Ronde van Italië voor vrouwen 2019

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of Italy.svg Giro Rosa 2019
30e editie
Routekaart van de Ronde van Italië voor vrouwen 2019
Routekaart van de Ronde van Italië voor vrouwen 2019
Periode 514 juli
Startplaats Cassano Spinola
Finishplaats Udine
Totale afstand 920,4 km
Gem. snelheid 36,85 km/u
Deelnemers 143
Eindklassementen
Jersey pink.svg Algemeen Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
Jersey violet.svg Punten Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
Jersey green.svg Berg Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
Jersey white.svg Jongeren Vlag van Frankrijk Juliette Labous
Jersey blue.svg Italiaanse Vlag van Italië Elisa Longo Borghini
Ploeg Vlag van Duitsland WNT-Rotor
Navigatie
Giro Rosa 2018     Giro Rosa 2020
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De Ronde van Italië voor vrouwen 2019 (Italiaans: Giro Rosa 2019) werd verreden van vrijdag 5 juli tot en met zondag 14 juli in het noorden van Italië. Het was de 30e editie van de rittenkoers, die deel uitmaakt van de UCI Women's World Tour 2019. De ronde telde tien etappes, inclusief één ploegentijdrit en een klimtijdrit. Titelverdedigster was de Nederlandse Annemiek van Vleuten, die zichzelf opvolgde en naast twee etappes en het eindklassement, ook het punten- en bergklassement won. Drievoudig winnares Marianne Vos won vier etappes en tweevoudig winnares Anna van der Breggen won een etappe.

Koersverloop[bewerken | brontekst bewerken]

Wereldkampioene Anna van der Breggen won de Giro al twee keer.

De dertigste Giro Rosa ging op vrijdag 5 juli van start met een ploegentijdrit in de regio Piemonte, met finish in Castellania, waar Fausto Coppi 100 jaar eerder geboren werd. De Duitse ploeg Canyon-SRAM was het snelste in de 18 kilometer lange rit tegen de klok. Bigla van Cecilie Uttrup Ludwig werd tweede op 24 seconden en CCC-Liv van Marianne Vos en Ashleigh Moolman-Pasio pakte brons op driekwart minuut. Mitchelton-Scott van Annemiek van Vleuten verloor 53 seconden en Boels Dolmans van Anna van der Breggen moest ruim een minuut toegeven op leidster Niewiadoma.[1] De tweede etappe van en naar Viù werd gekleurd door een kopgroep met de Belgische Kelly Van den Steen en de Duitse Romy Kasper. Zij werden echter teruggepakt, waarna Vos de licht oplopende sprint won, voor Van Vleuten, Brand en Van der Breggen. De jonge Demi Vollering was de vijfde Nederlandse in de top tien. De Belgische Sofie De Vuyst pakte de bergtrui, die ze de komende drie dagen zou dragen.[2] In de derde etappe naar Piedicavallo leek de ontsnapte Lucy Kennedy op weg naar ritwinst, maar toen ze haar armen in de lucht stak, werd ze in de laatste meter voorbijgereden door Vos.[3] Ook in de vlakke vierde etappe naar Carate Brianza werd er te vroeg gejuicht. Een kopgroep van drie Italiaanse rensters wist vooruit te blijven, waarvan Nadia Quagliotto in de sprint juichend over de streep kwam, maar het was Letizia Borghesi die op de finishfoto de winnares bleek.[4] Op 9 juli stond de finish van de vijfde etappe voor het eerst in de historie gepland op de Passo di Gavia. Echter, net als anderhalve maand eerder bij de Giro voor mannen kon de Gavia niet beklommen worden door sneeuw en lawinegevaar. De finish werd verplaatst naar het nabij gelegen Lago di Cancano, waardoor de oorspronkelijk 100 km lange bergrit met 12 km werd ingekort, maar het profiel was alsnog bergachtig. Van Vleuten maakte haar favorietenrol waar en reed maarliefst drie minuten weg van de rest. Een van haar concurrentes, de Italiaanse Elisa Longo Borghini noemde haar zelfs 'buitenaards': "the alien has gone, now the race for the human beings begins".[5] Ook een dag later in de twaalf kilometer lange klimtijdrit naar Teglio was de wereldkampioene tijdrijden oppermachtig: ze pakte bijna een minuut op Van der Breggen en bijna twee minuten op de rest.[6] De zevende etappe werd wederom een prooi voor Vos, die de sprint won van een selecte groep die overbleef na de Muro della Tisa.[7] In het begin van de achtste etappe naar Maniago reed roze truidraagster Van Vleuten even solo, maar nadat zij was teruggepakt, ontstond een kopgroep van tien rensters. De Britse Lizzy Banks ontsnapte op twaalf kilometer voor de streep en haar ploeggenote Leah Thomas parreerde alle tegenaanvallen, waardoor Banks haar eerste profzege kon boeken. Een halve minuut later won Thomas de sprint van de negen achtervolgers, waarbij De Vuyst als vijfde finishte en Pauliena Rooijakkers als zevende.[8] Ook de voorlaatste etappe vond plaats in de regio Friuli. Op de slotklim Malga Montasio in Chiusaforte moest uit een favorietengroep de een na de andere renster lossen, door het hoge tempo van de leidster. Toen haar ploeggenote Spratt moest lossen, waren enkel Van Vleuten en Van der Breggen over. De roze trui reed weg op drie kilometer voor de streep, maar de regenboogtrui gaf niet op en sprong in de laatste hectometers op en over de leidster.[9] De slotrit eindigde na 118 km op de klim naar het kasteel van Udine en ook deze aankomst was Vos op het lijf geschreven. Ze versloeg Lucinda Brand en de Belgische Lotte Kopecky en boekte haar vierde ritzege. Annemiek van Vleuten haalde onbedreigd voor de tweede maal de eindzege binnen en zag haar ploeggenote Spratt op plek drie naast haar op het podium. 'Vleuty' pakte tevens het punten- en bergklassement. Longo Borghini was de beste Italiaanse, de Franse Juliette Labous de beste jongere en WNT-Rotor won het ploegenklassement.[10]

Teams[bewerken | brontekst bewerken]

Wereldkampioene tijdrijden en titelverdedigster Annemiek van Vleuten was de topfavoriete.

Van de vijftien beste UCI-ploegen die automatisch een uitnodiging ontvingen, was enkel het Amerikaanse Team Tibco afwezig. De overige veertien (waaronder de vier Nederlandse ploegen Boels Dolmans, CCC-Liv, Parkhotel Valkenburg en Team Sunweb) werden aangevuld met tien andere ploegen, met daarbij vijf Italiaanse ploegen en het Belgische Lotto Soudal Ladies. Er gingen in totaal vijf Belgische rensters van start, van wie vier bij laatstgenoemde ploeg. De 24 Nederlandse deelnemers waren verdeeld over tien verschillende ploegen.

Titelverdedigster Annemiek van Vleuten was ook deze keer de topfavoriete. Ook tweevoudig winnares Anna van der Breggen was een van de favorietes, net als haar ploeggenote Katie Hall, Van Vleutens ploeggenote Amanda Spratt, Lucinda Brand (Sunweb), de Deense Cecilie Uttrup Ludwig (Bigla), de Zuid-Afrikaanse Ashleigh Moolman-Pasio (CCC-Liv), de Poolse Katarzyna Niewiadoma (Canyon-SRAM) en de Italiaanse Elisa Longo Borghini (Trek-Segafredo). Sofie De Vuyst was de Belgische met de meeste kans op een hoge klassering, net als haar ploeggenote Demi Vollering van Parkhotel Valkenburg. Voor ritzeges waren o.a. de Nederlanders Marianne Vos (CCC-Liv) en Kirsten Wild (WNT-Rotor) favoriet.

Nrs. Code Ploeg
1-6 MTS Vlag van Australië Mitchelton-Scott
11-16 ALE Vlag van Italië Alé Cipollini
21-26 VAI Vlag van Italië Aromitalia Vaiano
31-36 CZF Vlag van Albanië Conceria Zabri-Fanini-Guerciotti
41-46 BPK Vlag van Italië BePink
51-56 BIG Vlag van Denemarken Bigla
61-66 BDU Vlag van Spanje Bizkaia-Durango
71-76 DLT Vlag van Nederland Boels Dolmans
81-86 BTC Vlag van Slovenië BTC City Ljubljana
91-96 CSR Vlag van Duitsland Canyon-SRAM
101-106 CCC Vlag van Nederland CCC-Liv
111-116 CGS Vlag van Rusland Cogeas-Mettler
Nrs. Code Ploeg
121-126 SBT Vlag van Italië Eurotarget-Bianchi-Vitasana
131-136 FDJ Vlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope
141-146 LSL Vlag van België Lotto Soudal Ladies
151-156 MOV Vlag van Spanje Movistar Team
161-166 PHV Vlag van Nederland Parkhotel Valkenburg
171-176 SER Vlag van Italië Servetto Giusta
181-186 SUN Vlag van Nederland Team Sunweb
192-196 TVC Vlag van Denemarken Team Virtu
201-206 TOP Vlag van Italië Top Girls Fassa Bortolo
211-216 TFS Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo
221-226 VAL Vlag van Italië Valcar PBM
231-236 WNT Vlag van Duitsland WNT-Rotor

Etappe-overzicht[bewerken | brontekst bewerken]

Op 22 december 2018 maakte de organisatie de eerste en de laatste twee etappes bekend. De ronde ging net als de voorgaande jaren van start met een ploegentijdrit, deze keer in de regio Piemonte, tussen Cassano Spinola en Castellania, waar Fausto Coppi 100 jaar eerder geboren werd.[11] De finale van de ronde vond net als in 2018 plaats in de regio Friuli. De achtste rit finishte in Maniago, de negende finishte na 125 km boven op de Malga Montasio in Chiusaforte en de slotrit eindigde na 118 km op de klim naar het kasteel van Udine.[12] In november 2018 werd ook al bekend dat een van de etappes zou finishen op de 2600 meter hoge Passo di Gavia.[13] Het zou de eerste keer zijn dat de berg door vrouwen in wedstrijd wordt beklommen en de eerste keer überhaupt dat er een koers finisht; de Giro d'Italia voor mannen ging al negen keer over de Gavia (waaronder in 1988, toen Johan van der Velde als eerste de top bereikte en Erik Breukink de etappe won), maar finishte er nog nooit.[14]

Op 8 maart werd de hele route bekendgemaakt. De aankomst op de Gavia stond gepland op 9 juli in de 5e etappe en een dag later volgde een klimtijdrit van 12 km naar Teglio.[15][16] Net als anderhalve maand eerder bij de Giro voor mannen kon de Gavia niet beklommen worden door sneeuw en lawinegevaar. De finish werd verplaatst naar het nabij gelegen Lago di Cancano, waardoor de oorspronkelijk 100 km lange bergrit met 12 km werd ingekort, maar het profiel was alsnog bergachtig.

# datum start finish profiel afstand winnaar Jersey pink.svg klassementsleider
1e 5 juli Cassano Spinola Castellania Tijdritklokje ploegentijdrit 18 km Vlag van Duitsland Canyon-SRAM Vlag van Polen Katarzyna Niewiadoma
2e 6 juli Viù Viù Heuvelachtig profiel heuvelrit 78,3 km Vlag van Nederland Marianne Vos
3e 7 juli Sagliano Micca Piedicavallo Heuvelachtig profiel heuvelrit 104,1 km Vlag van Nederland Marianne Vos
4e 8 juli Lissone Carate Brianza Vlak profiel vlakke rit 100,1 km Vlag van Italië Letizia Borghesi
5e 9 juli Ponte in Valtellina Passo di Gavia Lago di Cancano Bergachtig profiel bergrit 100,7 88,8 km Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
6e 10 juli Chiuro Teglio Tijdritklokje individuele tijdrit 12,1 km Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
7e 11 juli Cornedo Vicentino San Giorgio di Perlena
(Fara Vicentino)
Heuvelachtig profiel heuvelrit 128,3 km Vlag van Nederland Marianne Vos
8e 12 juli Vittorio Veneto Maniago Heuvelachtig profiel heuvelrit 133,3 km Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lizzy Banks
9e 13 juli Gemona del Friuli Chiusaforte (Malga Montasio) Bergachtig profiel bergrit 125,5 km Vlag van Nederland Anna van der Breggen
10e 14 juli San Vito al Tagliamento Udine Heuvelachtig profiel heuvelrit 120,0 km Vlag van Nederland Marianne Vos

Etappe-uitslagen[bewerken | brontekst bewerken]

1e etappe (TTT)[bewerken | brontekst bewerken]

1e etappe, ploegentijdrit
Vrijdag 5 juli: Cassano Spinola - Castellania (18 km)
Plaats Naam Tijd
Winnaar Vlag van Duitsland Canyon-SRAM 31'41"
2 Vlag van Denemarken Bigla + 24"
3 Vlag van Nederland CCC-Liv + 45"
4 Vlag van Australië Mitchelton-Scott + 53"
5 Vlag van Nederland Boels Dolmans + 1'04"

2e etappe[bewerken | brontekst bewerken]

2e etappe
Zaterdag 6 juli: Viù - Viù (78,3 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland CCC-Liv 2u15'56"
2 Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott z.t.
3 Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Nederland Team Sunweb z.t.
4 Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans z.t.
5 Vlag van Italië Soraya Paladin Vlag van Italië Alé Cipollini z.t.

3e etappe[bewerken | brontekst bewerken]

3e etappe
Zondag 7 juli: Sagliano Micca - Piedicavallo (104,1 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland CCC-Liv 2u49'11"
2 Vlag van Australië Lucy Kennedy Vlag van Australië Mitchelton-Scott z.t.
3 Vlag van Denemarken Cecilie Uttrup Ludwig Vlag van Denemarken Bigla z.t.
4 Vlag van Zuid-Afrika Ashleigh Moolman Vlag van Nederland CCC-Liv z.t.
5 Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott z.t.

4e etappe[bewerken | brontekst bewerken]

4e etappe
Maandag 8 juli: Lissone - Carate Brianza (100,1 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Italië Letizia Borghesi Vlag van Italië Aromitalia Vaiano 2u29'50"
2 Vlag van Italië Nadia Quagliotto Vlag van Italië Alé Cipollini z.t.
3 Vlag van Italië Chiara Perini Vlag van Italië BePink z.t.
4 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland CCC-Liv + 42"
5 Vlag van Canada Leah Kirchmann Vlag van Nederland Team Sunweb z.t.

5e etappe[bewerken | brontekst bewerken]

5e etappe, niet over de Gavia
Dinsdag 9 juli: Ponte in Valtellina - Passo di Gavia Lago di Cancano (100,7 88,8 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott 3u09'47"
2 Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Nederland Team Sunweb + 2'57"
3 Vlag van Polen Kasia Niewiadoma Vlag van Duitsland Canyon-SRAM z.t.
4 Vlag van Italië Soraya Paladin Vlag van Italië Alé Cipollini z.t.
5 Vlag van Australië Amanda Spratt Vlag van Australië Mitchelton-Scott z.t.

6e etappe (ITT)[bewerken | brontekst bewerken]

6e etappe, klimtijdrit
6e etappe, profiel van de klimtijdrit
Woensdag 10 juli: Chiuro - Teglio (12,1 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott 24'32"
2 Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans + 52"
3 Vlag van Italië Elisa Longo Borghini Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo + 1'48"
4 Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Nederland Team Sunweb + 1'49"
5 Vlag van Frankrijk Juliette Labous Vlag van Nederland Team Sunweb + 1'54"

7e etappe[bewerken | brontekst bewerken]

7e etappe
Donderdag 11 juli: Cornedo Vicentino - San Giorgio di Perlena (Fara Vicentino) (128,3 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland CCC-Liv 3u19'33"
2 Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans z.t.
3 Vlag van Italië Elisa Longo Borghini Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo + 3"
4 Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott z.t.
5 Vlag van Nederland Demi Vollering Vlag van Nederland Parkhotel Valkenburg + 9"

8e etappe[bewerken | brontekst bewerken]

8e etappe
Vrijdag 12 juli: Vittorio Veneto - Maniago (133,3 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lizzy Banks Vlag van Denemarken Bigla 3u38'17"
2 Vlag van de Verenigde Staten Leah Thomas Vlag van Denemarken Bigla + 30"
3 Vlag van Italië Soraya Paladin Vlag van Italië Alé Cipollini z.t.
4 Vlag van Polen Malgorzata Jasinska Vlag van Spanje Movistar Team z.t.
5 Vlag van België Sofie De Vuyst Vlag van Nederland Parkhotel Valkenburg z.t.

9e etappe[bewerken | brontekst bewerken]

9e etappe
9e etappe, profiel met een lange slotklim
Zaterdag 13 juli: Gemona del Friuli - Chiusaforte (Malga Montasio) (125,5 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans 3u26'27"
2 Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott + 17"
3 Vlag van Zuid-Afrika Ashleigh Moolman Vlag van Nederland CCC-Liv + 1'38"
4 Vlag van Australië Amanda Spratt Vlag van Australië Mitchelton-Scott z.t.
5 Vlag van de Verenigde Staten Katie Hall Vlag van Nederland Boels Dolmans + 1'57"

10e etappe[bewerken | brontekst bewerken]

10e etappe
Zondag 14 juli: San Vito al Tagliamento - Udine (120,0 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland CCC-Liv 2u51'45"
2 Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Nederland Team Sunweb + 1"
3 Vlag van België Lotte Kopecky Vlag van België Lotto Soudal Ladies z.t.
4 Vlag van Italië Soraya Paladin Vlag van Italië Alé Cipollini + 4"
5 Vlag van Polen Kasia Niewiadoma Vlag van Duitsland Canyon-SRAM z.t.

Uitvallers[bewerken | brontekst bewerken]

Eindklassementen[bewerken | brontekst bewerken]

Algemeen klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Ploeg Tijd
Roze trui Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott 25u01'41"
2 Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans +3'45"
3 Vlag van Australië Amanda Spratt Vlag van Australië Mitchelton-Scott +6'55"
4 Vlag van Zuid-Afrika Ashleigh Moolman-Pasio Vlag van Nederland CCC-Liv +7'54"
5 Vlag van Polen Katarzyna Niewiadoma Vlag van Duitsland Canyon-SRAM +7'57"
6 Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Nederland Team Sunweb +8'01"
7 Vlag van de Verenigde Staten Katie Hall Vlag van Nederland Boels Dolmans +8'16"
8 Vlag van Italië Elisa Longo Borghini Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo +8'19"
9 Vlag van Italië Soraya Paladin Vlag van Italië Alé Cipollini +9'13"
10 Vlag van Italië Erica Magnaldi Vlag van Duitsland WNT-Rotor +9'31"

Puntenklassement[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Ploeg Punten
Paarse trui Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott 74
2 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland CCC-Liv 68
3 Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans 54

Bergklassement[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Ploeg Punten
Groene trui Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott 47
2 Vlag van Australië Amanda Spratt Vlag van Australië Mitchelton-Scott 29
3 Vlag van België Sofie De Vuyst Vlag van Nederland Parkhotel Valkenburg 22

Jongerenklassement[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Ploeg Tijd
Witte trui Vlag van Frankrijk Juliette Labous Vlag van Nederland Team Sunweb 25u11'32"
2 Vlag van Colombia Paula Patiño Vlag van Spanje Movistar Team +7'50"
3 Vlag van Frankrijk Évita Muzic Vlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope +10'36"

Beste Italiaanse[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Ploeg Tijd
Blauwe trui Vlag van Italië Elisa Longo Borghini Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo 25u10'00"
2 Vlag van Italië Soraya Paladin Vlag van Italië Alé Cipollini +54"
3 Vlag van Italië Erica Magnaldi Vlag van Duitsland WNT-Rotor +1'12"

Klassementenverloop[bewerken | brontekst bewerken]

Jersey pink.svg De roze trui wordt uitgereikt aan de rijdster met de laagste totaaltijd.
Jersey violet.svg De (ciclamino) paarse trui wordt uitgereikt aan de rijdster met de meeste punten van de etappefinishes en tussensprints.
Jersey green.svg De "Queen of the Mountains" (Bergkoningin) trui wordt uitgereikt aan de rijdster met de meeste behaalde punten uit bergtop passages.
Jersey white.svg De witte trui wordt uitgereikt aan de beste jongere in het algemeen klassement.
Jersey blue.svg De (azzurre) blauwe trui wordt uitgereikt aan de beste Italiaanse rijdster in het algemeen klassement.
Etappe Winnaar Algemeen klassement
Jersey pink.svg
Puntenklassement
Jersey violet.svg
Bergklassement
Jersey green.svg
Jongerenklassement
Jersey white.svg
Beste Italiaanse
Jersey blue.svg
Ploegenklassement
1 Vlag van Duitsland Canyon-SRAM Vlag van Polen Katarzyna Niewiadoma niet uitgereikt niet uitgereikt Vlag van Nieuw-Zeeland Mikayla Harvey Vlag van Italië Elisa Longo Borghini Vlag van Duitsland Canyon-SRAM
2 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van België Sofie De Vuyst Vlag van Frankrijk Juliette Labous
3 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Australië Mitchelton-Scott
4 Vlag van Italië Letizia Borghesi Vlag van België Sofie De Vuyst
5 Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Duitsland WNT-Rotor
6 Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
7 Vlag van Nederland Marianne Vos
8 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lizzy Banks
9 Vlag van Nederland Anna van der Breggen
10 Vlag van Nederland Marianne Vos
Eindklassementen Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Frankrijk Juliette Labous Vlag van Italië Elisa Longo Borghini Vlag van Duitsland WNT-Rotor

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]