Anarcho-punk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Punk
Stilistische oorsprong r&b, rock-'n-roll, country, rockabilly, garagerock, psychedelic rock, pubrock, glamrock, protopunk, ska
Culturele oorsprong midden jaren zeventig, VS, Australië en Verenigd Koninkrijk
Vaak toegepaste instrumenten gitaar, basgitaar, drumstel
Populariteit hoog in het Verenigd Koninkrijk, elders wat minder succesvol; redelijk succes van powerpop, ska-punk en 2 Tone
Afgeleide varianten alternatieve rock, noiserock, emocore, mathrock, gothic rock, postpunk, postpunkrevival, grunge
Subgenres
anarcho-punk · artpunk · christian punk · crustcore · D-beat · garagerock · hardcore · horrorpunk · new wave · oi! · poppunk · skatepunk · streetpunk
Fusiongenres
anti-folk · Celtic punk · cowpunk · deathrock · folkpunk · punkjazz · psychobilly · queercore · ska-punk · 2 Tone
Verwante onderwerpen
cultuur · DIY · punkfilms · fanzine · kleding
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Anarcho-punk is punkmuziek die anarchisme promoot. De term anarcho-punk wordt vaak exclusief gebruikt voor groepen die deel uitmaken van de originele anarcho-punkscene in het Verenigd Koninkrijk in de late jaren zeventig en vroege tachtig. Hoewel anarcho-punk vaak met punkrock geassocieerd wordt, kan het ook gebruikt worden voor andere punkgenres met anarchistische tekstuele inhoud, zoals crust punk, D-beat, folkpunk, hardcore punk, garage punk en ska-punk.

Ideologie[bewerken]

Anarcho-punk vertegenwoordigt verschillende anarchistische motieven, gaande van anarchafeminisme tot christelijk anarchisme. Vaak staan anarchopunkgroepen ook voor dierenrechten, anti-homofobie, antiracisme, feminisme en antiglobalisme.

Bands en artiesten[bewerken]

De band Crass tijdens een optreden in 1984

In de jaren 70 en 80[bewerken]

In de jaren 90 en 2000[bewerken]