NGC 1239

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
NGC 1239
NGC 1239 DSS.jpg
Sterrenbeeld Eridanus
Type Spiraalvormig sterrenstelsel (S0)
NGC NGC 1239
Rechte klimming 03u10m53,7s
Declinatie
(Epoche 2000)
-02° 33' 09"
Magnitude 12,14 mag
Afstand 27,4 × 106 lichtjaar
Schijnbare afmeting 1,2' × 0,6'
Roodverschuiving 0,028770
Radiële snelheid 8501 km/s
Portaal  Portaalicoon   Heelal

NGC 1239 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Eridanus. Het hemelobject werd op 6 januari 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. NGC 1239 is een van de sterrenstelsels uit de NGC 1023-groep, een cluster van 5 sterrenstelsels op ongeveer 20,3 miljoen lichtjaar afstand.

Synoniemen[bewerken]

  • PGC 11869
  • MCG -1-9-12
  • NPM1G -02.0104

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]