Nucleaire kettingreactie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een nucleaire kettingreactie doet zich voor, wanneer een kernreactie gemiddeld gesproken een of meer (vervolg)kernreacties veroorzaakt, en op deze manier een zichzelf enige tijd in stand houdende kettingreactie van kernreacties in gang zet. Het principe werd in 1933 ontdekt door Leó Szilárd.

De specifieke kernreactie kan zowel splijting van zware isotopen (bijvoorbeeld 235U) als in algemenere zin ook de fusie van lichte isotopen (bijvoorbeeld 2H en 3H) betreffen: een reactie die zichzelf kan onderhouden.

Bij een nucleaire kettingreactie komt per reactie ettelijke miljoenen keer meer energie vrij dan bij een chemische reactie.

Zie ook[bewerken]

Geplaatst op:
01-10-2011
Dit artikel is een beginnetje over wetenschap & technologie. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Crystal txt.png