NGC 1277

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
NGC 1277
NGC 1277 SDSS.jpg
Sterrenbeeld Perseus
Type Spiraalvormig sterrenstelsel (S0-a)
NGC NGC 1277
Rechte klimming 03u19m51,4s
Declinatie
(Epoche 2000)
+41° 34' 27"
Magnitude 13,8 mag
Afstand 220 × 106 lichtjaar
Schijnbare afmeting 0,8' × 0,3'
Roodverschuiving 0,017044
Radiële snelheid 5066 km/s
Portaal  Portaalicoon   Heelal

NGC 1277 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Perseus. Het hemelobject ligt ongeveer 220 miljoen lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 4 december 1875 ontdekt door de Ierse astronoom Lawrence Parsons.

In november 2012 werd in het relatief kleine sterrenstelsel met behulp van de Hobby-Eberly-telescoop een gigantisch zwart gat aangetroffen, het op één na grootste ooit ontdekt.[1] Daarmee zou dit zwarte gat 17 miljard keer zwaarder zijn dan de Zon. Een nieuwere studie uit 2016 toonde echter aan dat de massa van het zwarte gat slechts 1,2 miljard keer zwaarder zou zijn dan de Zon.[2]

In 2018 werd door middel van spectroscopisch onderzoek ontdekt dat er geen stervorming meer plaats vindt in het sterrenstelsel. Het sterrenstelsel bestaat louter uit oude sterren, die miljarden jaren geleden zijn ontstaan.[3]

Synoniemen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]