Naar inhoud springen

Norbert Wiener

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Norbert Wiener
Norbert Wiener
Persoonlijke gegevens
Titulatuur/graad Doctor of PhilosophyBewerken op Wikidata
Geboortedatum 26 november 1894[1]Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats ColumbiaBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 18 maart 1964[1]Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats StockholmBewerken op Wikidata
Handtekening Handtekening
Academische achtergrond
Alma mater Harvard-universiteit (1909 – 1910),[2] Cornell-universiteit (1910 – 1911),[2] Tuftsuniversiteit (1906 – 1909),[2] Peabody School (1901 – 1903),[2] Ayer High School (1903 – 1906),[2] Harvard-universiteit (1911 – 1913),[2] Universiteit van Cambridge (1913 – 1914),[2] Georg-August-Universität Göttingen (1914 – 1915),[2] Tufts University School of EngineeringBewerken op Wikidata
Proefschrift A Comparison Between the Treatment of the Algebra of Relatives by Schroeder and that by Whitehead and RussellBewerken op Wikidata
Promotor Josiah Royce, Karl Schmidt[3]Bewerken op Wikidata
Archieflocatie(s) Bibliotheek van het Massachusetts Institute of Technology,[4] Universiteitsarchief van ETH Zürich[5]Bewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied wiskunde, cybernetica, informatiesystemen, toegepaste wiskunde, kansrekening, stochastisch proces, filosofie, sociotechniekBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van American Academy of Arts and Sciences, Amerikaanse Nationale WetenschapsacademieBewerken op Wikidata

Norbert Wiener (Columbia (Missouri), 26 november 1894 - Stockholm, 18 maart 1964) was een Joods-Amerikaanse wiskundige en filosoof die bekend is geworden als grondlegger van de cybernetica.

Wiener was verder een expert in stochastische en ruis-processen en heeft belangrijke bijdragen geleverd op het gebied van de elektrotechniek, telecommunicatie en meet- en regeltechniek.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog leverde hij bijdragen aan een wiskundig geoptimaliseerde vuurgeleiding van artillerie en aan een tijdreeksanalyse voor het bepalen van de optimale grootte van scheepskonvooien met het oog op onderzeebootaanvallen. Na die oorlog keerde hij zich tegen de inzet van wetenschap voor de bewapeningsindustrie. Aan zijn belangrijke bijdragen tot de kansrekening herinneren de termen Wienerproces en Wiener-integraal. Ook het Wiener-filter is naar hem genoemd.

Wiener promoveerde op 18-jarige leeftijd aan Harvard en sprak Engels, Frans, Duits, Spaans en Chinees, in welke talen hij ook les gaf. In het dagelijks leven voldeed hij vaak aan het cliché van de verstrooide professor.[6] Hij kampte zijn leven lang met een manisch-depressieve stoornis. Hij besefte dat hij zelf wisselende cycli van manische productiviteit en zware depressies had, en dat dit een terugkerend patroon in zijn leven en werk was.[7]

  • Cybernetics (1948)
  • The Human Use of Human Beings (1950)
  • Ex-Prodigy (1953)
  • I am a Mathematician (1956)
  • Nonlinear Problems in Random Theory (1958)