Wereldkampioenschappen wielrennen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Wereldkampioenschap wielrennen)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wereldkampioenschappen wielrennen
Wereldkampioenschappen wielrennen
Organisator UCI
Geschiedenis
Eerste editie 1921
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De wereldkampioenschappen wielrennen zijn wegwedstrijden en tijdritten die jaarlijks door de Internationale Wielerunie worden georganiseerd voor verschillende categorieën. De eerste maal gebeurde dat in 1921, toen nog enkel voor amateurs. Het eerste wereldkampioenschap voor beroepsrenners werd gehouden in 1927. Voor vrouwen wordt sinds 1958 een wereldkampioenschap georganiseerd. De wedstrijden worden verreden als eendaagse wegwedstrijden, zowel voor eliterenners als beloften en junioren. Sinds 1994 wordt er ook een apart wereldkampioenschap tijdrijden georganiseerd.

Deelname[bewerken | brontekst bewerken]

In tegenstelling tot de meeste andere wielerwedstrijden rijden de renners niet in merkenteams, maar in teams per land. Overeenkomstig de UCI World Tour-ranglijst vaardigen de landen een bepaald aantal wielrenners af: de tien hoogst geklasseerde wielerlanden mogen negen renners afvaardigen. Tot 2004 kon een landenploeg nog uit maximaal twaalf renners bestaan. Voor de andere landen wordt gebruikgemaakt van een rangschikking volgens continent. Deze levert afhankelijk van de positie zes plaatsen, drie plaatsen of één plaats op. De winnaar van het jaar ervoor mag altijd deelnemen en kan zo zijn land meestal aan een extra startplaats helpen. In 2006 was dit niet het geval: de Belgen gingen met negen renners van start, hoewel Tom Boonen het jaar ervoor wereldkampioen geworden was. Omdat renners de rest van het jaar in een vaak internationale ploeg rijden, komt het voor dat renners van verschillende landen elkaar helpen of dat renners van één land elkaar tegenwerken.

Ook bij de junioren, beloften en vrouwen worden de wereldkampioenschappen in landenteams verreden. Deze zijn echter kleiner dan bij de elite mannen.

Locatie en parcours[bewerken | brontekst bewerken]

De locatie van het wereldkampioenschap verschilt per jaar. Meestal is het parcours licht heuvelachtig, vergelijkbaar met dat van klassiekers. Het zijn daarom ook vaak specialisten in dit type wedstrijden die wereldkampioen worden. Soms gaat het echter om een vrijwel vlak parcours zoals in 2002 in Zolder, of juist een vrij bergachtig parcours zoals in 1995 in Duitama.

Het parcours bestaat traditioneel uit een groot aantal ronden en de lengte van de langste wedstrijd, bij de mannen elite, is meestal ongeveer 250 kilometer. De wedstrijd vindt in het najaar plaats, niet lang nadat de mannen de Ronde van Spanje hebben gereden. De tijdritten vinden enkele dagen eerder plaats, in dezelfde regio als de wegwedstrijd.

Regenboogtrui[bewerken | brontekst bewerken]

Voor de wereldkampioen wacht aan de eindstreep de regenboogtrui, die hij of zij een heel jaar lang mag dragen – enkel een leiderstrui in een etappewedstrijd krijgt voorrang. De eerste regenboogtruien werden in 1927 uitgereikt; voordien was er geen speciale trui voor de wereldkampioen. De wereldkampioen mag alleen in de discipline waarin de titel behaald is zijn of haar trui dragen. De gewezen wereldkampioenen mogen de rest van hun carrière regenboogbandjes onderaan hun mouwen en aan de kraag dragen.

Omdat het al verschillende keren is voorgekomen dat een regerend wereldkampioen amper wedstrijden wist te winnen, danwel veel pech kende (Jean-Pierre Monseré overleed zelfs in de regenboogtrui), wordt wel gesproken van de vloek van de regenboogtrui.[1][2][3] Dat de regerend wereldkampioen minder vaak wint in de regenboogtrui dan in het voorgaande jaar waarin hij wereldkampioen werd, valt volgens een Britse onderzoeker (dr. Thomas Perneger) logisch te verklaren: omdat er in de media en door fans extra op de regenboogtrui wordt gelet, wordt er ook meer aandacht geschonken aan zijn mindere prestaties en vanwege de regenboogtrui valt de renner meer op in het peloton en kan hij dus niet onopgemerkt demarreren.[4][5]

Huidige wereldkampioenen[bewerken | brontekst bewerken]

Discipline Winnaar
Wegrit elite mannen Vlag van België Remco Evenepoel
Wegrit elite vrouwen Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
Tijdrit elite mannen Vlag van Noorwegen Tobias Foss
Tijdrit elite vrouwen Vlag van Nederland Ellen van Dijk
Ploegentijdrit elite gemengd Vlag van Zwitserland Zwitserland
Wegrit beloften mannen Vlag van Kazachstan Jevgenıı Fedorov
Wegrit beloften vrouwen Vlag van Nieuw-Zeeland Niamh Fisher-Black
Tijdrit beloften mannen Vlag van Noorwegen Søren Wærenskjold
Tijdrit beloften vrouwen Vlag van Italië Vittoria Guazzini
Wegrit junioren mannen Vlag van Duitsland Emil Herzog
Wegrit junioren vrouwen Vlag van het Verenigd Koninkrijk Zoe Bäckstedt
Tijdrit junioren mannen Vlag van het Verenigd Koninkrijk Joshua Tarling
Tijdrit junioren vrouwen Vlag van het Verenigd Koninkrijk Zoe Bäckstedt

Medaillespiegel[bewerken | brontekst bewerken]

 Plaats  Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Italië Italië 94 77 75 246
2 Vlag van Nederland Nederland 57 53 48 158
3 Vlag van België België 52 44 42 138
4 Vlag van Frankrijk Frankrijk 47 48 44 139
5 Vlag van Duitsland Duitsland 44 46 54 144
6 Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 28 34 25 87
7 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië 23 16 18 57
8 Vlag van Zwitserland Zwitserland 22 29 27 78
9 Vlag van Denemarken Denemarken 21 20 22 63
10 Vlag van de Sovjet-Unie Sovjet-Unie 20 31 21 72
11 Vlag van Australië Australië 19 33 28 81
12 Vlag van Duitse Democratische Republiek Oost-Duitsland 14 4 6 24
13 Vlag van Rusland Rusland 13 19 15 47
14 Vlag van Spanje Spanje 11 15 21 47
15 Vlag van Noorwegen Noorwegen 10 3 8 21
16 Vlag van Polen Polen 9 10 10 29
17 Vlag van Zweden Zweden 9 7 12 28
18 Vlag van Oekraïne Oekraïne 6 10 6 22
19 Vlag van Litouwen Litouwen 6 3 7 16
20 Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 4 3 3 10
21 Vlag van Slowakije Slowakije 4 1 0 5
22 Vlag van Canada Canada 3 4 8 15
23 Vlag van Slovenië Slovenië 3 2 2 7
24 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 3 1 1 5
25 Vlag van Luxemburg Luxemburg 2 3 4 9
26 Vlag van Tsjechië Tsjechië 2 3 3 8
27 Vlag van Ierland Ierland 2 2 3 7
28 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 2 1 5 8
29 Vlag van Kazachstan Kazachstan 2 0 2 4
30 Vlag van Portugal Portugal 1 2 1 4
31 Vlag van Letland Letland 1 1 0 2
32 Vlag van Colombia Colombia 1 0 2 3
33 Vlag van Oezbekistan Oezbekistan 1 0 0 1
34 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije 0 3 3 6
35 Vlag van Hongarije Hongarije 0 2 1 3
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika 0 2 1 3
37 Vlag van Finland Finland 0 1 2 3
38 Vlag van Brazilië Brazilië 0 1 0 1
Vlag van Eritrea Eritrea 0 1 0 1
Vlag van Moldavië Moldavië 0 1 0 1
Vlag van Tunesië Tunesië 0 1 0 1
42 Vlag van Estland Estland 0 0 2 2
43 Vlag van Albanië Albanië 0 0 1 1
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië 0 0 1 1
Vlag van Kroatië Kroatië 0 0 1 1
Vlag van Uruguay Uruguay 0 0 1 1
Totaal 537 537 538 1612

Fotogalerij[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie UCI Road World Championships van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
  1. Is de vloek van de regenboogtrui terug? HLN.be, 16 maart 2016
  2. De vloek van de regenboogtrui? Een overzicht van het pechjaar van Julian Alaphilippe Sporza.be, 1 september 2022
  3. (en) How 2020 proved the ‘curse of the rainbow jersey’ is still a thing Velonews.com, 16 november 2020
  4. (en) Thomas Perneger: Debunking the curse of the rainbow jersey: historical cohort study BMJ.com, 14 december 2015
  5. Bewezen: de vloek van de regenboogtrui bestaat niet Nieuwsblad.be, 17 december 2015