Maxim Februari

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Max Drenth
Maxim Februari.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Maximiliaan Drenth
Pseudoniem(en) M. Februari
Marjolijn Februari
Geboren 23 februari 1963, Coevorden
Land Nederland
Beroep filosoof, schrijver en columnist
Werk
Jaren actief 1989-heden
Genre Literaire roman, columns
Invloeden Louis Couperus, John Steinbeck, Lewis Carroll, e.a.[1]
Bekende werken De maakbare man
Uitgeverij Uitgeverij Prometheus
Onderscheidingen Multatuliprijs (1990)
Frans Kellendonk-prijs (2008)
Annie Romein-Prijs (2007)
Nominaties:
Shortlist Gouden Uil Literatuurprijs (2001 en 2008)
Shortlist Libris Literatuurprijs
Longlist Impac Dublin Award (2011)[1]
Website
Portaal  Portaalicoon   Filosofie
Literatuur

Maxim Februari, pseudoniem van Maximiliaan (Max) Drenth, (Coevorden, 23 februari 1963), is een Nederlands filosoof, jurist, schrijver en columnist. Februari publiceerde eerder onder de namen M. Februari, Marjolijn Februari en M. Drenth von Februar.

Loopbaan[bewerken]

Februari studeerde kunstgeschiedenis, filosofie en rechten aan de Universiteit Utrecht. In 1989 kwam onder het pseudoniem M. Februari zijn eerste roman uit, De zonen van het uitzicht, waarvoor hij het daaropvolgende jaar de Multatuliprijs ontving. In 2007 volgde De Literaire Kring. Van 1999 tot juli 2010 schreef Februari columns voor de Volkskrant; in augustus 2010 verwisselde hij deze krant voor NRC Handelsblad.

Omdat hij volgens eigen zeggen te jong was om de rest van zijn leven proza te schrijven, aanvaardde Februari in 1991 een positie als aio aan de Katholieke Universiteit Brabant. Hij deed onderzoek naar economie en ethiek, wat resulteerde in de dissertatie Een pruik van paardenhaar & Over het lezen van een boek, Amartya Sen en de Onmogelijkheid van de Paretiaanse liberaal.[2] Dit proefschrift werd genomineerd voor De Gouden Uil Literatuurprijs.

Ook De Literaire kring, over een elitair leesclubje dat door het lezen van een populaire roman geconfronteerd wordt met zijn eigen morele gedrag, kwam op de shortlist van De Gouden Uil. Het boek werd ook genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs. In 2008 ontving Februari de Frans Kellendonk-prijs voor het gehele oeuvre en in 2011 sprak hij de jaarlijkse Mosse-lezing uit.

De grootvader van Februari was 'fout' in de Tweede Wereldoorlog, omdat hij dienst had genomen in het Duitse leger. Het gezin van de moeder van Februari was daardoor voor lange tijd stateloos. In een interview in 2012 gaf Februari aan dat deze episode invloed had gehad op zijn opvattingen over recht, moraal en over de "ingewikkeldheid van die dingen".[3]

Gebruik van pseudoniemen[bewerken]

Over zijn pseudoniemen zei Februari in een Volkskrant-interview van 27 juli 2007:

Aanhalingsteken openen

Die naam [M. Drenth von Februar] heb ik ooit verworven, mijn ouders heten niet zo. En probeer er maar niet achter te komen hoe dat zit, want dat lukt niemand.” En verder: „Ik heb me vroeger beijverd voor geestelijk hermafroditisme. In mijn eerste roman, gepubliceerd onder de naam M. Februari, komt voortdurend de auteur aan bod die nu weer vrouwelijk, dan weer mannelijk is. Er kwamen zes voornamen in voor, drie manlijke en drie vrouwelijke. Op verzoek van de hoofdredactie van de Volkskrant die blij was met een vrouwelijke columnist, heb ik de M. vervangen door Marjolijn.

Aanhalingsteken sluiten

Maxim Februari[bewerken]

Februari publiceerde eerder onder de namen M. Februari en Marjolijn Februari. Op 15 september 2012 berichtte NRC Handelsblad dat Februari, geboren als vrouw met de voornaam Marjolijn, voortaan onder de naam Maxim Februari zou publiceren. Hij had de krant laten weten in het voorjaar van 2012 te zijn begonnen met het gebruik van mannelijke hormonen. „Dit om lichamelijk te transformeren en vanaf nu verder te leven als man.[4] Sinds begin 2013 staat hij in de Gemeentelijke Basis Administratie vermeld als Maximiliaan. In februari 2013 publiceerde Maxim Februari het boekje De maakbare man. Notities over transseksualiteit.

Publicaties[bewerken]

  • Maxim Februari: De maakbare man. Notities over transseksualiteit. Amsterdam, Uitgeverij Prometheus, 2013. ISBN 978-90-446-2318-5
  • Marjolijn Februari: Ons soort mensen. (Columns uit de Volkskrant en NRC Handelsblad). Amsterdam, Uitgeverij Prometheus, 2011. ISBN 978-90-446-1795-5
  • Marjolijn Februari: Variaties op de standaard. (Interviews) Den Haag, Forum Standaardisatie, 2008. ISBN 978-90-79490-01-1
  • Marjolijn Februari: De literaire kring. Amsterdam, Uitgeverij Prometheus, 2007. 12e druk 2010: ISBN 978-90-446-1557-9
  • Teder. Samenst. Daniel Koning en Bernd Wouthuysentekst Marjolijn Februari. Amsterdam, Uitgeverij Lubberhuizen, 2006. ISBN 978-90-5937-136-1
  • Marjolijn Februari: Schrappen. Zoeterwoude, De Uitvreter, 2005. Geen ISBN
  • Marjolijn Drenth von Februar (et al.): Globalisation and human dignity. Sources and challenges in catholic social thought. An essay. Budel, DAMON, 2004. ISBN 90-5573-577-9 (geb.)
  • Marjolijn Februari: Park Welgelegen. Notities over morele verwarring. (Eerder verschenen in De Volkskrant). Amsterdam, Querido, 2004. ISBN 90-214-6211-7
  • Marjolijn Februari: Stilte als storm. Co-referaat bij Beschadigde beelden door Tom Lanoye (Van der Leeuw-lezing 2003). Amsterdam, Volkskrant Boekenfonds, 2003. ISBN 90-71474-80-1
  • Marjolijn Drenth (& M. Februari): Een pruik van paardenhaar & Over het lezen van een boek. Amartya Sen en de onmogelijkheid van de Paretiaanse liberaal. Amsterdam, Querido 2000. (Proefschrift Katholieke Universiteit Brabant, Tilburg). ISBN 90-214-6210-9
  • God, een collage. Samengest. door Marjolijn Februari. Amsterdam, Uitgeverij Prometheus, 1994. ISBN 90-5333-266-9 (2e, herz. druk 2008: ISBN 978-90-446-1285-1)
  • M. Februari: Quodlibet (een kerstvertelling). Amsterdam, Querido, 1994. ISBN 90-214-6209-5
  • M. Februari: De zonen van het uitzicht. Amsterdam, Querido, 1989. ISBN 90-214-6208-7
    • (Vert.) Horisontens zoner. Roman. Overs. fra hollandsk på dansk ved Frants Iver Gundelach. København, Politisk Revy, 1993. ISBN 87-7378-103-7

Externe links[bewerken]