Vrijgraafschap Bourgondië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Comté de Bourgogne/Franche-Comté (fr)
Freigrafschaft Burgund (de)
Vrijgraafschap Bourgondië
Deel van Opper-Bourgondië en het koninkrijk Arelat, vervolgens staat binnen het Heilige Roomse Rijk
 Koninkrijk Bourgondië 867 – 1678 Koninkrijk Frankrijk (1589-1792) 
Blason Bourgogne-comté ancien(aigle).svg Blason fr Franche-Comté.svg
Kaart
Vrijgraafschap Bourgondië (blauw) in de 14e eeuw.
Vrijgraafschap Bourgondië (blauw) in de 14e eeuw.
Algemene gegevens
Hoofdstad Dole
Talen Frans
Religie(s) Rooms-katholiek
Regering
Regeringsvorm Vorstendom
Staatshoofd - Graaf (tot 1169)
- Paltsgraaf (1169-±1360)
- Vrijgraaf (±1360-1678)
(lijst)

Het Vrijgraafschap Bourgondië (Duits: Freigrafschaft Burgund; Frans: Comté de Bourgogne, later Franche-Comté[1]) was een allodiaal graafschap. Het valt ongeveer samen met het huidige Franche-Comté.Het vorstendom was oorspronkelijk een deel van het Heilige Roomse Rijk, maar werd later betwist tussen de hertogen van Bourgondië, de koningen van Frankrijk en de keizers van het Heilige Roomse Rijk.

Het graafschap ontstond door het uiteenvallen van Midden-Francië in 867 binnen het koninkrijk Opper-Bourgondië, waar het koningschap in die tijd zwak was en versnipperde. Na de dood van zijn schoonbroer hertog van Bourgondië Hugo de Zwarte in 925 verkreeg Leutald I van Mâcon macht over het gebied ten oosten van de rivier Saône en later zijn zoon Alberik II van Mâcon. In 982 werd Otto Willem van Bourgondië, zoon van verdreven koning van Italië Adelbert I van Ivrea paltsgraaf van het gebied noordwesten Opper-Bourgondië door zijn huwelijk met Ermentrudis van Roucy weduwe van Alberik. De graven 'van Besançon' en later 'van Bourgondië' zetelden in Dole en zijn bekend vanaf de 10e eeuw.

In 1156 trouwde Beatrix I van Bourgondië met Keizer Frederik I Barbarossa. Hun vierde zoon Otto I van Bourgondië werd in 1190 paltsgraaf.

In 1295 maakte Otto IV van Bourgondië een verkoop- en huwelijksverdrag met koning Filips IV van Frankrijk. Zijn dochter Johanna II van Bourgondië trouwde met de later koning Filips V van Frankrijk van het Huis Capet.

Dochter Johanna III van Bourgondië erfde het graafschap en na de dood van kleinzoon Filips van Rouvres in 1361, erfde haar zuster Margaretha van Frankrijk het vrijgraafschap . Na haar dood in 1382 verwierf haar zoon Lodewijk van Male, de graaf van Vlaanderen ook dit graafschap, dat inmiddels bekendstond als het 'Vrijgraafschap Bourgondië'. Zijn dochter Margaretha van Male, eerder getrouwd met Filips van Rouves, trouwde in 1369 met de hertog van Bourgondië Filips de Stoute, de jongere broer van koning Karel V van Frankrijk van het huis Valois.

Maria van Bourgondië trouwde in 1477 met Oostenrijkse kroonprins Maximiliaan van Oostenrijk. Met de Vrede van Senlis (1492) werd onder andere het graafschap gesplitst van het hertogdom.

In 1512 werd het Vrijgraafschap toegevoegd aan de Bourgondische Kreits. Met de opvolging van Keizer Karel V in 1555 door zijn zoon Filips II van Spanje werd het vrijgraafschap onderdeel van het Spaanse Rijk.

Na de Hollandse Oorlog, door de Vrede van Nijmegen in 1678 hield het graafschap op te bestaan, toen het door Lodewijk XIV van Frankrijk veroverd werd en voortaan een Franse provincie van het Franse koninkrijk was tot aan de Franse Revolutie.

Zie ook[bewerken]

Vrijgraafschap Bourgondië 1477