Magnetische veldsterkte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Elektromagnetisme
Lightning strike jan 2007.jpg
elektriciteit · magnetisme
Wetenschappers

De magnetische veldsterkte, meestal aangeduid met het symbool , is een vectorgrootheid die de sterkte van een magnetisch veld uitdrukt. In het SI-stelsel wordt de magnetische veldsterkte uitgedrukt in ampère per meter ofwel A/m. Een oudere eenheid in het cgs-stelsel is de oersted (=1000/4π ≈ 79,5775 A/m).

De magnetische veldsterkte hangt volgens de Wet van Ampère als volgt samen met een elektrische stroom die door een gesloten lus C, met lengte , omsloten wordt:

De magnetische veldsterkte is de tegenhanger van de magnetische fluxdichtheid (ook magnetische inductie genoemd) in de wetten van Maxwell. De relatie tussen beide:

,

waarin de magnetische permeabiliteit van het medium is.