Ashleigh Moolman-Pasio
| Ashleigh Moolman-Pasio | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Moolman-Pasio in de Boels Ladies Tour 2019 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Ashleigh Moolman-Pasio | |||
| Bijnaam | Ash | |||
| Geboortedatum | 9 december 1985 | |||
| Geboorteplaats | Pretoria,  Zuid-Afrika | |||
| Lengte | 163 cm | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | AG Insurance-Soudal Quick-Step | |||
| Specialisatie(s) | klimmen en tijdrijden | |||
| Ploegen | ||||
| ||||
| Beste prestaties | ||||
| Gent-Wevelgem | 7e (2018) | |||
| Ronde van Vlaanderen | 4e (2018) | |||
| Amstel Gold Race | 7e (2022, 2024) | |||
| Luik-Bast.-Luik | 4e (2018, 2022) | |||
| Ronde van Italië | 2e (2018, 2021) 1 etappezege | |||
| Ronde van Spanje | 14e (2021) | |||
| WK op de weg | 8e (2019) | |||
| Officiële website | ||||
| ||||
Ashleigh Moolman-Pasio (Pretoria, 9 december 1985) is een Zuid-Afrikaans wielrenster die sinds 2023 voor de Belgische wielerploeg AG Insurance-Soudal Quick-Step rijdt. Ze werd meerdere keren Zuid-Afrikaans en Afrikaans kampioene. Ook won ze brons op de Gemenebestspelen 2014 in Glasgow. Moolman is getrouwd met triatleet Carl Pasio en rijdt sindsdien onder de naam "Moolman-Pasio".
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Ashleigh Moolman studeerde scheikunde[1] aan de Universiteit van Stellenbosch, waar ze haar wielertalent ontdekte. Aanvankelijk deed ze aan triatlon, maar concentreerde zich later op wielrennen. In 2009 studeerde ze af en in 2010 reed ze haar eerste profseizoen in Europa, bij de Belgische wielerploeg Lotto-Belisol Ladies. In dat jaar werd ze 17e in haar eerste Giro-deelname, maar brak ze wel driemaal haar sleutelbeen.[2] In 2011 werd ze voor het eerst Afrikaans kampioene op de weg en tijdens het wereldkampioenschap in Kopenhagen eindigde ze in de top 30 in zowel de weg- als tijdrit.
.jpg)
In 2012 werd ze voor het eerst nationaal Zuid-Afrikaans kampioene op de weg. Ze won het bergklassement van de GP Elsy Jacobs, werd vijfde in de Waalse Pijl en werd tiende in de Giro Donne. In augustus kwam ze uit voor Zuid-Afrika bij de wegwedstrijd tijdens de Olympische Zomerspelen 2012 in Londen. Hier finishte ze als zestiende.[3] Op het onderdeel individuele tijdrit eindigde ze op de 24e plaats.[4] In september werd ze twaalfde tijdens het WK op de weg in Valkenburg, op ruim vier minuten achter winnares Marianne Vos. In november won ze tijdens het continentaal kampioenschap zowel de weg- als de tijdrit.
In 2013 werd ze zowel tweevoudig nationaal als tweevoudig continentaal kampioene. Ze werd derde in de Waalse Pijl, achtste in de Giro en werd voor het derde jaar op rij tweede in de Tour de l'Ardèche; de eerste twee keren achter Emma Pooley en de laatste keer achter Tatiana Antoshina, met slechts 13 seconden verschil.
Na vier jaar bij Lotto-Belisol Ladies, kwam ze in 2014 uit voor het Noorse Hitec Products. Ze won dat jaar brons in de wegrit op de Gemenebestspelen 2014 in Glasgow achter Elizabeth Armitstead en Emma Pooley.
In 2015 stapte ze over naar het Zwitserse Bigla Pro Cycling Team. Ze werd in februari in één week tijd tweevoudig nationaal kampioene en zelfs drievoudig continentaal kampioene; naast de weg- en tijdrit, won ze ook de ploegentijdrit met Zuid-Afrika. In het voorjaar werd ze vierde in de Strade Bianche en de Waalse Pijl en ze werd tiende in de Ronde van Vlaanderen en de Trofeo Alfredo Binda. In juni won ze de driedaagse Auensteiner Radsporttage en werd in de vijfdaagse Emakumeen Bira met één seconde verschil verslagen door Katarzyna Niewiadoma. In juli finishte ze in vier etappes van de Giro op het podium en werd hierdoor vierde op ruim twee minuten achter winnares Anna van der Breggen. In oktober werd ze met vijf seconden verslagen door Elisa Longo Borghini in de tweede editie van de Giro dell'Emilia. Hierdoor werd ze zesde in de UCI-ranglijst, als eerste Zuid-Afrikaanse in de top tien.[5]
Net als in 2015 behaalde ze in 2016 het podium in de Emakumeen Bira, werd ze tweede in de Giro dell'Emilia (wederom achter Longo Borghini) en won ze de Auensteiner Radsporttage. Ze werd derde in de Holland Hills Classic en tweede in The Women's Tour, op elf seconden achter Armitstead. In augustus kwam Moolman uit op de Olympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro; ze werd tiende in de wegrit en twaalfde in de tijdrit. Ze won twee etappes en het eind- en puntenklassement in de Giro della Toscana en met haar ploeg Cervélo-Bigla werd ze tweede in de Open de Suède Vårgårda en derde in het wereldkampioenschap ploegentijdrit in Doha, Qatar. In de tijdrit werd ze 18e en in de wegwedstrijd 26e. Eén week later, op 23 oktober, kwam ze zwaar ten val in de Chrono des Nations, terwijl ze met de snelste tussentijd op koers naar winst lag. Ze brak haar heup toen ze op een stilstaande politiemotor klapte, die gestopt was voor een eerder gevallen renster.[6]
Op 9 februari 2017, ruim drie maanden na haar val, maakte ze haar rentree: ze won het Zuid-Afrikaans kampioenschap tijdrijden. In de wegwedstrijd werd ze derde, net als in de Setmana Ciclista Valenciana. In het eerste volledige Ardense drieluik voor vrouwen eindigde ze telkens in de top tien.[7] Eén week later won ze de proloog in de GP Elsy Jacobs en werd derde in het eindklassement op zeven seconden achter de winnares, thuisrijdster Christine Majerus. Drie weken later won ze de slotrit in de Baskische Emakumeen Bira en nam daarmee de punten-, berg- en leiderstrui over van de Orica-rensters Katrin Garfoot en Annemiek van Vleuten.[8] In de week erna, op 26 en 27 mei, won ze beide wedstrijden van de GP Plumelec-Morbihan.[9] Na enkele top-10 uitslagen in The Women's Tour ging ze als een van de favorieten van start in de Giro Rosa, maar moest voor de 3e etappe opgeven wegens ziekte.[10]
In het voorjaar van 2018 reed Moolman-Pasio zeven voorjaarsklassiekers. Op de 18e plek in de Amstel Gold Race na, eindigde ze in alle wedstrijden in de top tien; zowel in de Ronde van Vlaanderen als in Luik-Bastenaken-Luik behaalde ze de vierde plaats en in de Waalse Pijl eindigde ze zelfs op het podium met de tweede plek.[11]
Op 9 december 2020 won Moolman-Pasio het WK Zwift eSports vrouwen en werd daarmee de eerste wereldkampioene eCycling ooit.[12] Op 10 juli 2021 won ze de koninginnenrit in de Giro Donne.[13]
In februari 2022 gaf Moolman-Pasio aan dat 2022 haar laatste seizoen zal zijn. Een half jaar later kwam ze terug op haar beslissing na haar deelname aan de eerste Tour de France Femmes 2022, waar ze in de laatste etappe niet meer van start ging wegens ziekte.[14] Ze maakte bekend in 2023 uit te komen voor AG Insurance NXTG.[15] Hier kan ze als kopvrouw rijden in de grote ronden, met als hoofddoel te proberen de Tour de France te winnen. [1]
Palmares
[bewerken | brontekst bewerken]- 2009
Zuid-Afrikaans kampioenschap op de weg- 2011
Afrikaans kampioene op de weg- Afrikaans kampioenschap tijdrijden
- Zuid-Afrikaans kampioenschap tijdrijden
- 2012
Zuid-Afrikaans kampioene op de weg- Zuid-Afrikaans kampioenschap tijdrijden
- Afrikaans kampioene op de weg
- Afrikaans kampioene tijdrijden
- Bergklassement GP Elsy Jacobs
- 4e etappe Ronde van de Vrijstaat
- 2e etappe (ITT) Tour de l'Ardèche
- 2013
- Zuid-Afrikaans kampioene op de weg
- Zuid-Afrikaans kampioene tijdrijden
- Afrikaans kampioene op de weg
- Afrikaans kampioene tijdrijden
- Boels Rental Hills Classic
- 2014
- Zuid-Afrikaans kampioene op de weg
- Zuid-Afrikaans kampioene tijdrijden
Wegwedstrijd op de Gemenebestspelen- 2015
- Zuid-Afrikaans kampioene op de weg
- Zuid-Afrikaans kampioene tijdrijden
- Afrikaans kampioene op de weg
- Afrikaans kampioene tijdrijden
- Afrikaans kampioene ploegentijdrit
- 3e etappe Auensteiner–Radsporttage
- Berg- en eindklassement Auensteiner–Radsporttage
- 2016
- 2e etappe (deel B) Auensteiner–Radsporttage
- Eindklassement Auensteiner–Radsporttage
- Proloog en 2e etappe Ronde van Toscane
- Eindklassement Ronde van Toscane
- 2017
- Zuid-Afrikaans kampioene tijdrijden
- Zuid-Afrikaans kampioenschap op de weg
- Proloog GP Elsy Jacobs
- 5e etappe Emakumeen Bira
- Punt-, berg en eindklassement Emakumeen Bira
- La Classique Morbihan
- GP Plumelec-Morbihan
- 2e etappe Ronde van Toscane
- Eindklassement Ronde van Toscnae
- 2018
- Bergklassement Wielerweek van Valencia
- La Classique Morbihan
- GP Plumelec-Morbihan
- 2019
- Emakumeen Nafarroako Klasikoa
Afrikaanse Spelen tijdrijden- 2020
- Zuid-Afrikaans kampioene tijdrijden
- Zuid-Afrikaans kampioene op de weg
- 2021
- 9e etappe Ronde van Italië
- 2022
- 2e etappe Ronde van Romandië
- Eindklassement Ronde van Romandië
- 2023
- 3e etappe Wielerweek van Valencia
- Emakumeen Saria
- 1e etappe Ronde van de Pyreneeën
- Puntenklassement Ronde van de Pyreneeën
- 2024
- Afrikaans kampioene op de weg
- 2026
- Zuid-Afrikaans kampioene tijdrijden
- Zuid-Afrikaans kampioenschap op de weg
Resultaten in voornaamste wedstrijden
[bewerken | brontekst bewerken]
|
|
Ploegen
[bewerken | brontekst bewerken]- 2010 -
Lotto Ladies Team - 2011 - Lotto Honda Team
- 2012 - Lotto-Belisol Ladies
- 2013 - Lotto-Belisol Ladies
- 2014 -
Hitec Products - 2015 -
Bigla Pro Cycling Team - 2016 - Cervélo-Bigla
- 2017 -
Cervélo-Bigla - 2018 -
Cervélo-Bigla - 2019 -
CCC-Liv - 2020 - CCC-Liv
- 2021 - Team SD Worx
- 2022 - Team SD Worx
- 2023 - AG Insurance-Soudal Quick-Step
- 2024 - AG Insurance-Soudal
- 2025 - AG Insurance-Soudal
- 2026 – AG Insurance-Soudal Team
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
· 
· 
- 1 2 NRC-Ashleigh Moolman zit in een ‘fijne mental space’ en wil op haar 37ste de Tour winnen
- ↑ (en) Road to Rio: Will Ashleigh Moolman-Pasio be South Africa’s leading lady or lone rider? Anne-Marije Rook, Cyclingtips.com, 6 augustus 2015. Gearchiveerd op 4 december 2020.
- ↑ Women's Road Race, London2012.com, 29 juli 2012.
- ↑ Uitslag op www.london2012.com
- ↑ (en) Ashleigh Moolman-Pasio Q&A: A role model for change in women's cycling Cyclingnews.com, 3 februari 2016. Gearchiveerd op 2 december 2020.
- ↑ (en) Moolman-Pasio out for three months after collision with race motorbike. South African fractures hip in Chrono des Nations crash. Cyclingnews.com, 24 oktober 2016. Gearchiveerd op 10 mei 2021.
- ↑ (en) From hip fracture to Ardennes Classics contention: Ashleigh Moolman Pasio’s fight back from injury Shane Stokes, Cyclingtips.com, 19 april 2017. Gearchiveerd op 10 april 2021.
- ↑ Emakumeen Bira prooi voor Ashleigh Moolman-Pasio, Van Vleuten tweede Wielerrevue.nl, 21 mei 2017. Gearchiveerd op 25 september 2019.
- ↑ (fr) GP de Plumelec Dames. Ashleigh Moolman signe le doublé en l'emportant de nouveau en haut de Cadoudal. Elle devance Amialiusik, Gillow et Audrey Cordon-Ragot. Velo101.com, 27 mei 2017. Gearchiveerd op 19 januari 2021.
- ↑ (fr) La Canyon-SRAM a bien manoeuvré à San Vendemiano, la 4ème étape du Giro Rosa dans le delta du Pô, Ashleigh Moolman contrainte à l'abandon. Velo101.com, 3 juli 2017. Gearchiveerd op 7 augustus 2017.
- ↑ (en) Moolman-Pasio: It was a game of poker at Fleche Wallonne Cyclingnews.com, 18 april 2018. Gearchiveerd op 27 oktober 2020.
- ↑ www.wielerflits.nl. Gearchiveerd op 21 december 2020.
- ↑ Moolman wint koninginnenrit Giro Donne, Van der Breggen behoudt roze trui NOS.nl, 10 juli 2021
- ↑ Moolman stapt ziek uit de Tour na totale offday: "Lichaam was plots leeg" Sporza.be, 31 juli 2022
- ↑ Ashleigh Moolman-Pasio plakt er bij AG Insurance-NXTG een jaar aan vast Wielerflits.nl, 4 augustus 2022
- (en) Profiel van Ashleigh Moolman-Pasio op ProCyclingStats
- (en) Profiel van Ashleigh Moolman-Pasio op Firstcycling.com
- (en) Profiel van Ashleigh Moolman-Pasio op de website van de UCI
- (en) Profiel van Ashleigh Moolman-Pasio op olympedia.org
- Profiel van Ashleigh Moolman-Pasio op de Wielersite
- Persoonlijke website
- CQ Ranking.com