Naar inhoud springen

Maxim Februari

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Max Drenth
Maxim Februari (2025)
Maxim Februari (2025)
Algemene informatie
Volledige naam Maximiliaan Drenth
Pseudoniem(en) Maxim Februari
M. Februari
Geboortedatum 23 februari 1963[1]
Geboorteplaats Coevorden[1]
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Opleiding gevolgd aan Tilburg University
Universiteit UtrechtBewerken op Wikidata
Beroep filosoof, schrijver en columnist
Jaren actief 1989-heden
Werk
Genre(s) literaire roman, columns
Bekende werken De literaire kring (2007), De maakbare man (2013), Doe zelf normaal (2023)
Uitgeverij(en) Uitgeverij Prometheus
Prijzen en onderscheidingen Multatuliprijs (1990)[2]
Frans Kellendonk-prijs (2008)[3]
Annie Romein-Prijs (2007)[4]
J.L. Heldringprijs (2018)[5][6]
C.C.S. Crone-prijs (2019)[7]
P.C. Hooft-prijs (2020)[8][9]
Dbnl-profiel
(en) IMDb-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Filosofie
Literatuur

Maxim Februari, pseudoniem van Maximiliaan (Max) Drenth (Coevorden, 23 februari 1963), is een Nederlandse filosoof, jurist, schrijver en columnist. Hij ontving in 2020 de P.C. Hooft-prijs.

Loopbaan

[bewerken | brontekst bewerken]

Na het Utrechts Stedelijk Gymnasium studeerde Februari aan de Universiteit Utrecht, en behaalde daarbij het doctoraalexamen filosofie (1985), kunstgeschiedenis (1986) en Nederlands recht (1991).[10]

In 1989 kwam onder het pseudoniem M. Februari zijn eerste roman uit, De zonen van het uitzicht, waarvoor hij het daaropvolgende jaar de Multatuliprijs ontving.[2]

Februari heeft werk gepubliceerd onder verschillende namen en debuteerde in 1989 onder de naam M. Februari. Over de verschillende auteursnamen zei Februari in 2007 in een interview: "Ik heb me vroeger beijverd voor geestelijk hermafroditisme. In mijn eerste roman, gepubliceerd onder de naam M. Februari, komt voortdurend de auteur aan bod die nu weer vrouwelijk, dan weer mannelijk is. Er kwamen zes voornamen in voor, drie manlijke en drie vrouwelijke."[11] Volgens het interview presenteerde Februari zich ook als M. Drenth von Februar: "Die naam heb ik ooit verworven, mijn ouders heten niet zo. En probeer er maar niet achter te komen hoe dat zit, want dat lukt niemand."[11]

Van 1999 tot juli 2010 schreef Februari columns voor de Volkskrant; in augustus 2010 verwisselde hij deze krant voor NRC Handelsblad. Na 617 columns stopte hij op 24 februari 2023 bij deze krant,[12][13] die inmiddels officieel NRC was gaan heten. Op 10 juni 2025 keerde hij als columnist bij NRC terug, vooralsnog tweewekelijks.[12] In de periode waarin hij niet voor NRC schreef, was hij columnist bij Vrij Nederland.[14] Marja Pruis schreef in De Groene Amsterdammer over de columns van Februari: "immer origineel, elegant en erudiet schrijft Februari hierin over zaken als rechtsprincipes, kunst, veiligheid en de vogelpopulatie in zijn achtertuin".[15]

Thema's in zijn werk zijn onder meer zeggenschap van individuen over hun data op internet, democratie, en menselijk gedrag; zoals hij zelf schreef: "Zowel in zijn fictie als in zijn non-fictie benadrukt hij dat je mensen en hun gedrag niet kunt reduceren tot een paar beweegredenen, een aantal data-punten, een homo economicus-model. Er schuilt altijd meer onder de oppervlakte van het handelen, er zijn tegenstrijdigheden en complexe motivaties. De wereld is rijker dan de handboeken vertellen en de werkelijkheid is fundamenteel onvoorspelbaar".[15][10] Hij vertelde in 2012 in gesprek met Marian Donner dat Alice's Adventures in Wonderland (Alice in Wonderland) zijn lievelingsboek was, en stelde: "Over het algemeen denken mensen dat Alice in Wonderland over een fantasiewereld gaat, maar eigenlijk gaat het over de werking van kennis. Wanneer Alice in onze wonderlijke wereld terechtkomt, probeert ze voortdurend regels toe te passen die ze op school heeft geleerd. Maar dat werkt niet. Omdat ze de regels niet meer zo goed weet en ze dus maar half toepast, maar ook omdat de werkelijkheid veel vreemder is dan ze op school heeft geleerd."[16]

Omdat hij naar eigen zeggen te jong was om de rest van zijn leven proza te schrijven, aanvaardde Februari in 1991 een positie als aio aan de Katholieke Universiteit Brabant. Hij deed onderzoek naar economie en ethiek, wat resulteerde in de dissertatie Een pruik van paardenhaar & Over het lezen van een boek. Amartya Sen en de Onmogelijkheid van de Paretiaanse liberaal, waarop hij op 29 maart 2000 promoveerde bij Gido Berns.[1][10] De promotie vond plaats onder de eigen naam (Drenth) en onder de schrijversnaam (Februari).[10] Naast een kritiek als reactie op theorieën van Amartya Sen stond in het proefschrift ook een verhalend gedeelte, en twee voorwoorden: een door Drenth en een door Februari.[1] De handelseditie van het proefschrift werd uitgebracht door Querido en werd genomineerd voor De Gouden Uil Literatuurprijs.[17]

Ook De Literaire kring, over een elitair leesclubje dat door het lezen van een populaire roman geconfronteerd wordt met zijn eigen morele gedrag, kwam op de shortlist van De Gouden Uil.[18] Het boek werd ook genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs.[19] In 2008 ontving Februari de Frans Kellendonk-prijs voor het gehele oeuvre.[3]

Zijn boek De maakbare man. Notities over transseksualiteit (2013) werd in het Engels vertaald door Andy Brown met als titel The Making of a Man. Notes on transsexuality.[20] Steven Levingston noemde het boek in The Washington Post "veel meer dan een persoonlijk verslag van een genderevolutie. Februari heeft zich verdienstelijk gemaakt door een etiquette-boek te schrijven voor mensen die misschien niet weten hoe ze moeten praten met vrienden, buren of vreemden die een gendertransitie doormaken".[20] In Trouw beschreef Monic Slingerland het als een boek met "een geestige, lichte toon over dit zware onderwerp".[21] De jury van de P.C. Hooft-prijs noemde de stijl van De maakbare man "lucide, speels, humoristisch, tegendraads en niet in de laatste plaats ontroerend".[22]

Februari was een van de geïnterviewden in het drie uur durende Marathoninterview (een radioprogramma van de VPRO) door Pieter van der Wielen in 2008[23] en van Zomergasten (een televisieprogramma van de VPRO) door Janine Abbring in 2019.

In december 2019 kreeg Februari de P.C. Hooft-prijs 2020 toegekend.[8][9] De jury stelde in diens rapport dat Februari's stijl "een effectieve dam opwerpt tegen eenduidigheid, stelligheid en onwrikbaar gelijk".[22] In 2020 werd Februari benoemd tot lid van de Akademie van Kunsten.[24]

Februari gaf een aantal lezingen in bekende reeksen, zoals de Van der Leeuw-lezing (2003) met als titel Beschadigde beelden. Schrijven in het rijk van de iconodulen, samen met Tom Lanoye,[25] de Multatuli-lezing (2005), met als titel In hoeverre mogen minderheden zichzelf blijven?, samen met Job Cohen en Kader Abdolah,[26] de Willem Arondéuslezing (2011),[27] de Mosse-lezing (21 september 2011), met als titel Wat is seks eigenlijk?,[28] de Annie Romein-Verschoor-lezing (2012), met als titel Pleidooi voor conflict en ongelijkheid; hoe om te gaan met verschillen in een rechtsstaat,[29] de Kousbroeklezing (11 april 2014), met als titel Alfa: auto's, bèta's en technologiekritiek,[30][31] de Abraham Kuyper-lezing (2016, Februari en Bert Jan Lietaert Peerbolte waren co-referenten van Niña Weijers),[32] de Godwinlezing (2017), die Bits of Freedom samen met De Correspondent organiseert sinds 2014 en waarin de spreker de huidige staat van privacy en vrijheid in Nederland onderzoekt en waarin "het heden wél mag worden vergeleken met de Tweede Wereldoorlog",[33][34][35] de 'bergrede' bij literatuurfestival Nieuwe Types (2019) in Arnhem,[36] de 49ste Huizingalezing, getiteld Slechte kunst (11 december 2020),[37] opnieuw de Abraham Kuyper-lezing (2021, dit keer als hoofdspreker[38]) en de Van Slingelandtlezing (2024), vernoemd naar Simon van Slingelandt, georganiseerd door de Vereniging voor Bestuurskunde[39] en de keynote speech op de Wikimedia Conferentie (WikiConNL) op 22 november 2025 in het Wereldmuseum Leiden.[40][41]

De Vrije Universiteit Amsterdam kende op de dies natalis op 20 november 2025 aan Februari een eredoctoraat toe in het vakgebied rechtsgeleerdheid.[42]

Onderscheidingen

[bewerken | brontekst bewerken]

Nominaties

[bewerken | brontekst bewerken]

Persoonlijk

[bewerken | brontekst bewerken]

In februari 2013 publiceerde Maxim Februari De maakbare man. Notities over transseksualiteit. Een jaar ervoor berichtte NRC Handelsblad dat Februari voortaan onder de naam Maxim Februari zou publiceren. Hij had de krant laten weten in het voorjaar van 2012 te zijn begonnen met het gebruik van mannelijke hormonen. "Dit om lichamelijk te transformeren en vanaf nu verder te leven als man."[46]

De grootvader van Februari was 'fout' in de Tweede Wereldoorlog, omdat hij dienst had genomen in het Duitse leger. Het gezin van de moeder van Februari was daardoor voor lange tijd stateloos. In een interview in 2012 vertelde Februari dat deze episode invloed had gehad op zijn opvattingen over recht, moraal en over de "ingewikkeldheid van die dingen".[47][48]

Vertaalster en germaniste Gerda Meijerink (1939-2015) was 25 jaar lang de levenspartner van Februari.[49][50]

Bibliografie

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Titel Uitgeverij ISBN Opmerkingen
1989 De zonen van het uitzicht Querido 90-214-6208-7
1994 God, een collage Uitgeverij Prometheus 90-5333-266-9 Februari: samenstelling en verbindende teksten. (2e, herz. druk 2008: 978-90-446-1285-1)
1994 Quodlibet (een kerstvertelling) Querido 90-214-6209-5
2000 Een pruik van paardenhaar & Over het lezen van een boek.
Amartya Sen en de onmogelijkheid van de Paretiaanse liberaal		 Querido 90-214-6210-9 Handelseditie van het proefschrift, met twee voorwoorden, een met de eigen naam (Drenth) en een met de schrijversnaam (Februari)[1][10]
2003 Stilte als storm de Volkskrant-Boekenfonds 90-71474-80-1 Co-referaat bij Beschadigde beelden door Tom Lanoye (Van der Leeuw-lezing 2003)
2004 Park Welgelegen. Notities over morele verwarring Querido 90-214-6211-7 Eerder verschenen in de Volkskrant
2004 Globalisation and human dignity.
Sources and challenges in catholic social thought. An essay		 Damon (uitgeverij) (Budel) in samenwerking met Radboudstichting Wetenschappelijk Onderwijsfonds 9789055735778 Gepubliceerd onder de naam Drenth von Februar, samen met Ernst Hirsch Ballin, Onno Ruding, R. Steenvoorde, S. Waanders en W. van de Donk
2005 Schrappen De Uitvreter (Zoeterwoude) Geen ISBN
2006 Teder Uitgeverij Lubberhuizen 978-90-5937-136-1 Samenstelling door fotograaf Daniel Koning en filmer Bernd Wouthuysen; inleidend essay door Februari.
2007 De literaire kring Uitgeverij Prometheus 9789044608571
Heruitgave 2019: 9789044643619		 Vertaling in het Engels door Paul Vincent als The Book Club, London, Quercus, 2011, 978-0-85738-132-3
2008 Variaties op de standaard Forum Standaardisatie 978-90-79490-01-1 Interviews
2011 Ons soort mensen Uitgeverij Prometheus 978-90-446-1795-5 Columns uit de Volkskrant en NRC Handelsblad
2013 De maakbare man. Notities over transseksualiteit Uitgeverij Prometheus 978-90-446-2318-5
2017 Klont Uitgeverij Prometheus 978-90-446-3414-3 Roman
2019 De onbetrouwbare verteller Uitgeverij Prometheus 978-90-446-4164-6
2020 Slechte kunst Uitgeverij EW 978-94-634-8083-3 Huizingalezing 2020
2020 Campusroman VU University press 9789086598502 essays
2023 Doe zelf normaal Uitgeverij Prometheus 978-90-446-5085-3

Bestseller 60

[bewerken | brontekst bewerken]
Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 Jaar van
verschijnen		 Datum van
binnenkomst		 Hoogste
positie		 Aantal
weken		 Opmerkingen[51]
Klont 2017 10-01-2018 53 1
Doe zelf normaal 2023 22-02-2023 3 9
[bewerken | brontekst bewerken]
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Maxim_Februari&oldid=70280847"