Nik Kershaw

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nik Kershaw
Nik Kershaw.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Nicholas David Kershaw
Geboren 1 maart 1958
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Werk
Beroep Zanger, songwriter, producer
Label(s) Ariola/Straud, Telephone Records, MCA Records, Koch Records, Shorthouse Records
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Nicholas David (Nik) Kershaw (Bristol, 1 maart 1958) is een Brits popmuzikant.

Biografie[bewerken]

Kershaw begon op vroege leeftijd al met muziek en heeft in zijn jeugd in verschillende onbekende bands gespeeld. Hij wilde meer dan alleen plezier in muziek en overwoog een carrière in de muziekwereld als songwriter. Dit was in het begin niet echt succesvol. Maar in 1983 tekende Kershaw een overeenkomst met MCA Records, waar hij begin 1984 ook al meteen zijn eerste hit had genaamd: Wouldn't it be Good, ook in Nederland werd dit een bescheiden hit met veel airplay. Later dat jaar scoorde hij een veel grotere hit met I won't let the sun go down on me. Het nummer werd in het Verenigd Koninkrijk geen grote hit maar deed het in andere landen van Europa wel goed.

Kershaws album Human Racing oogstte succes en behaalde de nummer 2 in het Verenigd Koninkrijk. Van dat album kwamen drie grote hits, de twee hierboven genoemde en Dancing Girls.

In 1984 kwam Kershaw met zijn tweede album The Riddle, hiervan kwamen de hits The Riddle, Wide Boy en Don Quixote. Deze nummers stonden een paar weken lang in de top 20 van het Verenigd Koninkrijk.

In 1985 was Kershaw te zien in het Wembley-stadion voor Live Aid, hierna nam Kershaws succes stukje bij beetje af. Hij zong nummers van andere artiesten en was soms te vinden bij een live concert. Hij had zelf nog een hit, de soundtrack van de Amerikaanse film Doc Hollywood, ook in datzelfde jaar.

In 1993 had hij een grote hit met The woman I love. In dat jaar heeft hij ook verteld aan het publiek dat het nummer The Riddle in feite niks betekende en de tekst niets inhield, hij stelde voor om het als instrumentaal alsnog uit te brengen, dit zonder succesvolle gevolgen.

In 1999 had Kershaw nog een succes met 15 minutes, deze hit kwam van het gelijknamige album. Het bereikte in het Verenigd Koninkrijk de tweede plaats en stond in België een week op nummer 1.

Tegenwoordig zingt hij op festivals nog weleens zijn oude hits. Verder heeft hij samengewerkt met onder anderen Bonnie Tyler en Elton John.

Persoonlijk leven[bewerken]

Kershaw was van 1983 tot 2003 getrouwd met de Canadese zangeres Sheri Kershaw.[1] Zij hebben samen drie kinderen. Hun tweede kind heeft het syndroom van Down. Sinds juni 2009 is Kershaw getrouwd met Sarah Kate, die al een dochter uit een eerder huwelijk had. Samen kregen ze in 2010 een zoon. Kate is mede-eigenaar van Kershaws platenlabel Shorthouse.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Human Racing 27-02-1984 17-03-1984 13 17
The Riddle 19-11-1984 8-12-1984 21 9

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Wouldn't It Be Good 21-1-1984 10-03-1984 24 3 Nr. 32 in de Single Top 100
I Won't Let The Sun Go Down On Me 16-09-1983 28-07-1984 6 9 Nr. 5 in de Single Top 100
The Riddle 19-11-1984 01-12-1984 19 8 Nr. 19 in de Single Top 100
Wide Boy 01-03-1985 - Tip 5 * Nr. 47 in de Single Top 100
  • Human Racing (1984)
  • Dancing Girls (single 1984)
  • Wouldn't It Be Good (single 1984)
  • I Won't Let The Sun Go Down On Me (single 1984)
  • The Riddle (1984)
  • Don Quixote (single 1985)
  • Wide Boy (single 1985)
  • Radio Musicola (1986)
  • The Works (1989)
  • 15 minutes (1999)
  • To be Frank (2001)
  • You've Got To Laugh (2006)
  • No Frills (2009)
  • Ei8ht (2012)

Het album Human Racing werd opnieuw uitgebracht in 2012 met een tweede cd gevuld met 12 inch-remixes, B-kanten, een liveopname en een paar nooit op een album verschenen versies van onder meer "Shame on You".

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17
I Won't Let the Sun Go Down on Me 1754 1717 - - - - - - - - - - - - - - - - -
The Riddle - 1401 1173 1367 1810 1967 - - - - - - - - - - - - -
Wouldn't It Be Good 1552 1198 1333 1620 - - - - - - - - - - - - - - -