Magnetische flux

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elektromagnetisme
Lightning strike jan 2007.jpg
Elektriciteit · Magnetisme

De magnetische flux door een oppervlak A is een natuurkundige grootheid waarmee de "hoeveelheid magnetisme", op het oppervlak A, of beter, de hoeveelheid magnetische veldlijnen die het oppervlak A doorkruisen, wordt aangegeven. Magnetische flux, soms ook 'magnetische stroom' genoemd, wordt uitgedrukt in weber of voltseconde.

Als symbool voor magnetische flux wordt doorgaans de Griekse hoofdletter Φ (phi) gebruikt.

.

Daarin is:

Φ de magnetische flux in Vs of weber (Wb)
A het oppervlak
de magnetische fluxdichtheid in Vs/m2 of tesla (T)
de normaalvector op het oppervlak A in m2


Als het magnetisch veld homogeen is en het oppervlak niet gekromd, dan is de magnetische flux gelijk aan het inwendig product van de magnetische fluxdichtheid en het oppervlak :

,

waarin B en A de lengtes van de vectoren en zijn, en α de hoek tussen de vectoren.

Zie ook[bewerken]