Wereldkampioenschappen wielrennen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Wereldkampioenschap wielrennen)
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Dit artikel gaat over het wereldkampioenschap wielrennen op de weg. Zie het artikel Baanwielrennen voor verwijzing naar de verschillende wereldkampioenschappen op de baan.
Wereldkampioenschap wegwielrennen
Jersey rainbow.svg
Plaats Variërend
Geschiedenis
Eerste editie 1927
Aantal edities 82 (2015)
Eerste winnaar Vlag van Italië Alfredo Binda
Meest recente winnaar Vlag van Slowakije Peter Sagan
Meeste zeges Vlag van Italië Alfredo Binda
Vlag van België Rik Van Steenbergen
Vlag van België Eddy Merckx
Vlag van Spanje Óscar Freire (3)
Veldrijden
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De wereldkampioenschappen wielrennen zijn wegwedstrijden en tijdritten die jaarlijks door de Internationale Wielerunie worden georganiseerd voor verscheidene categorieën wielrenners; de eerste maal gebeurde dat in 1921, toen nog enkel voor amateurs. Het eerste wereldkampioenschap voor beroepsrenners werd gehouden in 1927 en voor de vrouwen in 1958. De wedstrijden worden verreden als eendaagse wegwedstrijden of (in de beginperiode) soms als tijdritten. Sinds 1994 wordt er ook een apart wereldkampioenschap tijdrijden georganiseerd. De wereldkampioenschappen worden verreden in de categorieën: elite (vroeger professionals/beroepsrenners), beloften (vroeger amateurs) en dames.

Deelname[bewerken]

Rik Van Steenbergen (links) met Peter Post in 1967.
Rik Van Steenbergen (links) met Peter Post in 1967.
De Italiaan Alfredo Binda won als eerste drie keer de regenboogtrui (1927, 1930, 1932).
De Italiaan Alfredo Binda won als eerste drie keer de regenboogtrui (1927, 1930, 1932).
Eddy Merckx op het WK 1966. De Belg werd in totaal drie keer wereldkampioen (1967, 1971, 1974).
Eddy Merckx op het WK 1966. De Belg werd in totaal drie keer wereldkampioen (1967, 1971, 1974).
Felice Gimondi op het WK 1966. Hij werd pas 7 jaar later wereldkampioen.
Felice Gimondi op het WK 1966. Hij werd pas 7 jaar later wereldkampioen.
De Italiaan Maurizio Fondriest werd wereldkampioen in 1988.
De Italiaan Maurizio Fondriest werd wereldkampioen in 1988.
Rudi Altig was de wereldkampioen van 1966.
Rudi Altig was de wereldkampioen van 1966.
Jean-Pierre Monseré (rechts) overleed in maart 1971 als wereldkampioen.
Jean-Pierre Monseré (rechts) overleed in maart 1971 als wereldkampioen.
Joop Zoetemelk (foto uit 1973) was net geen 39 jaar toen hij in 1985 het WK won.
Joop Zoetemelk (foto uit 1973) was net geen 39 jaar toen hij in 1985 het WK won.
Hennie Kuiper (foto uit 1988) won in 1975 zowel het Nederlands als het wereldkampioenschap.
Hennie Kuiper (foto uit 1988) won in 1975 zowel het Nederlands als het wereldkampioenschap.
Gianni Bugno werd begin jaren 90 twee keer op rij wereldkampioen.
Gianni Bugno werd begin jaren 90 twee keer op rij wereldkampioen.
Johan Museeuw won zijn enige wereldtitel in 1996.
Johan Museeuw won zijn enige wereldtitel in 1996.
Oscar Camenzind werd in 1998 wereldkampioen.
Oscar Camenzind werd in 1998 wereldkampioen.
Michael Rogers werd drie keer op rij wereldkampioen tijdrijden (2003, 2004, 2005). Zijn eerste titel kreeg hij nadat David Millar betrapt werd op dopinggebruik.
Michael Rogers werd drie keer op rij wereldkampioen tijdrijden (2003, 2004, 2005). Zijn eerste titel kreeg hij nadat David Millar betrapt werd op dopinggebruik.
Óscar Freire werd in 2004 voor de derde keer wereldkampioen.
Óscar Freire werd in 2004 voor de derde keer wereldkampioen.
Judith Arndt (rechts) won in 2004 het WK bij de vrouwen.
Judith Arndt (rechts) won in 2004 het WK bij de vrouwen.
Tom Boonen is de voorlaatste Belgische winnaar.
Tom Boonen is de voorlaatste Belgische winnaar.
Paolo Bettini won zowel in 2006 als in 2007.
Paolo Bettini won zowel in 2006 als in 2007.
Alessandro Ballan is de laatste Italiaanse winnaar.
Alessandro Ballan is de laatste Italiaanse winnaar.
Cadel Evans won de wereldtitel in 2009.
Cadel Evans won de wereldtitel in 2009.
De Zwitser Fabian Cancellara werd al vier keer wereldkampioen tijdrijden.
De Zwitser Fabian Cancellara werd al vier keer wereldkampioen tijdrijden.
Giorgia Bronzini werd zowel in 2010 als in 2011 wereldkampioen bij de vrouwen.
Giorgia Bronzini werd zowel in 2010 als in 2011 wereldkampioen bij de vrouwen.
Mark Cavendish werd in 2011 wereldkampioen.
Mark Cavendish werd in 2011 wereldkampioen.
Marianne Vos werd in 2006 wereldkampioen bij de vrouwen. Nadien won ze 5 jaar op rij zilver. In 2012 werd ze in eigen land opnieuw wereldkampioen.
Marianne Vos werd in 2006 wereldkampioen bij de vrouwen. Nadien won ze 5 jaar op rij zilver. In 2012 werd ze in eigen land opnieuw wereldkampioen.
Ellen van Dijk werd in 2013 wereldkampioen bij de vrouwen in het tijdrijden. Dit is de tweede keer dat een Nederlandse vrouw deze titel won.
Ellen van Dijk werd in 2013 wereldkampioen bij de vrouwen in het tijdrijden. Dit is de tweede keer dat een Nederlandse vrouw deze titel won.

In tegenstelling tot (bijna) alle andere wielerwedstrijden rijden de renners niet in merkenteams, maar in teams per land. Overeenkomstig de UCI ProTour-ranglijst vaardigen de landen hun aantal wielrenners af: de 10 hoogst geklasseerde wielerlanden mogen negen renners afvaardigen (tot 2004 kon een landenploeg nog uit maximaal 12 renners bestaan). Voor de andere landen wordt gebruikgemaakt van een rangschikking volgens continent en levert afhankelijk van de positie zes, drie of één plaats op. De winnaar van het jaar ervoor mag altijd deelnemen en kan zo zijn land meestal aan een extra startplaats helpen (in 2006 was dit niet het geval: de Belgen zijn met zijn negenen gestart, hoewel Tom Boonen het jaar ervoor wereldkampioen geworden was). Omdat renners de rest van het jaar in een vaak internationale ploeg rijden komt het voor dat renners van verschillende landen elkaar helpen, of dat renners van één land elkaar tegenwerken.

Bij de tijdrit mogen per land twee renners deelnemen.

Ook bij de junioren, beloften, meisjesjunioren en dames worden de wereldkampioenschappen in landenteams verreden. Deze zijn echter kleiner dan bij de elite. Vanaf 2005 vonden de wereldkampioenschappen van de junioren en meisjesjunioren op een ander moment en plek plaats dan de overige kampioenschappen, maar vanaf 2011 worden deze wedstrijden weer samen verreden.

In 2005 konden de eerste drie renners van de wegwedstrijd bij het wereldkampioenschap ook punten voor de UCI ProTour verdienen.

Locatie en parcours[bewerken]

De locatie van het wereldkampioenschap verschilt per jaar. Meestal is het parcours licht heuvelachtig, vergelijkbaar met dat van klassiekers. Het zijn daarom ook vaak specialisten in dit type wedstrijden die wereldkampioen worden. Soms gaat het echter om een vrijwel vlak parcours, zoals in 2002 (Zolder) toen de sprinter Mario Cipollini won, of juist een vrij bergachtig parcours zoals in 1994 (Agrigento) en 1995 (Duitama) toen de klimmers Luc Leblanc en Abraham Olano wonnen.

Het parcours bestaat traditioneel uit een groot aantal ronden en de lengte is meestal rond de 250 kilometer. De wedstrijd vindt in het najaar plaats, niet lang na de Ronde van Spanje.

De tijdrit vindt enkele dagen eerder plaats, in dezelfde regio als de wegwedstrijd.

De toekomstige kampioenschappen gaan door in Richmond, Verenigde Staten (2015); Qatar (2016).

Regenboogtrui[bewerken]

Voor de wereldkampioen wacht aan de eindstreep een regenboogtrui die hij voor de rest van het jaar tijdens wedstrijden mag dragen, tenzij hij een leiderstrui in de wegwedstrijd bezit, dan moet deze worden gedragen. De eerste regenboogtruien werden in 1927 uitgereikt, daarvoor was er geen speciale trui voor de wereldkampioen. De wereldkampioen mag alleen in die discipline waar de titel voor is behaald zijn of haar trui dragen. De gewezen wereldkampioenen mogen de rest van hun carrière regenboogbandjes onder aan hun mouwen en aan de kraag dragen.

Omdat het een aantal malen is voorgekomen dat een wereldkampioen het seizoen erop amper wedstrijden won, wordt wel gesproken van de vloek van de regenboogtrui.

Lijst van winnaars[bewerken]

Wegwedstrijd elite[bewerken]

De eerste wereldkampioen van elk land is in het vet aangeduid.

  • Karel Kaers werd met 20 jaar, 2 maanden, 15 dagen de jongste wereldkampioen.
  • Joop Zoetemelk werd op 38 jaar, 8 maanden, 29 dagen de oudste wereldkampioen.
Jaar Locatie Winnaar Tweede Derde
1927 Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Nürburgring Vlag van Italië (1861-1946) Alfredo Binda Vlag van Italië (1861-1946) Costante Girardengo Vlag van Italië (1861-1946) Domenico Piemontesi
1928 Vlag van Hongarije Boedapest Vlag van België Georges Ronsse Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Herbert Nebe Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Bruno Wolke
1929 Vlag van Zwitserland Zürich Vlag van België Georges Ronsse Vlag van Luxemburg Nicolas Frantz Vlag van Italië (1861-1946) Alfredo Binda
1930 Vlag van België Luik Vlag van Italië (1861-1946) Alfredo Binda Vlag van Italië (1861-1946) Learco Guerra Vlag van België Georges Ronsse
1931 Vlag van Denemarken Kopenhagen Vlag van Italië (1861-1946) Learco Guerra Vlag van Frankrijk Ferdinand Le Drogo Vlag van Zwitserland Albert Buechi
1932 Vlag van Italië (1861-1946) Rome Vlag van Italië (1861-1946) Alfredo Binda Vlag van Italië (1861-1946) Remo Bertoni Vlag van Luxemburg Nicolas Frantz
1933 Vlag van Frankrijk Montlhéry Vlag van Frankrijk Georges Speicher Vlag van Frankrijk Antonin Magne Vlag van Nederland Marinus Valentijn
1934 Vlag van Duitsland (1933-1935) Leipzig Vlag van België Karel Kaers Vlag van Italië (1861-1946) Learco Guerra Vlag van België Gustave Danneels
1935 Vlag van België Floreffe Vlag van België Jean Aerts Vlag van Spanje (1931-1939) Luciano Montero Vlag van België Gustave Danneels
1936 Vlag van Zwitserland Bern Vlag van Frankrijk Antonin Magne Vlag van Italië (1861-1946) Aldo Bini Vlag van Nederland Theo Middelkamp
1937 Vlag van Denemarken Kopenhagen Vlag van België Eloi Meulenberg Vlag van Duitsland Emil Kijewski Vlag van Zwitserland Paul Egli
1938 Vlag van Nederland Valkenburg Vlag van België Marcel Kint Vlag van Zwitserland Paul Egli Vlag van Zwitserland Leo Amberg
geen kampioenschap van 1939 tot en met 1945 vanwege de Tweede Wereldoorlog
1946 Vlag van Zwitserland Zürich Vlag van Zwitserland Hans Knecht Vlag van België Marcel Kint Vlag van België Rik Van Steenbergen
1947 Vlag van Frankrijk Reims Vlag van Nederland Theo Middelkamp Vlag van België Albert Sercu Vlag van Nederland Sjef Janssen
1948 Vlag van Nederland Valkenburg Vlag van België Briek Schotte Vlag van Frankrijk Apo Lazaridès Vlag van Frankrijk Lucien Teisseire
1949 Vlag van Denemarken Kopenhagen Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van Zwitserland Ferdi Kübler Vlag van Italië Fausto Coppi
1950 Vlag van België Moorslede Vlag van België Briek Schotte Vlag van Nederland Theo Middelkamp Vlag van Zwitserland Ferdi Kübler
1951 Vlag van Italië Varese Vlag van Zwitserland Ferdi Kübler Vlag van Italië Fiorenzo Magni Vlag van Italië Antonio Bevilacqua
1952 Vlag van Luxemburg Luxemburg Vlag van Duitsland Heinz Müller Vlag van Zwitserland Gottfried Weilenmann Vlag van Duitsland Ludwig Hörmann
1953 Vlag van Zwitserland Lugano Vlag van Italië Fausto Coppi Vlag van België Germain Derycke Vlag van België Stan Ockers
1954 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Solingen Vlag van Frankrijk Louison Bobet Vlag van Zwitserland Fritz Schär Vlag van Luxemburg Charly Gaul
1955 Vlag van Italië Frascati Vlag van België Stan Ockers Vlag van Luxemburg Jean-Pierre Schmitz Vlag van België Germain Derycke
1956 Vlag van Denemarken Kopenhagen Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van België Rik Van Looy Vlag van Nederland Gerrit Schulte
1957 Vlag van België Waregem Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van Frankrijk Louison Bobet Vlag van Frankrijk André Darrigade
1958 Vlag van Frankrijk Reims Vlag van Italië Ercole Baldini Vlag van Frankrijk Louison Bobet Vlag van Frankrijk André Darrigade
1959 Vlag van Nederland Zandvoort Vlag van Frankrijk André Darrigade Vlag van Italië Michele Gismondi Vlag van België Noël Foré
1960 Vlag van Duitse Democratische Republiek Karl-Marx-Stadt Vlag van België Rik Van Looy Vlag van Frankrijk André Darrigade Vlag van België Pino Cerami
1961 Vlag van Zwitserland Bern Vlag van België Rik Van Looy Vlag van Italië Nino Defilippis Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor
1962 Vlag van Italië Salò di Garda Vlag van Frankrijk Jean Stablinski Vlag van Ierland Seamus Elliott Vlag van België Jos Hoevenaars
1963 Vlag van België Ronse Vlag van België Benoni Beheyt Vlag van België Rik Van Looy Vlag van Nederland Jo de Haan
1964 Vlag van Frankrijk Sallanches Vlag van Nederland Jan Janssen Vlag van Italië Vittorio Adorni Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor
1965 Vlag van Spanje (1945-1977) San Sebastian Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simpson Vlag van Duitsland Rudi Altig Vlag van België Roger Swerts
1966 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Nürburgring Vlag van Duitsland Rudi Altig Vlag van Frankrijk Jacques Anquetil Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor
1967 Vlag van Nederland Heerlen Vlag van België Eddy Merckx Vlag van Nederland Jan Janssen Vlag van Spanje Ramón Sáez
1968 Vlag van Italië Imola Vlag van Italië Vittorio Adorni Vlag van België Herman Van Springel Vlag van Italië Michele Dancelli
1969 Vlag van België Zolder Vlag van Nederland Harm Ottenbros Vlag van België Julien Stevens Vlag van Italië Michele Dancelli
1970 Vlag van Verenigd Koninkrijk Leicester Vlag van België Jean-Pierre Monseré Vlag van Denemarken Leif Mortensen Vlag van Italië Felice Gimondi
1971 Vlag van Zwitserland Mendrisio Vlag van België Eddy Merckx Vlag van Italië Felice Gimondi Vlag van Frankrijk Cyrille Guimard
1972 Vlag van Frankrijk Gap Vlag van Italië Marino Basso Vlag van Italië Franco Bitossi Vlag van Frankrijk Cyrille Guimard
1973 Vlag van Spanje (1945-1977) Barcelona Vlag van Italië Felice Gimondi Vlag van België Freddy Maertens Vlag van Spanje Luis Ocaña
1974 Vlag van Canada Montreal Vlag van België Eddy Merckx Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor Vlag van Frankrijk Mariano Martínez
1975 Vlag van België Yvoir Vlag van Nederland Hennie Kuiper Vlag van België Roger De Vlaeminck Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Danguillaume
1976 Vlag van Italië Ostuni Vlag van België Freddy Maertens Vlag van Italië Francesco Moser Vlag van Italië Tino Conti
1977 Vlag van Venezuela San Cristóbal Vlag van Italië Francesco Moser Vlag van Duitsland Dietrich Thurau Vlag van Italië Franco Bitossi
1978 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Nürburgring Vlag van Nederland Gerrie Knetemann Vlag van Italië Francesco Moser Vlag van Denemarken Jørgen Marcussen
1979 Vlag van Nederland Valkenburg Vlag van Nederland Jan Raas Vlag van Duitsland Dietrich Thurau Vlag van Frankrijk Jean-René Bernaudeau
1980 Vlag van Frankrijk Sallanches Vlag van Frankrijk Bernard Hinault Vlag van Italië Gianbattista Baronchelli Vlag van Spanje Juan Fernandez
1981 Vlag van Tsjecho-Slowakije Praag Vlag van België Freddy Maertens Vlag van Italië Giuseppe Saronni Vlag van Frankrijk Bernard Hinault
1982 Vlag van Verenigd Koninkrijk Goodwood Vlag van Italië Giuseppe Saronni Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond Vlag van Ierland Seán Kelly
1983 Vlag van Zwitserland Altenrhein Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond Vlag van Nederland Adrie van der Poel Vlag van Ierland Stephen Roche
1984 Vlag van Spanje Barcelona Vlag van België Claude Criquielion Vlag van Italië Claudio Corti Vlag van Canada Steve Bauer
1985 Vlag van Italië Giavera del Montello Vlag van Nederland Joop Zoetemelk Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond Vlag van Italië Moreno Argentin
1986 Vlag van Verenigde Staten Colorado Springs Vlag van Italië Moreno Argentin Vlag van Frankrijk Charly Mottet Vlag van Italië Giuseppe Saronni
1987 Vlag van Oostenrijk Villach Vlag van Ierland Stephen Roche Vlag van Italië Moreno Argentin Vlag van Spanje Juan Fernandez
1988 Vlag van België Ronse Vlag van Italië Maurizio Fondriest Vlag van Frankrijk Martial Gayant Vlag van Spanje Juan Fernandez
1989 Vlag van Frankrijk Chambéry Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Dmitri Konysjev Vlag van Ierland Seán Kelly
1990 Vlag van Japan Utsunomiya Vlag van België Rudy Dhaenens Vlag van België Dirk De Wolf Vlag van Italië Gianni Bugno
1991 Vlag van Duitsland Stuttgart Vlag van Italië Gianni Bugno Vlag van Nederland Steven Rooks Vlag van Spanje Miguel Indurain
1992 Vlag van Spanje Benidorm Vlag van Italië Gianni Bugno Vlag van Frankrijk Laurent Jalabert Vlag van Rusland Dmitri Konysjev
1993 Vlag van Noorwegen Oslo Vlag van Verenigde Staten Lance Armstrong Vlag van Spanje Miguel Indurain Vlag van Duitsland Olaf Ludwig
1994 Vlag van Italië Agrigento Vlag van Frankrijk Luc Leblanc Vlag van Italië Claudio Chiappucci Vlag van Frankrijk Richard Virenque
1995 Vlag van Colombia Duitama Vlag van Spanje Abraham Olano Vlag van Spanje Miguel Indurain Vlag van Italië Marco Pantani
1996 Vlag van Zwitserland Lugano Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Zwitserland Mauro Gianetti Vlag van Italië Michele Bartoli
1997 Vlag van Spanje San Sebastian Vlag van Frankrijk Laurent Brochard Vlag van Denemarken Bo Hamburger Vlag van Nederland Léon van Bon
1998 Vlag van Nederland Valkenburg Vlag van Zwitserland Oscar Camenzind Vlag van België Peter Van Petegem Vlag van Italië Michele Bartoli
1999 Vlag van Italië Verona Vlag van Spanje Óscar Freire Vlag van Zwitserland Markus Zberg Vlag van Frankrijk Jean-Cyril Robin
2000 Vlag van Frankrijk Plouay Vlag van Letland Romāns Vainšteins Vlag van Polen Zbigniew Spruch Vlag van Spanje Óscar Freire
2001 Vlag van Portugal Lissabon Vlag van Spanje Óscar Freire Vlag van Italië Paolo Bettini Vlag van Slovenië Andrej Hauptman
2002 Vlag van België Zolder en Hasselt Vlag van Italië Mario Cipollini Vlag van Australië Robbie McEwen Vlag van Duitsland Erik Zabel
2003 Vlag van Canada Hamilton Vlag van Spanje Igor Astarloa Vlag van Spanje Alejandro Valverde Vlag van België Peter Van Petegem
2004 Vlag van Italië Verona Vlag van Spanje Óscar Freire Vlag van Duitsland Erik Zabel Vlag van Italië Luca Paolini
2005 Vlag van Spanje Madrid Vlag van België Tom Boonen Vlag van Spanje Alejandro Valverde Vlag van Frankrijk Anthony Geslin
2006 Vlag van Oostenrijk Salzburg Vlag van Italië Paolo Bettini Vlag van Duitsland Erik Zabel Vlag van Spanje Alejandro Valverde
2007 Vlag van Duitsland Stuttgart Vlag van Italië Paolo Bettini Vlag van Rusland Aleksandr Kolobnev Vlag van Duitsland Stefan Schumacher
2008 Vlag van Italië Varese Vlag van Italië Alessandro Ballan Vlag van Italië Damiano Cunego Vlag van Denemarken Matti Breschel
2009 Vlag van Zwitserland Mendrisio Vlag van Australië Cadel Evans Vlag van Rusland Aleksandr Kolobnev Vlag van Spanje Joaquim Rodríguez
2010 Vlag van Australië Melbourne en Geelong Vlag van Noorwegen Thor Hushovd Vlag van Denemarken Matti Breschel Vlag van Australië Allan Davis
2011 Vlag van Denemarken Kopenhagen Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van Australië Matthew Goss Vlag van Duitsland André Greipel
2012 Vlag van Nederland Valkenburg Vlag van België Philippe Gilbert Vlag van Noorwegen Edvald Boasson Hagen Vlag van Spanje Alejandro Valverde
2013 Vlag van Italië Florence Vlag van Portugal Rui Costa Vlag van Spanje Joaquim Rodríguez Vlag van Spanje Alejandro Valverde
2014 Vlag van Spanje Ponferrada Vlag van Polen Michał Kwiatkowski Vlag van Australië Simon Gerrans Vlag van Spanje Alejandro Valverde
2015 Vlag van Verenigde Staten Richmond Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Australië Michael Matthews Vlag van Litouwen Ramūnas Navardauskas
2016 Vlag van Qatar Doha
2017 Vlag van Noorwegen Bergen
2018 Vlag van Oostenrijk Innsbruck

Meervoudige winnaars[bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
3 Alfredo Binda Vlag van Italië Italië 1927 + 1930 + 1932
Rik Van Steenbergen Vlag van België België 1949 + 1956 + 1957
Eddy Merckx Vlag van België België 1967 + 1971 + 1974
Óscar Freire Vlag van Spanje Spanje 1999 + 2001 + 2004
2 Georges Ronsse Vlag van België België 1928 + 1929
Briek Schotte Vlag van België België 1948 + 1950
Rik Van Looy Vlag van België België 1960 + 1961
Freddy Maertens Vlag van België België 1976 + 1981
Greg LeMond Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1983 + 1989
Gianni Bugno Vlag van Italië Italië 1991 + 1992
Paolo Bettini Vlag van Italië Italië 2006 + 2007

Volgden zichzelf op als wereldkampioen[bewerken]

Renner Land Jaren
Georges Ronsse Vlag van België België 1928-1929
Rik Van Steenbergen Vlag van België België 1956-1957
Rik Van Looy Vlag van België België 1960-1961
Gianni Bugno Vlag van Italië Italië 1991-1992
Paolo Bettini Vlag van Italië Italië 2006-2007

Wereldkampioenen mannen elite per land[bewerken]

Land Aantal wereldkampioenen
Vlag van België België 26
Vlag van Italië Italië 19
Vlag van Frankrijk Frankrijk 8
Vlag van Nederland Nederland 7
Vlag van Spanje Spanje 5
Vlag van Zwitserland Zwitserland 3
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 3
Vlag van Duitsland Duitsland 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 2
Vlag van Ierland Ierland 1
Vlag van Letland Letland 1
Vlag van Australië Australië 1
Vlag van Noorwegen Noorwegen 1
Vlag van Portugal Portugal 1
Vlag van Polen Polen 1
Vlag van Slowakije Slowakije 1

Wegwedstrijd vrouwen[bewerken]

Jaar Locatie Winnares Tweede Derde
1958 Vlag van Frankrijk Reims, Frankrijk Vlag van Luxemburg Elsy Jacobs Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Tamara Novikova Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Mariya Loukchina
1959 Vlag van Nederland Zandvoort, Nederland Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Aino Pouronen Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Vera Gorbacheva
1960 Vlag van Duitse Democratische Republiek Karl-Marx-Stadt, DDR Vlag van Verenigd Koninkrijk Beryl Burton Vlag van België Rosa Sels Vlag van Duitse Democratische Republiek Elisabeth Kleinhaus
1961 Vlag van Zwitserland Bern, Zwitserland Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van Verenigd Koninkrijk Beryl Burton Vlag van Luxemburg Elsy Jacobs
1962 Vlag van Italië Salò di Garda, Italië Vlag van België Marie-Rose Gaillard Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van België Marie-Therese Naessens
1963 Vlag van België Ronse, België Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van België Rosa Sels Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Aino Pouronen
1964 Vlag van Frankrijk Sallanches, Frankrijk Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Emma Sonka Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Galina Yudina Vlag van België Rosa Sels
1965 Vlag van Spanje (1945-1977) San Sebastian, Spanje Vlag van Duitse Democratische Republiek Elisabeth Eicholz Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Aino Pouronen
1966 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Nürburgring, West-Duitsland Vlag van België Yvonne Reynders Vlag van Nederland Keetie Hage Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Aino Pouronen
1967 Vlag van Nederland Heerlen, Nederland Vlag van Verenigd Koninkrijk Beryl Burton Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Lyubov Sadorchnaya Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Anna Konkina
1968 Vlag van Italië Imola, Italië Vlag van Nederland Keetie Hage Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Bayba Tsaune Vlag van Italië Morena Tartagni
1969 Vlag van België Zolder, België Vlag van Verenigde Staten Audrey McElmury Vlag van Verenigd Koninkrijk Bernadette Swinnerton Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Nina Trofimova
1970 Vlag van Verenigd Koninkrijk Leicester, Groot-Brittannië Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Anna Konkina Vlag van Italië Morena Tartagni Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Raisa Obodovskaya
1971 Vlag van Zwitserland Mendrisio, Zwitserland Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Anna Konkina Vlag van Italië Morena Tartagni Vlag van Nederland Keetie Hage
1972 Vlag van Frankrijk Gap, Frankrijk Vlag van Frankrijk Geneviève Gambillon Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Lyubov Sadorchnaya Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Anna Konkina
1973 Vlag van Spanje (1945-1977) Barcelona, Spanje Vlag van België Nicole Vandenbroeck Vlag van Nederland Keetie Hage Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Valentina Rebrovskaya
1974 Vlag van Canada Montreal, Canada Vlag van Frankrijk Geneviève Gambillon Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Bayba Tsaune Vlag van Nederland Keetie Hage
1975 Vlag van België Yvoir, België Vlag van Nederland Tineke Fopma Vlag van Frankrijk Geneviève Gambillon Vlag van Nederland Keetie Hage
1976 Vlag van Italië Ostuni, Italië Vlag van Nederland Keetie Hage Vlag van Italië Laura Bissoli Vlag van België Yvonne Reynders
1977 Vlag van Venezuela San Cristóbal, Venezuela Vlag van Frankrijk Josiane Bost Vlag van Verenigde Staten Connie Carpenter-Phinney Vlag van Nederland Minie Brinkhoff
1978 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Nürburgring, West-Duitsland Vlag van Duitsland Beate Habetz Vlag van Nederland Keetie van Oosten-Hage Vlag van Italië Eva Lorenzo
1979 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van Nederland Petra de Bruin Vlag van België Jen de Smet Vlag van Duitsland Beate Habetz
1980 Vlag van Frankrijk Sallanches, Frankrijk Vlag van Verenigde Staten Beth Heiden Vlag van Zwitserland Trude Jahre Vlag van Verenigd Koninkrijk Armanda Jones
1981 Vlag van Tsjecho-Slowakije Praag, Tsjechoslowakije Vlag van Duitsland Ute Enzenauer Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Verenigde Staten Connie Carpenter-Phinney
1982 Vlag van Verenigd Koninkrijk Goodwood, Verenigd Koninkrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Mandy Jones Vlag van Italië Maria Canins Vlag van België Gerda Sierens
1983 Vlag van Zwitserland Altenrhein, Zwitserland Vlag van Zweden Marianne Berglund Vlag van Verenigde Staten Rebecca Twigg Vlag van Italië Maria Canins
1984 niet verreden
1985 Vlag van Italië Giavera del Montello, Italië Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Italië Maria Canins Vlag van Duitsland Sandra Schumacher
1986 Vlag van Verenigde Staten Colorado Springs, Verenigde Staten Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Verenigde Staten Janelle Parks Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Alla Yakovleva
1987 Vlag van Oostenrijk Villach, Oostenrijk Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Nederland Heleen Hage Vlag van Nederland Connie Meijer
1988 niet verreden
1989 Vlag van Frankrijk Chambéry, Frankrijk Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Italië Maria Canins
1990 Vlag van Japan Utsunomiya, Japan Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Verenigde Staten Ruthie Matthes Vlag van Italië Louisa Seghezzi
1991 Vlag van Duitsland Stuttgart, Duitsland Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Verenigde Staten Inga Thompson Vlag van Canada Alison Sydor
1992 niet verreden
1993 Vlag van Noorwegen Oslo, Noorwegen Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Verenigde Staten Laura Charameda
1994 Vlag van Italië Agrigento, Italië Vlag van Noorwegen Monica Valvik Vlag van België Patsy Maegerman Vlag van Verenigde Staten Jeanne Golay
1995 Vlag van Colombia Duitama, Colombia Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė
1996 Vlag van Zwitserland Lugano, Zwitserland Vlag van Zwitserland Barbara Heeb Vlag van Litouwen Rasa Polikevičiūtė Vlag van Canada Linda Jackson
1997 Vlag van Spanje San Sebastian, Spanje Vlag van Italië Alessandra Cappellotto Vlag van Australië Elisabeth Tadich Vlag van Frankrijk Catherine Marsal
1998 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van Litouwen Diana Žiliūtė Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel
1999 Vlag van Italië Verona, Italië Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė Vlag van Australië Anna Wilson Vlag van Litouwen Diana Žiliūtė
2000 Vlag van Frankrijk Plouay, Frankrijk Vlag van Wit-Rusland Zinaida Stahoerskaja Vlag van Nederland Chantal Beltman Vlag van Zweden Madeleine Lindberg
2001 Vlag van Portugal Lissabon, Portugal Vlag van Litouwen Rasa Polikevičiūtė Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli
2002 Vlag van België Zolder en Hasselt, België Vlag van Zweden Susanne Ljungskog Vlag van Zwitserland Nicole Brändli Vlag van Spanje Joane Somarriba
2003 Vlag van Canada Hamilton, Canada Vlag van Zweden Susanne Ljungskog Vlag van Nederland Mirjam Melchers Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke
2004 Vlag van Italië Verona, Italië Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Italië Tatiana Guderzo Vlag van Noorwegen Anita Valen
2005 Vlag van Spanje Madrid, Spanje Vlag van Duitsland Regina Schleicher Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Australië Oenone Wood
2006 Vlag van Oostenrijk Salzburg, Oostenrijk Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Duitsland Trixi Worrack Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke
2007 Vlag van Duitsland Stuttgart, Duitsland Vlag van Italië Marta Bastianelli Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Italië Giorgia Bronzini
2008 Vlag van Italië Varese, Italië Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Duitsland Judith Arndt
2009 Vlag van Zwitserland Mendrisio, Zwitserland Vlag van Italië Tatiana Guderzo Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Italië Noemi Cantele
2010 Vlag van Australië Melbourne en Geelong, Australië Vlag van Italië Giorgia Bronzini Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Zweden Emma Johansson
2011 Vlag van Denemarken Kopenhagen, Denemarken Vlag van Italië Giorgia Bronzini Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Duitsland Ina-Yoko Teutenberg
2012 Vlag van Nederland Valkenburg, Nederland Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Australië Rachel Neylan Vlag van Italië Elisa Longo Borghini
2013 Vlag van Italië Florence, Italië Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Zweden Emma Johansson Vlag van Italië Rossella Ratto
2014 Vlag van Spanje Ponferrada, Spanje Vlag van Frankrijk Pauline Ferrand-Prevot Vlag van Duitsland Lisa Brennauer Vlag van Zweden Emma Johansson
2015 Vlag van Verenigde Staten Richmond, Verenigde Staten Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth Armitstead Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Verenigde Staten Megan Guarnier
2016 Vlag van Qatar Doha, Qatar
2017 Vlag van Noorwegen Bergen, Noorwegen
2018 Vlag van Oostenrijk Innsbruck, Oostenrijk

In de Olympische jaren 1984, 1988 en 1992 werd de wegwedstrijd voor vrouwen niet verreden.

Meervoudige winnaars[bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
5 Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Frankrijk Frankrijk 1985 + 1986 + 1987 + 1989 + 1995
4 Yvonne Reynders Vlag van België België 1958 + 1961 + 1963 + 1966
3 Marianne Vos Vlag van Nederland Nederland 2006 + 2012 + 2013
2 Beryl Burton Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 1960 + 1967
Anna Konkina Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Sovjet-Unie 1970 + 1971
Geneviève Gambillon Vlag van Frankrijk Frankrijk 1972 + 1974
Keetie Hage Vlag van Nederland Nederland 1968 + 1976
Leontien van Moorsel Vlag van Nederland Nederland 1991 + 1993
Susanne Ljungskog Vlag van Zweden Zweden 2002 + 2003
Giorgia Bronzini Vlag van Italië Italië 2010 + 2011

Volgden zichzelf op als wereldkampioen[bewerken]

Overwinningen Renner Land Jaren
4 Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Frankrijk Frankrijk 1985 + 1986 + 1987 + 1989
2 Anna Konkina Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Sovjet-Unie 1970 + 1971
Leontien van Moorsel Vlag van Nederland Nederland 1991 + 1993
Susanne Ljungskog Vlag van Zweden Zweden 2002 + 2003
Giorgia Bronzini Vlag van Italië Italië 2010 + 2011
Marianne Vos Vlag van Nederland Nederland 2012 + 2013

Wereldkampioenen vrouwen per land[bewerken]

Land Aantal wereldkampioenen
Vlag van Frankrijk Frankrijk 9
Vlag van Nederland Nederland 9
Vlag van België België 6
Vlag van Italië Italië 5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 5
Vlag van Litouwen Litouwen 3
Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Sovjet-Unie 3
Vlag van Zweden Zweden 3
Vlag van Duitsland Duitsland 2
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 2
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2
Vlag van Zwitserland Zwitserland 1
Vlag van Luxemburg Luxemburg 1
Vlag van Noorwegen Noorwegen 1
Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR 1
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 1

Wegwedstrijd amateurs[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1921 Vlag van Zweden Gunnar Skoeld Vlag van Denemarken Willum Nielsen Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles Davey
1922 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave March Vlag van Verenigd Koninkrijk William Burkill Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles Davey
1923 Vlag van Italië Liberio Ferrario Vlag van Zwitserland Othmar Eichenberger Vlag van Zwitserland Georges Antenen
1924 Vlag van Frankrijk André Leducq Vlag van Zwitserland Otto Lehner Vlag van Frankrijk Armand Blanchonnet
1925 Vlag van België Henri Hoevenaers Vlag van Frankrijk Marc Bocher Vlag van Nederland Georges van den Berghe
1926 Vlag van Frankrijk Octave Dayen Vlag van Frankrijk Jules Merviel Vlag van Italië Pierre Polano
1927 Vlag van België Jean Aerts Vlag van Duitsland Rudolf Wolke Vlag van Italië Michele Orecchia
1928 Vlag van Italië Allegro Grandi Vlag van Italië Michele Bara Vlag van België Jean Aerts
1929 Vlag van Italië Pierino Bertolazzo Vlag van Italië Remo Bertoni Vlag van Frankrijk René Brossy
1930 Vlag van Italië Giuseppe Martano Vlag van Italië Eugenio Gestri Vlag van Duitsland Rudolf Risch
1931 Vlag van Denemarken Henry Hansen Vlag van Italië Giuseppe Olmo Vlag van Denemarken Leo Nielsen
1932 Vlag van Italië Giuseppe Martano Vlag van Zwitserland Paul Egli Vlag van Frankrijk Paul Chocque
1933 Vlag van Zwitserland Paul Egli Vlag van Zwitserland Kurt Stettler Vlag van België Joseph Lowagie
1934 Vlag van Nederland Kees Pellenaars Vlag van Frankrijk André Leforge Vlag van België Paul André
1935 Vlag van Italië Ivo Mancini Vlag van Frankrijk Robert Charpentier Vlag van Denemarken Werner Grundhal
1936 Vlag van Zwitserland Edgard Buchwalder Vlag van Zwitserland Gottlieb Weber Vlag van Italië Pierino Favalli
1937 Vlag van Italië Adolfo Leoni Vlag van Denemarken Frode Sorensen Vlag van Duitsland Fritz Scheller
1938 Vlag van Zwitserland Hans Knecht Vlag van Zwitserland Josef Wagner Vlag van Nederland Joop Demmenie
geen kampioenschap van 1939 tot en met 1945 vanwege de Tweede Wereldoorlog
1946 Vlag van Frankrijk Henry Aubry Vlag van Zwitserland Ernest Stettler Vlag van België Henri Van Kerkhove
1947 Vlag van Italië Alfio Ferrari Vlag van Italië Silvio Pedroni Vlag van Nederland Gerard van Beek
1948 Vlag van Zweden Harry Snell Vlag van België Lievin Lerno Vlag van Zweden Olle Wanlund
1949 Vlag van Nederland Henk Faanhof Vlag van Luxemburg Henri Kaas Vlag van Nederland Hub Vinken
1950 Vlag van Australië Jack Hoobin Vlag van Frankrijk Robert Varnajo Vlag van Italië Alfio Ferrari
1951 Vlag van Italië Gianni Ghidini Vlag van Italië Rino Benedetti Vlag van Nederland Jan Plantaz
1952 Vlag van Italië Luciano Ciancola Vlag van België André Noyelle Vlag van Luxemburg Roger Ludwig
1953 Vlag van Italië Ricardo Filippi Vlag van Italië Gastone Nencini Vlag van België Rik Van Looy
1954 Vlag van België Emiel Van Cauter Vlag van Denemarken Hans Andresen Vlag van Nederland Martin van den Borgh
1955 Vlag van Italië Sante Ranucci Vlag van Italië Lino Grassi Vlag van Italië Dino Bruni
1956 Vlag van Nederland Frans Mahn Vlag van België Norbert Verougstraete Vlag van Nederland Jan Buis
1957 Vlag van België Louis Proost Vlag van Italië Arnaldo Pambianco Vlag van Nederland Schalk Verhoef
1958 Vlag van Duitse Democratische Republiek Gustav-Adolf Schur Vlag van België Valère Paulissen Vlag van België Henri Dewolf
1959 Vlag van Duitse Democratische Republiek Gustav-Adolf Schur Vlag van Nederland Bas Maliepaard Vlag van België Constant Goosens
1960 Vlag van Duitse Democratische Republiek Bernhard Eckstein Vlag van Duitse Democratische Republiek Gustav-Adolf Schur Vlag van België Willy Vanden Berghen
1961 Vlag van Frankrijk Jean Jourden Vlag van Frankrijk Henri Belena Vlag van Frankrijk Jacques Gestraud
1962 Vlag van Italië Renato Boncioni Vlag van Denemarken Ole Ritter Vlag van Nederland Arie den Hartog
1963 Vlag van Italië Flaviano Vicentini Vlag van Frankrijk Francis Bazire Vlag van Duitsland Wilfried Bolke
1964 Vlag van België Eddy Merckx Vlag van België Willy Planckaert Vlag van Zweden Gösta Pettersson
1965 Vlag van Frankrijk Jacques Botherel Vlag van Spanje José Manuel Lasa Vlag van Italië Battista Monti
1966 Vlag van Nederland Evert Dolman Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie West Vlag van Denemarken Willy Skibby
1967 Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Webb Vlag van Frankrijk Claude Guyot Vlag van Nederland René Pijnen
1968 Vlag van Italië Vittorio Marcelli Vlag van Brazilië Luis-Carlos Florès Vlag van Zweden Erik Pettersson
1969 Vlag van Denemarken Leif Mortensen Vlag van België Jean-Pierre Monseré Vlag van België Gustaaf Van Roosbroeck
1970 Vlag van Denemarken Jorgen Schmidt Vlag van België Ludo Van Der Linden Vlag van België Tony Gakens
1971 Vlag van Frankrijk Régis Ovion Vlag van België Freddy Maertens Vlag van Spanje José Luis Viejo
1972 Niet gehouden
1973 Vlag van Polen Ryszard Szurkowski Vlag van Polen Stanisław Szozda Vlag van Frankrijk Bernard Bourreau
1974 Vlag van Polen Janusz Kowalski Vlag van Polen Ryszard Szurkowski Vlag van Zwitserland Michel Kuhn
1975 Vlag van Nederland André Gevers Vlag van Zweden Sven-Åke Nilsson Vlag van Italië Roberto Ceruti
1976 Niet gehouden
1977 Vlag van Italië Claudio Corti Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Serguei Morozov Vlag van Italië Salvatore Maccali
1978 Vlag van Zwitserland Gilbert Glaus Vlag van Polen Krzysztof Sujka Vlag van Zwitserland Stefan Mutter
1979 Vlag van Italië Gianni Giacomini Vlag van Polen Jan Jankiewicz Vlag van Duitse Democratische Republiek Bernd Drogan
1980 Niet gehouden
1981 Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Andrei Vedernikov Vlag van België Rudy Rogiers Vlag van Zwitserland Gilbert Glaus
1982 Vlag van Duitse Democratische Republiek Bernd Drogan Vlag van België Francis Vermaelen Vlag van Zwitserland Jorg Bruggmann
1983 Vlag van Duitse Democratische Republiek Uwe Raab Vlag van Zwitserland Niki Rüttimann Vlag van Polen Andrzej Serediuk
1984 Niet gehouden
1985 Vlag van Polen Lech Piasecki Vlag van Denemarken Johnny Weltz Vlag van België Frank Van de Vijver
1986 Vlag van Duitse Democratische Republiek Uwe Ampler Vlag van Nederland John Talen Vlag van Nederland Arjan Jagt
1987 Vlag van Frankrijk Richard Vivien Vlag van Duitsland Hartmut Bölts Vlag van Denemarken Alex Pedersen
1988 Niet gehouden
1989 Vlag van Polen Joachim Halupczok Vlag van Frankrijk Eric Pichon Vlag van Frankrijk Christophe Manin
1990 Vlag van Italië Mirko Gualdi Vlag van Italië Roberto Caruso Vlag van Frankrijk Jean-Philippe Dojwa
1991 Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Viktor Rjaksinski Vlag van Italië Davide Rebellin Vlag van Zwitserland Beat Zberg
1992 Niet gehouden
1993 Vlag van Duitsland Jan Ullrich Vlag van Letland Kaspars Ozers Vlag van Tsjechië Lubor Tesař
1994 Vlag van Denemarken Alex Pedersen Vlag van Slovenië Milan Dvorščík Vlag van Frankrijk Christophe Mengin
1995 Vlag van Nederland Danny Nelissen Vlag van Italië Daniele Sgnaolin Vlag van Ecuador Pedro Alvaro Rodriguez

In de Olympische jaren 1972, 1976, 1980, 1984, 1988 en 1992 werd de wegwedstrijd voor amateurs niet verreden.

Wegwedstrijd beloften[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1996 Vlag van Italië Giuliano Figueras Vlag van Italië Roberto Sgambelluri Vlag van Italië Luca Sironi
1997 Vlag van Noorwegen Kurt-Asle Arvesen Vlag van Spanje Óscar Freire Vlag van Oostenrijk Gerrit Glomser
1998 Vlag van Italië Ivan Basso Vlag van Italië Rinaldo Nocentini Vlag van Italië Danilo Di Luca
1999 Vlag van Italië Leonardo Giordani Vlag van Italië Luca Paolini Vlag van Duitsland Matthias Kessler
2000 Vlag van Rusland Jevgeni Petrov Vlag van Oekraïne Jaroslav Popovitsj Vlag van Italië Lorenzo Bernucci
2001 Vlag van Oekraïne Jaroslav Popovitsj Vlag van Italië Giampaolo Caruso Vlag van Oekraïne Ruslan Gryschenko
2002 Vlag van Italië Francesco Chicchi Vlag van Spanje Francesco Gutierrez Vlag van Zwitserland David Loosli
2003 Vlag van Oezbekistan Sergei Lagoetin Vlag van België Johan Vansummeren Vlag van Nederland Thomas Dekker
2004 Vlag van Wit-Rusland Kanstantsin Siwtsow Vlag van Nederland Thomas Dekker Vlag van Denemarken Mads Christensen
2005 Vlag van Oekraïne Dmytro Hrabovsky Vlag van Australië William Walker Vlag van Rusland Jevgeni Popov
2006 Vlag van Duitsland Gerald Ciolek Vlag van Frankrijk Romain Feillu Vlag van Rusland Aleksandr Chatoentsev
2007 Vlag van Slowakije Peter Velits Vlag van Australië Wesley Sulzberger Vlag van Verenigd Koninkrijk Jonathan Bellis
2008 Vlag van Colombia Fabio Duarte Vlag van Italië Simone Ponzi Vlag van Duitsland John Degenkolb
2009 Vlag van Frankrijk Romain Sicard Vlag van Colombia Carlos Betancur Vlag van Rusland Jegor Silin
2010 Vlag van Australië Michael Matthews Vlag van Duitsland John Degenkolb Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney en Vlag van Canada Guillaume Boivin
2011 Vlag van Frankrijk Arnaud Démare Vlag van Frankrijk Adrien Petit Vlag van Verenigd Koninkrijk Andrew Fenn
2012 Vlag van Kazachstan Aleksej Loetsenko Vlag van Frankrijk Bryan Coquard Vlag van België Tom Van Asbroeck
2013 Vlag van Slovenië Matej Mohorič Vlag van Zuid-Afrika Louis Meintjes Vlag van Noorwegen Sondre Enger
2014 Vlag van Noorwegen Sven Erik Bystrøm Vlag van Australië Caleb Ewan Vlag van Noorwegen Kristoffer Skjerping
2015 Vlag van Frankrijk Kévin Ledanois Vlag van Italië Simone Consonni Vlag van Frankrijk Anthony Turgis

Wegwedstrijd junioren[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1975 Vlag van Italië Roberto Visentini Vlag van Nederland Ad Verstijlen Vlag van Italië Alberto Massucco
1976 Vlag van Nederland Ronald Bessems Vlag van Italië Corrado Donadio Vlag van Tsjechië Jiri Korous
1977 Vlag van België Ronny Van Holen Vlag van Zweden Per-Ove Carlsson Vlag van Zwitserland Edwin Menzi
1978 Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Vladimir Makarkin Vlag van Duitse Democratische Republiek Hubert Denstedt Vlag van Zwitserland Thomas Landis
1979 Vlag van Verenigde Staten Greg LeMond Vlag van België Kenny De Maerteleire Vlag van Frankrijk Jean-François Dury
1980 Vlag van Italië Roberto Ciampi Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Sergei Navolokin
1981 Vlag van Zwitserland Beat Schumacher Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Oleg Chuzda Petrovitch Vlag van Frankrijk Philippe Bouvatier
1982 Vlag van België Roger Six Vlag van Duitse Democratische Republiek Andreas Lux Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Yury Abramov
1983 Vlag van Denemarken Søren Lilholt Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Oleg Emelianov Vlag van Zweden Michael Gozzi
1984 Vlag van Nederland Tom Cordes Vlag van Italië Franco Cavallini Vlag van Denemarken Alex Kjel Pedersen
1985 Vlag van Nederland Raymond Meijs Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Jevgueni Zagrebelni Vlag van Frankrijk Jean-Jacques Henry
1986 Vlag van Nederland Michel Zanoli Vlag van Nederland Richard Luppes Vlag van België Bart Leysen
1987 Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Pavel Tonkov Vlag van Nederland Erik Dekker Vlag van Oostenrijk Josef Lontscharitsch
1988 Vlag van Italië Gianluca Tarocco Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Vasili Davidenko Vlag van Italië Alessandro Bertolini
1989 Vlag van Duitsland Patrick Vetsch Vlag van België Danny Sleeckx Vlag van Duitsland Steffen Wesemann
1990 Vlag van Italië Marco Serpellini Vlag van Rusland Igor Dzuba Vlag van Slovenië Bogdan Fink
1991 Vlag van Verenigde Staten Jeff Evanshine Vlag van Australië Tony Morphett Vlag van Italië Eddy Mazzoleni
1992 Vlag van Italië Giuseppe Palumbo Vlag van Italië Pasquale Santoro Vlag van België Frank Vandenbroucke
1993 Vlag van Italië Giuseppe Palumbo Vlag van Verenigde Staten Mariano Friedick Vlag van Italië Michele Rezzani
1994 Vlag van Spanje Miguel Morrás Mangado Vlag van Frankrijk Laurent Lefèvre Vlag van Spanje Eladio Jiménez
1995 Vlag van Italië Valentino China Vlag van Italië Ivan Basso Vlag van Italië Rinaldo Nocentini
1996 Vlag van Duitsland Holger Loew Vlag van Denemarken Jacob Nielsen Vlag van Italië Claudio Astolfi
1997 Vlag van Italië Crescenzo D'Amore Vlag van Zwitserland Martin Bolt Vlag van Estland Margus Salumets
1998 Vlag van Ierland Mark Scanlon Vlag van Italië Filippo Pozzato Vlag van Rusland Edoeard Kivitsjev
1999 Vlag van Italië Damiano Cunego Vlag van Rusland Roeslan Kajoemov Vlag van Frankrijk Christophe Kern
2000 Vlag van Nieuw-Zeeland Jeremy Yates Vlag van Italië Antonio Bucciero Vlag van Rusland Aleksandr Arekejev
2001 Vlag van Oekraïne Oleksandr Kvatsjoek Vlag van Nederland Niels Scheuneman Vlag van Frankrijk Mathieu Perget
2002 Vlag van Frankrijk Arnaud Gérard Vlag van Finland Jukka Vastaranta Vlag van Australië Nicholas Sanderson
2003 Vlag van Nederland Kai Reus Vlag van Denemarken Anders Lund Vlag van Tsjechië Lukaz Fus
2004 Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger Vlag van Tunesië Rafaâ Chtioui Vlag van Slovenië Simon Špilak
2005 Vlag van Rusland Ivan Rovny Vlag van Rusland Timofej Kritski Vlag van Duitsland Sebastian Hans
2006 Vlag van Italië Diego Ulissi Vlag van Denemarken Niki Østergaard Vlag van Frankrijk Tony Gallopin
2007 Vlag van Italië Diego Ulissi Vlag van Italië Daniele Ratto Vlag van Italië Elia Favilli
2008 Vlag van Frankrijk Johan Le Bon Vlag van Italië Mattia Cattaneo Vlag van Denemarken Sebastian Lander
2009 Vlag van België Jasper Stuyven Vlag van Frankrijk Arnaud Démare Vlag van Oostenrijk Marco Haller
2010 Vlag van Frankrijk Olivier Le Gac Vlag van Australië Jay McCarthy Vlag van België Jasper Stuyven
2011 Vlag van Frankrijk Pierre-Henri Lecuisinier Vlag van België Martijn Degreve Vlag van Nederland Steven Lammertink
2012 Vlag van Slovenië Matej Mohorič Vlag van Australië Caleb Ewan Vlag van Kroatië Josip Rumac
2013 Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van Denemarken Mads Pedersen Vlag van Albanië Iltjan Nika
2014 Vlag van Duitsland Jonas Bokeloh Vlag van Rusland Aleksandr Koelikovski Vlag van Nederland Peter Lenderink
2015 Vlag van Oostenrijk Felix Gall Vlag van Frankrijk Clement Betouigt-Suire Vlag van Denemarken Rasmus Pedersen

Wegwedstrijd junioren (v)[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1987 Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Letland Aiga Zagorska Vlag van Italië Elisabetta Guazzaroni
1988 Vlag van Denemarken Gitte Hjörtflod Vlag van Nederland Esther van Verseveld Vlag van Denemarken Lotte Schmidt
1989 Vlag van Verenigde Staten Deirdre Demet Vlag van Verenigde Staten Jessica Grieco Vlag van Nederland Daniëlle Overgaag
1990 Vlag van Duitsland Ina-Yoko Teutenberg Vlag van Verenigde Staten Jessica Grieco Vlag van Nederland Daniëlle Overgaag
1991 Vlag van Nederland Elsbeth van Rooy-Vink Vlag van Verenigd Koninkrijk Sally Dawes Vlag van Italië Fabiana Luperini
1992 Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Frankrijk Elisabeth Chevanne-Brunel Vlag van Nederland Marion Borst
1993 Vlag van Frankrijk Elisabeth Chevanne-Brunel Vlag van Italië Cinzia Faccin Vlag van Frankrijk Karine Boitier
1994 Vlag van Litouwen Diana Žiliūtė Vlag van Rusland Alla Epifanova Vlag van Duitsland Evi Gensheimer
1995 Vlag van Zwitserland Andrea Hänni Vlag van Duitsland Kerstin Scheitle Vlag van Denemarken Lisbeth Simper
1996 Vlag van Italië Alessandra D'Ettore Vlag van Oekraïne Oksana Saprykina Vlag van Italië Martina Corazza
1997 Vlag van Nederland Mirella van Melis Vlag van Zwitserland Nicole Brändli Vlag van Zweden Sofie Andersson
1998 Vlag van Duitsland Tina Liebig Vlag van Rusland Olga Zabelinskaja Vlag van Australië Nathalie Bates
1999 Vlag van Canada Geneviève Jeanson Vlag van Duitsland Trixi Worrack Vlag van Italië Noemi Cantele
2000 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Polen Magdalena Sadlecka Vlag van Canada Clare Hall-Patch
2001 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Nederland Pleuni Möhlmann Vlag van Polen Maja Włoszczowska
2002 Vlag van Nederland Suzanne de Goede Vlag van Duitsland Claudia Stumpf Vlag van Zweden Monica Holler
2003 Vlag van Nederland Loes Markerink Vlag van Rusland Irina Tolmacheva Vlag van Duitsland Sabine Fischer
2004 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Italië Marta Bastianelli Vlag van Nederland Ellen van Dijk
2005 Vlag van Denemarken Mie Bekker Lacota Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Litouwen Rasa Leleivytė
2006 Vlag van Litouwen Rasa Leleivytė Vlag van Italië Marina Romoli Vlag van Italië Eleonora Patuzzo
2007 Vlag van Italië Eleonora Patuzzo Vlag van Zuid-Afrika Cherise Taylor Vlag van Italië Valentina Scandolara
2008 Vlag van België Jolien D'Hoore Vlag van Italië Rossella Callovi Vlag van Duitsland Hanna Amend
2009 Vlag van Italië Rossella Callovi Vlag van Frankrijk Pauline Ferrand-Prevot Vlag van Italië Susanna Zorzi
2010 Vlag van Frankrijk Pauline Ferrand-Prevot Vlag van Italië Rossella Ratto Vlag van Verenigde Staten Coryn Rivera
2011 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lucy Garner Vlag van België Jessy Druyts Vlag van Denemarken Christina Siggaard
2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lucy Garner Vlag van Noorwegen Eline Gleditsch Brustad Vlag van Italië Anna Zita Stricker
2013 Vlag van Denemarken Amalie Dideriksen Vlag van Rusland Anastasiia Iakovenko Vlag van Oekraïne Olena Demydova
2014 Vlag van Denemarken Amalie Dideriksen Vlag van Italië Sofia Bertizoolo Vlag van Polen Agnieszka Skalniak
2015 Vlag van Verenigde Staten Chloe Dygert Vlag van Verenigde Staten Emma White Vlag van Polen Agnieszka Skalniak

Tijdrit elite[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1994 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Boardman Vlag van Italië Andrea Chiurato Vlag van Duitsland Jan Ullrich
1995 Vlag van Spanje Miguel Indurain Vlag van Spanje Abraham Olano Vlag van Duitsland Uwe Peschel
1996 Vlag van Zwitserland Alex Zülle Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Boardman Vlag van Zwitserland Tony Rominger
1997 Vlag van Frankrijk Laurent Jalabert Vlag van Oekraïne Serhij Hontsjar Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Boardman
1998 Vlag van Spanje Abraham Olano Vlag van Spanje Melchor Mauri Vlag van Oekraïne Serhij Hontsjar
1999 Vlag van Duitsland Jan Ullrich Vlag van Zweden Michael Andersson Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Boardman
2000 Vlag van Oekraïne Serhij Hontsjar Vlag van Duitsland Michael Rich Vlag van Hongarije László Bodrogi
2001 Vlag van Duitsland Jan Ullrich Vlag van Verenigd Koninkrijk David Millar Vlag van Colombia Santiago Botero
2002 Vlag van Colombia Santiago Botero Vlag van Duitsland Michael Rich Vlag van Spanje Igor González de Galdeano
2003 Vlag van Australië Michael Rogers* Vlag van Duitsland Uwe Peschel Vlag van Duitsland Michael Rich
2004 Vlag van Australië Michael Rogers Vlag van Duitsland Michael Rich Vlag van Kazachstan Aleksandr Vinokoerov
2005 Vlag van Australië Michael Rogers Vlag van Spanje José Iván Gutiérrez Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2006 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Verenigde Staten David Zabriskie Vlag van Kazachstan Aleksandr Vinokoerov
2007 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Hongarije László Bodrogi Vlag van Nederland Stef Clement
2008 Vlag van Duitsland Bert Grabsch Vlag van Canada Svein Tuft Vlag van Verenigde Staten David Zabriskie
2009 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Zweden Gustav Larsson Vlag van Duitsland Tony Martin
2010 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Verenigd Koninkrijk David Millar Vlag van Duitsland Tony Martin
2011 Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van Verenigd Koninkrijk Bradley Wiggins Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2012 Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney Vlag van Wit-Rusland Vasil Kiryjenka
2013 Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van Verenigd Koninkrijk Bradley Wiggins Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2014 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bradley Wiggins Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van Nederland Tom Dumoulin
2015 Vlag van Wit-Rusland Vasil Kiryjenka Vlag van Italië Adriano Malori Vlag van Frankrijk Jérôme Coppel

* Aanvankelijk won David Millar de tijdrit in 2003. Wegens gebruik van doping werd hem zijn titel een jaar later echter ontnomen.

Wereldkampioenen tijdrijden mannen elite per land[bewerken]

Land Aantal wereldkampioenen
Vlag van Duitsland Duitsland 6
Vlag van Zwitserland Zwitserland 5
Vlag van Australië Australië 3
Vlag van Spanje Spanje 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 2
Vlag van Frankrijk Frankrijk 1
Vlag van Oekraïne Oekraïne 1
Vlag van Colombia Colombia 1
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 1

Tijdrit vrouwen[bewerken]

Ellen van Dijk won de tijdrit in 2013.
Jaar Eerste Tweede Derde
1994 Vlag van Verenigde Staten Karen Kurreck Vlag van Canada Anne Samplonius Vlag van Frankrijk Jeannie Longo
1995 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Canada Clara Hughes Vlag van Australië Kathryn Watt
1996 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo Vlag van Frankrijk Catherine Marsal Vlag van Italië Alessandra Cappellotto
1997 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova Vlag van Duitsland Judith Arndt
1998 Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel
1999 Vlag van Nederland Leontien van Moorsel Vlag van Australië Anna Wilson Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė
2000 Vlag van Verenigde Staten Mari Holden Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Litouwen Rasa Polikevičiūtė
2001 Vlag van Frankrijk Jeannie Longo-Ciprelli Vlag van Zwitserland Nicole Brändli Vlag van Spanje Teodora Ruano Sanchon
2002 Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova Vlag van Zwitserland Nicole Brändli Vlag van Zwitserland Karin Thürig
2003 Vlag van Spanje Joane Somarriba Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova
2004 Vlag van Zwitserland Karin Thürig Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova
2005 Vlag van Zwitserland Karin Thürig Vlag van Spanje Joane Somarriba Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong
2006 Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Zwitserland Karin Thürig Vlag van Verenigde Staten Christine Thorburn
2007 Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Oostenrijk Christiane Soeder
2008 Vlag van Verenigde Staten Amber Neben Vlag van Oostenrijk Christiane Soeder Vlag van Duitsland Judith Arndt
2009 Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Italië Noemi Cantele Vlag van Denemarken Linda Villumsen
2010 Vlag van Verenigd Koninkrijk Emma Pooley Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Nieuw-Zeeland Linda Villumsen
2011 Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Nieuw-Zeeland Linda Villumsen Vlag van Verenigd Koninkrijk Emma Pooley
2012 Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Verenigde Staten Evelyn Stevens Vlag van Nieuw-Zeeland Linda Villumsen
2013 Vlag van Nederland Ellen van Dijk Vlag van Nieuw-Zeeland Linda Villumsen Vlag van Verenigde Staten Carmen Small
2014 Vlag van Duitsland Lisa Brennauer Vlag van Oekraïne Anna Solovey Vlag van Verenigde Staten Evelyn Stevens
2015 Vlag van Nieuw-Zeeland Linda Villumsen Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Duitsland Lisa Brennauer

Tijdrit beloften[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1996 Vlag van Italië Luca Sironi Vlag van Italië Roberto Sgambelluri Vlag van Duitsland Andreas Klöden
1997 Vlag van Italië Fabio Malberti Vlag van Hongarije László Bodrogi Vlag van Zuid-Afrika David George
1998 Vlag van Noorwegen Thor Hushovd Vlag van Frankrijk Frédéric Finot Vlag van Italië Gianmario Ortenzi
1999 Vlag van Spanje José Iván Gutiérrez Vlag van Australië Michael Rogers Vlag van Rusland Jevgeni Petrov
2000 Vlag van Rusland Jevgeni Petrov Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Australië Michael Rogers
2001 Vlag van Verenigde Staten Danny Pate Vlag van Duitsland Sebastian Lang Vlag van Zuid-Afrika James Perry
2002 Vlag van Litouwen Tomas Vaitkus Vlag van Rusland Alexandr Bespalov Vlag van Portugal Sérgio Paulinho
2003 Vlag van Duitsland Markus Fothen Vlag van Nederland Niels Scheuneman Vlag van Rusland Alexandr Bespalov
2004 Vlag van Slovenië Janez Brajkovič Vlag van Nederland Thomas Dekker Vlag van Italië Vincenzo Nibali
2005 Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Oekraïne Dmytro Hrabovsky Vlag van Nieuw-Zeeland Peter Latham
2006 Vlag van België Dominique Cornu Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Frankrijk Jérôme Coppel
2007 Vlag van Nederland Lars Boom Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Frankrijk Jérôme Coppel
2008 Vlag van Italië Adriano Malori Vlag van Duitsland Patrick Gretsch Vlag van Australië Cameron Meyer
2009 Vlag van Australië Jack Bobridge Vlag van Portugal Nélson Oliveira Vlag van Duitsland Patrick Gretsch
2010 Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney Vlag van Australië Luke Durbridge Vlag van Duitsland Marcel Kittel
2011 Vlag van Australië Luke Durbridge Vlag van Denemarken Rasmus Quaade Vlag van Australië Michael Hepburn
2012 Vlag van Rusland Anton Vorobjov Vlag van Australië Rohan Dennis Vlag van Australië Damien Howson
2013 Vlag van Australië Damien Howson Vlag van Frankrijk Yoann Paillot Vlag van Denemarken Lasse Hansen
2014 Vlag van Australië Campbell Flakemore Vlag van Ierland Ryan Mullen Vlag van Zwitserland Stefan Küng
2015 Vlag van Denemarken Mads Würtz Schmidt Vlag van Duitsland Maximilian Schachmann Vlag van Duitsland Lennard Kämna

Tijdrit junioren[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
1994 Vlag van Australië Dean Rogers Vlag van Verenigde Staten Heat Sandall Vlag van Frankrijk Laurent Lefèvre
1995 Vlag van Australië Joshua Kane Collingwood Vlag van Italië Mirko Lauria Vlag van Australië Cadel Evans
1996 Vlag van Italië Simone Lo Vano Vlag van Australië Mathew Hayman Vlag van Oekraïne Joeri Krivtsov
1997 Vlag van Duitsland Torsten Hiekmann Vlag van Australië Michael Rogers Vlag van Rusland Aleksej Markov
1998 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Duitsland Torsten Hiekmann Vlag van Italië Filippo Pozzato
1999 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Rusland Rouslan Kaioumov Vlag van Duitsland Christian Knees
2000 Vlag van Polen Piotr Mazur Vlag van Rusland Vladimir Goesev Vlag van Duitsland Christian Müller
2001 Vlag van België Jurgen Van den Broeck Vlag van Oekraïne Oleksandr Kvatsjoek Vlag van Nederland Niels Scheuneman
2002 Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Australië Mark Jamieson Vlag van Italië Vincenzo Nibali
2003 Vlag van Rusland Michail Ignatiev Vlag van Oekraïne Dmytro Hrabovsky Vlag van Zweden Viktor Renang
2004 Vlag van Duitsland Patrick Gretsch Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger Vlag van Duitsland Stefan Schäfer
2005 Vlag van Duitsland Marcel Kittel Vlag van Moldavië Alexandr Pljoesjin Vlag van Bulgarije Siarhei Papok
2006 Vlag van Duitsland Marcel Kittel Vlag van Frankrijk Etienne Pierret Vlag van Frankrijk Tony Gallopin
2007 Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney Vlag van Duitsland John Degenkolb Vlag van Rusland Nikita Novikov
2008 Vlag van Polen Michał Kwiatkowski Vlag van Duitsland Jakob Steigmiller Vlag van Verenigde Staten Taylor Phinney
2009 Vlag van Australië Luke Durbridge Vlag van Verenigde Staten Lawson Craddock Vlag van Denemarken Lasse Norman Hansen
2010 Vlag van Luxemburg Bob Jungels Vlag van Duitsland Jasha Sütterlin Vlag van Verenigde Staten Lawson Craddock
2011 Vlag van Denemarken Mads Würtz Schmidt Vlag van Nieuw-Zeeland James Oram Vlag van Australië David Edwards
2012 Vlag van Noorwegen Oskar Svendsen Vlag van Slovenië Matej Mohorič Vlag van Duitsland Maximilian Schachmann
2013 Vlag van België Igor Decraene Vlag van Denemarken Mathias Krigbaum Vlag van Verenigde Staten Zeke Mostov
2014 Vlag van Duitsland Lennard Kämna Vlag van Verenigde Staten Adrien Costa Vlag van Australië Michael Storer
2015 Vlag van Duitsland Leo Appelt Vlag van Verenigde Staten Adrien Costa Vlag van Verenigde Staten Brandon McNulty

Tijdrit junioren (v)[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
2011 Vlag van Australië Jessica Allen Vlag van Verenigd Koninkrijk Elinor Barker Vlag van Duitsland Mieke Kröger
2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk Elinor Barker Vlag van Denemarken Cecilie Uttrup Ludwig Vlag van Nederland Demi de Jong
2013 Vlag van Frankrijk Severine Eraud Vlag van Australië Alexandria Nicholls Vlag van Australië Alexandra Manly
2014 Vlag van Australië Macey Stewart Vlag van Denemarken Pernille Mathiesen Vlag van Australië Anna-Leeza Hull
2015 Vlag van Verenigde Staten Chloe Dygert Vlag van Verenigde Staten Emma White Vlag van Australië Anna-Leeza Hull

Ploegentijdrit voor merkenploegen mannen[bewerken]

Jaar Eerste Tweede Derde
2012 Vlag van België Omega Pharma-Quickstep
Tom Boonen
Sylvain Chavanel
Tony Martin
Niki Terpstra
Kristof Vandewalle
Peter Velits
Vlag van Verenigde Staten BMC Racing Team
Alessandro Ballan
Philippe Gilbert
Taylor Phinney
Marco Pinotti
Manuel Quinziato
Tejay van Garderen
Vlag van Australië Orica-GreenEdge
Sam Bewley
Luke Durbridge
Sebastian Langeveld
Cameron Meyer
Jens Mouris
Svein Tuft
2013 Vlag van België Omega Pharma-Quickstep
Sylvain Chavanel
Tony Martin
Niki Terpstra
Kristof Vandewalle
Peter Velits
Michał Kwiatkowski