Margaretha van Frankrijk (1310-1382)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Margaretha van Frankrijk
1310-1382
Portret van Margaretha van Frankrijk uit Recueil d'Arras.
Portret van Margaretha van Frankrijk uit Recueil d'Arras.
Vrijgravin van Bourgondië
Periode 1361-1382
Voorganger Filips van Rouvres
Opvolger Lodewijk I
gravin van Artesië
Periode 1361-1382
Voorganger Filips van Rouvres
Opvolger Lodewijk I
Vader Filips V van Frankrijk
Moeder Johanna II van Bourgondië
Dynastie Huis Capet
Partner Lodewijk I van Vlaanderen
Kinderen Lodewijk II van Vlaanderen

Margaretha van Frankrijk (ca. 1312[1] - 9 mei 1382) was een Franse prinses uit de dynastie van de Capetingen. Door haar huwelijk met graaf Lodewijk I van Vlaanderen was ze vanaf 1322 gravin van Vlaanderen en nam zij de regering na de dood van haar man in 1346 op zich als voogd van haar zoon Lodewijk van Male. Door de dood van haar kinderloze verwant Filips van Rouvres werd ze in 1361 bovendien gravin van Artesië en vrijgravin van Bourgondië.

Leven[bewerken]

Margaretha kwam als tweede dochter van de latere Franse koning Filips V en paltsgravin Johanna II van Bourgondië, gravin van Artesië ter wereld. Overeenkomstig de afspraken van het verdrag van Parijs, trouwde Margaretha op 21 juli 1320 met Lodewijk I, de latere graaf van Vlaanderen, Nevers en Rethel. De verbintenis zou de pas gesloten vrede tussen Lodewijks grootvader, de Vlaamse graaf Robert III, en Margaretha's vader Filips bezegelen.

Nadat haar man in 1346 in de slag bij Crécy was gevallen, nam zij de politieke verantwoordelijkheid voor zijn gebieden op zich en was de drijvende kracht achter het huwelijk van haar zoon Lodewijk met Margaretha van Brabant, dochter van hertog Jan III van Brabant. Nadat haar zoon mondig was geworden, zorgde ze voor een vasthouden aan de Frans-Vlaamse alliantie. Daarnaast was ze als bemiddelaarster tussen haar zoon en het opstandige Gent actief,[2] doch kon de strijd tijdens haar leven niet bijleggen.

Toen de kleinzoon van haar oudere zus Johanna, de Bourgondische vrijgraaf Filips van Rouvres, in 1361 kinderloos stierf, erfde ze het vrijgraafschap Bourgondië en het graafschap Artesië. In haar hoedanigheid als gravin van Artesië en Bourgondië had zij een groot aandeel in het in 1369 gesloten huwelijk tussen haar kleindochter Margaretha van Vlaanderen en de Bourgondische hertog Filips de Stoute.

Na haar dood op 9 mei 1382 werd Margaretha van Frankrijk in de graftombe van de Franse koningen, de kathedraal van Saint-Denis in Parijs, ter aarde besteld.[3]

Noten[bewerken]

  1. M. Vandermaesen, art. Margarete (Margaretha) v. Frankreich, in Lexikon des Mittelalters 6 (2002), col. 240.
  2. M. Vandermaesen, art. Margarete (Margaretha) v. Frankreich, in Lexikon des Mittelalters 6 (2002), col. 241.
  3. C. Cawley, CAPET, fmg.ac (2006-2016).

Referenties[bewerken]