Oi!

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Punk
Hoofdartikel punk (muziek)
Stilistische oorsprong r&b, rock-'n-roll, country, rockabilly, garagerock, psychedelic rock, pubrock, glamrock, protopunk, ska
Culturele oorsprong midden jaren zeventig
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Australië Australië
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vaak toegepaste
instrumenten
(elektrische) gitaar
basgitaar
drumstel
Populariteit Hoog in de Angelsaksische wereld (met name in het VK en de VS), elders wat minder succesvol. De subgenres poppunk en ska-punk hebben meer succes.
Afgeleide varianten alternatieve rock, noiserock, emocore, mathrock, gothic rock, postpunk, postpunkrevival, grunge
Subgenres
anarcho-punk · artpunk · christelijke punk · crustcore · D-beat · hardcore · horrorpunk · new wave · oi! · poppunk · pretpunk · skatepunk · streetpunk
Fusiongenres
anti-folk · Celtic punk · cowpunk · deathrock · folkpunk · punkjazz · psychobilly · queercore · ska-punk · two-tone
Regionale scenes
Nederland · DDR
Verwante onderwerpen
cultuur · DIY · punkfilms · fanzine · kleding
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Oi! is een substroming binnen de punkmuziek, die vooral door skinheads beluisterd en geproduceerd wordt.

Het is een eenvoudige vorm van punk, die veel gebruikmaakt van zogenaamde shout-alongs, fragmenten die zich goed lenen om meegezongen te worden. Oi! heeft het imago een muzieksoort te zijn voor de arbeidersklasse, met name uit de Engelse industriesteden.

De oi!-muziek beleefde haar hoogtepunt aan het eind van de jaren zeventig, met bands als Sham 69 en de Cockney Rejects. Het was volgens sommigen een reactie op het vermeend te populair, te muzikaal gecompliceerd of te politiek worden van de oorspronkelijke punkmuziek. Aan het nummer “Oi! Oi! Oi!” van de Cockney Rejects (1980) dankt het genre zijn naam.[1] In de punkrevival van de jaren negentig maakte ook de oi! een kleine opleving door.

Na de beginjaren gingen ook extreemrechtse skinheads van het National Front zich met de muziek bezighouden en kwamen er verschillende oi!-bands met duidelijke extreemrechtse sympathieën. Het bekendste voorbeeld hiervan is Skrewdriver. Veel andere oi!-bands en fans distantieerden zich van dit gedachtegoed, maar de oi!-muziek raakte haar extreemrechtse stigma nooit helemaal kwijt. Niettemin wordt oi! met rechtse invloeden ook wel RAC (Rock Against Communism) genoemd.[1]

Bands[bewerken]

Bekende oi!-bands zijn Angelic Upstarts, The Business, Cockney Rejects, The Burial, Cock Sparrer, Sham 69 en Gordost. Ook de Eindhovense hardcoreband Discipline maakt gebruik van oi!-invloeden.