Vanheule · Vanmarcke · Vanspeybrouck · Debusschere (stagiair)

Barredo · Boonen · Cataldo · Chavanel · De Weert · Devenyns · Devolder · Engels · Facci · Hovelijnck · Hulsmans · Keisse · Koenitski · Kvist · Maes · Malacarne · Pineau · Reda · Samojlaw · Seeldraeyers · Stauff · Tosatto · Van De Walle · Van Impe · Velo · Weylandt · Wynants · Robert (stagiair) · Van Keirsbulck (stagiair)

Bandiera · Boonen · Cappelle · Cataldo · Chavanel · Chicchi · Ciolek · De Weert · Devenyns · Engels · Keisse · de Maar · Maes · Malacarne · Pineau · Reda · Robert · Seeldraeyers · Stauff · Steegmans · Štybar · Terpstra · Tratnik · Vandewalle · Van Impe · Van Keirsbulck · Vermote · Trentin (stagiair)

Bandiera · Boonen · Brammeier · Cataldo · Chavanel · Chicchi · Ciolek · De Weert · Devenyns · Fenn · Gołaś · Grabsch · Keisse · Kwiatkowski · Leipheimer · Maes · Martin · Pauwels · Pineau · Raboň · Steegmans · Štybar · Terpstra · Trentin · Vandenbergh · Vandewalle · Van Keirsbulck · P. Velits · M. Velits · Vermote · Hoorne (stagiair) · Sénéchal (stagiair)

Boonen · Brambilla · Cavendish · Chavanel · De Weert · Devenyns · Fenn · Gołaś · Grabsch · Keisse · Kwiatkowski · Maes · Martin · Meersman · Pauwels · Petacchi · Pineau · Raboň · Serry · Steegmans · Štybar · Terpstra · Trentin · Vandenbergh · Vandewalle · Van Keirsbulck · P. Velits · M. Velits · Vermote · Verona

Alaphilippe · Bakelants · Boonen · Brambilla · Cavendish · De Gendt · De Weert · Fenn · Gołaś · Keisse · Kwiatkowski · Maes · Martin · Meersman · Pauwels · Petacchi · Poels · Renshaw · Serry · Steegmans · Štybar · Terpstra · Trentin · Urán · Vakoč · Vandenbergh · Van Keirsbulck · M. Velits · Vermote · Verona

Alaphilippe · Boonen · Bouet · Brambilla · Cavendish · de la Cruz · Gołaś · Keisse · Kwiatkowski · Lampaert · Maes · Martin · Meersman · Renshaw · Sabatini · Serry · Štybar · Terpstra · Trentin · Urán · Vakoč · Vandenbergh · Van Keirsbulck · M. Velits · Vermote · Verona · Wisniowski

Bronnen, noten en/of referenties